SavedAdd your journal

Journals / Atatürk Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi / 2004 / Cilt: 7 - Sayı: 1

Hemşirelik öğrencilerinin kendi kendine meme muayenesi ile ilgili bilgi ve uygulamaları

Zeynep KARAMAN
Özge UZUN
Neziha KARABULUT
Pages
33–41
Publication Date
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

KKMM konusunda bilgisi olanlar ile olmayanların meme muayenesi yapmaları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark (X2=36.96, SD=2, p

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmanın amacı, üniversiteli hemşirelik öğrencilerinin Kendi Kendine Meme Muayenesi (KKMM) ile ilgili bilgi ve uygulamalarını belirlemekti.
📊
Key Findings & Data:Tanımlayıcı türde olan bu çalışmanın örneklemini, Türkiye 'nin Doğu Anadolu Bölgesindeki bir üniversitenin hemşirelik lisans programına kayıtlı 226 öğrenci oluşturmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:KKMM konusunda bilgisi olanlar ile olmayanların meme muayenesi yapmaları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark (X2=36.96, SD=2, p
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Bu çalışmanın amacı, üniversiteli hemşirelik öğrencilerinin Kendi Kendine Meme Muayenesi (KKMM) ile ilgili bilgi ve uygulamalarını belirlemekti. Tanımlayıcı türde olan bu çalışmanın örneklemini, Türkiye 'nin Doğu Anadolu Bölgesindeki bir üniversitenin hemşirelik lisans programına kayıtlı 226 öğrenci oluşturmaktadır. Veriler, araştırmacılar tarafından hazırlanan ve 29 sorudan oluşan anket formu kullanılarak toplandı. Verilerin istatistiksel analizlerinde yüzdelik, ki-kare ve korelasyon testleri kullanıldı, Çalışmanın sonuçlarına göre, öğrencilerin çoğunluğu (%81, n=183) KKMM biliyorlardı, bilgi aldıkları en yaygın kaynak (%88.5) hemşirelik eğitim programı idi. Öğrencilerin %57'si son 12 ay içinde en az bir kez, ancak sadece %31 'i her ay düzenli KKMM yaptıklarını belirtmişlerdir. Öğrencilerin KKMM tekniğine ilişkin bilgileri genellikle yeterli idi. KKMM yapmamanın en sık belirtilen nedeni unutma idi. KKMM konusunda bilgisi olanlar ile olmayanların meme muayenesi yapmaları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark (X2=36.96, SD=2, p

🔖

Cite This Article

KARAMAN, Z., UZUN, Ö., KARABULUT, N. (2022). Hemşirelik öğrencilerinin kendi kendine meme muayenesi ile ilgili bilgi ve uygulamaları. Atatürk Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 1, 33–41. https://ajindex.com/articles/453318

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (16)

  1. Aksüllü N (2001). Kurumda ve evde yaşayan yaşlı bireylerin algılanan sosyal destek faktörleri ile depresyon arasındaki ilişki. Yüksek Lisans Tezi, Cumhuriyet Üniv. Sağlık Bil. Enst., Sivas. Aşkın R ve ark (1996). Yaşlılarda depresyon: ön araştırma. Yeni Symposium 34(l-2):27-30.
  2. Büyükcoşkun A (1990). Yaşlı bireylerin sorunları ve bakım gereksinimlerinin saptanması. Doktora Tezi, Hacettepe Üniv. Sağlık Bil. Enst., Ankara.
  3. Dirican R ve Bilgel N (1993). Halk Sağlığı (Toplum Hekimliği) II. Baskı,
  4. Uludağ Üniv. Basımevi, Bursa. Ertan T ve ark (1997). Geriatrik depresyon ölçeğinin Türk yaşlı nüfusunda geçerlik ve güvenirliği. Nöropsikiyatri Arşivi, 34(1): 62-71.
  5. Gomez GE, Gomez EA (1993). Depression in the elderly. Journal Psychosocial Nursing Mental Health Service 31(5): 28-33.
  6. Güleç C ve KÖroğlu E (1997). Psikiyatri Temel Kitabı. C.2, Hekimler Yayın Birliği, Ankara.
  7. Jorm AF (1995). The epidemiology of depressive states in the elderly: impications for recognition, intervention and prevention. Social Psychiatry Psychiatr Epidemiology 30(2): 53-59.
  8. Kurtoğlu D ve Rezaki M (1999). Huzurevindeki yaşlılarda depresyon, bilişsel bozukluk ve yeti yitimi. Türk Psikiyatri Dergisi, 10(3): 173-179.
  9. Mamıırekli E ve ark (1998). Manisa İsmail Cider Huzurevinde kalan yaşlıların sosyo-demografık, sağlık, demans ve depresyon durumları. İzmir Atatürk Eğitim Hastanesi Tıp Dergisi 36(3):63-69.
  10. Maral I ve ark (2001). Depresyon yaygınlığı ve risk etkenleri: huzurevinde ve evde yaşayan yaşlılarda karşılaştırmalı bir çalışma. Türk Psikiyatri Dergisi 12(4):251-259.
  11. Mtılsaııt BH, Ganguli M (1999). Epidemiology and diagnosis of depression in late life Journal Clinic Psychiatry 60 Suppl 20:9-15.
  12. Özen (1991). Birey toplum ilişkileri açısından ruhsal sağlık sorunları. Ege Üniv. HYO Dergisi 7(2): 119-127.
  13. Tamam L ve Öner S (2001). Yaşlılık çağı depresyonları. Demans Dergisi l(2):50-60.
  14. Tot Ş ve ark (2001). Depresyon tanısı konmuş poliklinik hastalarının özelliklerinin cinsiyete göre karşılaştırılması. 8. Ulusal Sosyal Psikiyatri Kongresi Bilimsel Çalışmaları, Lefkoşa. Uçku R (1990). Yaşlıların mediko- sosyal sorunları üzerine bir inceleme. Uzmanlık Tezi, Dokuz Eylül Üniv. Tıp Fak., İzmir.
  15. Uçku R ve Küey L (1992).Yaşlılarda depresyon epidemiyolojisi. Nöropsikiyatri Arşivi 29(1): 15-20.
  16. Ünal S ve Özcan E (2000). Depresyonda hazırlayıcı, ortaya çıkarıcı ve koruyucu etkenler. Anadolu Psikiyatri Dergisi 1(1):41-45....(1992).4'Sağlıklı Yaşlanma" Uluslararası Hemşireler Birliği Sempozyum Kit