AI Summary & Key Takeaways
AI InsightUtilization regulation and control by the local forest administration should be considered sufficient for the utilization of the land by their owners.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
There are still problems in the definition of forest and forest ownership issues in Turkey. Due to sociocultural changes and economic developments, although there is an increase in the forest assets of the country, large areas covered with forest trees are classified as non-forest areas through changes in laws and administrative decisions. While forested land area is on the increase thanks to the developments in technology and better socio-economic life standards, some forested areas have been registered as non-forest areas through changes of laws and administrative decisions. This approach causes a significant amount of forest area to be excluded from legal protection. A pilot area, Gölcük State forest sub district, was selected to evaluate the magnitude of the problem and formulate suggestions. In the study area, forestland area change was determined using forest management plans and land cadaster records. According to forest management plans irrespective of land cadaster, total land area covered with forest trees increased by 20% between 1972 and 2015. However, according to the forest management plans developed based on land cadaster, the increase in total registered forestland was only 4%. It was observed that a total of 904.5 hectares of land, which had previously been forested or later covered with forest cover, were not considered forest by the cadastral applications and, thus, not included in forest management plans. One of the most important reasons for exclusion of areas from areas that are considered forest from a scientific stand point is the legislation that does not allow private forest ownership except in very limited circumstances. What should be done is not to interfere with the privately owned forested lands that were outside the forests belonging to the state, or that were subsequently formed. These places should be considered as forests and their sustainability should be ensured. Utilization regulation and control by the local forest administration should be considered sufficient for the utilization of the land by their owners.
Özet
Türkiye’de orman tanımı ve mülkiyeti konularında halen sorunlar yaşanmaktadır. Sosyo-kültüreldeğişim ve ekonomik gelişmelerin etkisiyle, ülke orman varlığında artışlar yaşansa da yasa değişikliklerive yönetsel kararlarla orman ağaçları ile kaplı geniş araziler orman sayılmamaktadır. Bu yaklaşımönemli miktarda orman alanının yasal koruma dışında kalmasına sebep olmaktadır. Yaşanan bu sorunuortaya koymak ve çözüm önerileri geliştirmek üzere Gölcük Orman İşletme Şefliği örnek alan olarakseçilmiştir. Seçilen alanda, farklı zamanlardaki orman amenajman planı verileri ile arazi kadastrosusonucu belirlenmiş orman varlığı arasındaki farklılıklar, konum ve büyüklük olarak irdelenmiştir.Ulaşılan sonuçlara göre, 1972 ile 2015 yılı arasında orman ağaçları ile kaplı alan %20 civarındaartmıştır. Ancak, arazi kadastrosu sonuçlarına bakıldığında, orman varlığındaki artışın sadece %20’simiktarında alanın orman varlığına dahil edildiği tespit edilmiştir. Evvelinden beri orman olan veyaüzerinde sonradan orman örtüsü oluşan toplam 904.5 hektar arazinin ise kadastro uygulamasısonucunda orman sayılmadığı görülmektedir. Bilimsel ölçütlere göre orman vasfı taşıyan arazilerinorman dışında bırakılmasın önemli sebeplerinden birisi, çok sınırlı haller dışında özel ormanmülkiyetine izin vermeyen mevzuattır. Yapılası gereken, evvelinden beri devlete ait olan ormanlarındışında kalan, tapulu arazilerde var olan veya sonradan oluşan ormanların mülkiyetine müdahaleedilmemesidir. Bu yerler orman sayılmalı, sürekliliği güvenceye alınmalı, sahiplerinin faydalanması içinormancılık teşkilatı yerel çalışanlarının yapacağı faydalanma düzenlemesi ve kontrolü yeterligörülmelidir.