Journals / Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2011 / Cilt: 20 - Sayı: 1

Vukû-Gûyî or realistic expression in classical Turkish poetry

Vukû-gûyî veya Klâsik Türk şiiri'nde gerçekçi anlatım

Pages
213–224
Publication Date
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

This style can t be compared with the realism of the 19th century but it might be counted as more realistic than similar styles in the same age.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The 17th and 18th centuries are the times when new styles and techniques emerged in Divan poetry.
📊
Key Findings & Data:It resembles the style called Vukû-Gûyî that emerged in Persian literature in the 16th century.
💡
Conclusion & Impact:This style can t be compared with the realism of the 19th century but it might be counted as more realistic than similar styles in the same age.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

The 17th and 18th centuries are the times when new styles and techniques emerged in Divan poetry. In these centuries in Turkish poetry there aren t only influential and independent styles such as Sebk-i Hindî and oracular styles but also there are some styles which are effective in small-scales. One of these small-scaled styles can be called as realistic expression . This style affected ghazel writing. It resembles the style called Vukû-Gûyî that emerged in Persian literature in the 16th century. However it isn t clear whether Vukû-Gûyî affected the realistic style in Turkish poetry or not. This style can t be compared with the realism of the 19th century but it might be counted as more realistic than similar styles in the same age.

Özet

XVII. ve XVIII. asırlar, divan şiirinde yeni üslûp ve tarzların ortaya çıktığı bir dönemdir. Bu asırlarda Türk şiirinde sadece Sebk-i Hindî ve Hikemî Tarz gibi büyük ve bağımsız üslûplar varlığını göstermemiş, daha küçük çaplı tarzlara da rastlanmıştır. Bağımsız üslûp haline gelemeyen bu tarzlardan biri de bizim gerçekçi anlatım dediğimiz bir tarzdır. Bu tarz, gazelde etkili olmuştur. İran şiirinde XVI. asırda belirginleşen Vukû-gûyî adlı tarza benzer. Ancak, Türk şiirindeki gerçekçi anlatımın, Vukû-gûyîden etkilenip etkilenmediği hususu açık değildir. Türk şiirinde XIX. asırdaki realist manada gerçekçilikten oldukça uzak olan bu anlatım, kendi devrindeki benzer örneklere göre gerçekçi sayılabilir.

🔖

Cite This Article

BABACAN, İ. (2022). Vukû-Gûyî or realistic expression in classical Turkish poetry. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 20 - Sayı: 1, 213–224. https://ajindex.com/articles/485609

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. AKÜN, Ömer Faruk (1994), “Divan Edebiyatı”, TDV İslâm Ansiklopedisi C. IX, s. 389- 427. AKYÜZ, Kenan vd. (2000), Fuzûlî Divanı, Ankara: Akçag Yay. AKSOYAK, smail-SEN, Mustafa (2003), Gazâ-nâme-i Çehrin, Ankara: AKM Yayınları. ÂRYÂN, Kamer (2005), “Fars Siirinin Seyri çinde Hindî Adıyla Meshûr Üslûbun Ortaya Çıkısı ve Özellikleri” (çev. srafil BABACAN), Nüsha C. V, sy. 18, s. 86-98. BABACAN, srafil (2010), Klâsik Türk Siirinin Sonbaharı Sebk-i Hindî (Hint Üslûbu), Ankara:
  2. Akçag Yayınları.
  3. CEM, Dilçin (1986), “Divan Siirinde Gazel”, Türk Dili Dergisi Divan Siiri Özel Sayısı, sy. 415-417, s. 78-247. DEMREL, Sener (1999), Sehrî, Hayatı, Sanatı, Divanı’nın Tenkitli Metni, Basılmamıs Doktora Tezi, FÜSBE. ENÛSE, Hasan (1375/1997), Ferheng-nâme-i Edeb-i Fârsî C. II, Tahran: Sâzmân-ı Ferheng ve rsâd-ı slâmî. GÜLERYÜZ, Ali (2006), “Sebk-i Irakî ile Sebk-i Hindî Arasında Geçis Dönemi Üslûbu: Mekteb-i Vukû”, Sözde ve Anlamda Farklılasma Sebk-i Hindî, İstanbul: Turkuaz Yay., s. 102-107.
  4. HORATA, Osman (2009), Has Bahçede Hazan Vakti XVIII. Yüzyıl: Son Klâsik Dönem Türk Edebiyatı, Ankara:
  5. Akçag Yay. PEKTEN, Haluk (1970), Nâilî-i Kadîm Divanı, İstanbul:
  6. MEB Yayınları.
  7. KAPLAN, Mahmut (1996), Nesâtî Divanı, İzmir:
  8. Akademi Kitabevi.
  9. KÜÇÜK, Sabahattin (1994), Bâkî Divanı, Ankara: TDK Yay. MACT, Muhsin (1997), Nedîm Divanı, Ankara: Akçag Yay. ME’ÂNÎ, Ahmed-i Gulçîn (1374/1996), Mekteb-i Vukû Der-Si’r-i Fârsî, Meshed: ntisârât-ı Dânisgâh-ı Firdevs. MENG, Mine (1995), Mesîhî Divanı, Ankara: AKM Yay. MÎRSÂDIKÎ, Meymenet (1373/1995), Vâje-nâme-i Hüner-i Sâirî, Tahran: Kitâb-ı Mihnâz. MUÎN, Muhammed (1371/1993), Ferheng-i Fârsî, Tahran: intisârât-ı Emîr Kebîr. NU’MÂNÎ, Siblî (1363/1985), Si’rü’l-Acem C. III, Tahran: Dünyâ-yı Kitâb. SEMÎSÂ, Sirûs (1376/1998), Seyr-i Gazel Der-Si’r-i Fârsî, Tahran: ntisârât-ı Firdevs. ____________ (1381/2003), Sebk-Sinâsî-i Si’r, Tahran: ntisârât-ı Firdevs. TARLAN, Ali Nihad (1966), Ahmed Pasa Divanı, İstanbul: MEB Yay. _________________ (1997), Necati Beg Divanı, İstanbul:
  10. MEB Yay. ÜZGÖR, Tahir (1991), Fehîm-i Kadîm, Hayatı, Sanatı, Divan’ı ve Metnin Bugünkü Türkçesi, Ankara:
  11. AKM Yay. WALTER, G. Andrews (2000),
  12. Siirin Sesi, Toplumun Sarkısı, (çev. Tansel Güney), İstanbul: letisim Yay. YENTERZ, Emine (2005), “Divan Siirinde Gazel Redifli Gazeller”, Selçuk Üniversitesi Türkiyat Arastırmaları Enstitüsü Türkiyat Arastırmaları Dergisi, sy. 18, s. 1-9.