SavedAdd your journal

Journals / Arkeoloji Dergisi / 2012 / Cilt: 0 - Sayı: 17

Salattepe Stratigrafisi Işığında Yukarı Dicle Havzası Kronolojisi

A. ÖKSE TUBA
Pages
1–29
Publication Date
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

SalatTepe verileri, bölgedeki diğer kazılara ilişkin yayınlarla birlikte değerlendirildiğinde, Yukarı Dicle havzasının kronolojisi oluşturulmuştur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Yukarı Dicle havzasında yer alan Salat Tepede yürütülen kazılarda, Halaf-Ubeyd geçiş döneminden itibaren yoğun bir yerleşim açığa çıkartılmıştır.
📊
Key Findings & Data:Tepe MÖ 5. ve 4. bin boyunca kesintisiz iskan edilmiş, ErkenTunç Çağı I sonrasında terk edilmiştir, yaklaşık 500 yıl sonra MÖ 23. yüzyılda yeniden iskan edilmiştir.Erken Tunç Çağı IV yerleşimi iki mimari tabaka ile temsil edilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:SalatTepe verileri, bölgedeki diğer kazılara ilişkin yayınlarla birlikte değerlendirildiğinde, Yukarı Dicle havzasının kronolojisi oluşturulmuştur.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Yukarı Dicle havzasında yer alan Salat Tepede yürütülen kazılarda, Halaf-Ubeyd geçiş döneminden itibaren yoğun bir yerleşim açığa çıkartılmıştır. Tepe MÖ 5. ve 4. bin boyunca kesintisiz iskan edilmiş, ErkenTunç Çağı I sonrasında terk edilmiştir, yaklaşık 500 yıl sonra MÖ 23. yüzyılda yeniden iskan edilmiştir.Erken Tunç Çağı IV yerleşimi iki mimari tabaka ile temsil edilmiştir. MÖ 2. binin başında tepenin kenarları balçık dolgular ve çeşitli evreler gösteren kerpiç duvarlar ile genişletilmiştir. Tepe üzerindeki eskiyapının duvarları yenilenmiş, yeni yapılar bu dolgular üzerine inşa edilmiştir. Orta Tunç Çağının ikincitabakası tamamen tesviye edilmiş ve tepe üzerinde geniş ve düz bir alan elde edilmiştir. Bu alana MÖ 17.yüzyılda inşa edilen yapı kompleksi MÖ 16. yüzyıl ortalarında meydana gelen bir depremle yıkılmıştır.Yıkıntılar üzerine vakit geçirmeden tekrar kurulan yapı MÖ 15. yüzyıl ortalarına doğru terk edilmiştir.Tepe üzeri bu tarihten Yeni Assur dönemi sonuna kadar çukur evlerde yaşayan göçer topluluklar tarafından kullanılmıştır.Hellenistik dönem tepe üzerinde tek mimari tabaka ile temsil edilir. Hellenistik ve Roma dönemleri boyunca ve Ortaçağda tepe üzerine çok sayıda tahıl depolama çukuru kazılmıştır. Tepe üzerinde açığa çıkan,bir mimari düzen göstermeyen taş duvarlar ve tandırlar Yakınçağa kadar tepede kışlayan göçer kavimlertarafından kullanılmıştır. Bu dönemde tepe güney yamacı da mezarlık alanı olarak kullanılmıştır. SalatTepe verileri, bölgedeki diğer kazılara ilişkin yayınlarla birlikte değerlendirildiğinde, Yukarı Dicle havzasının kronolojisi oluşturulmuştur.

🔖

Cite This Article

TUBA, A. Ö. (2022). Salattepe Stratigrafisi Işığında Yukarı Dicle Havzası Kronolojisi. Arkeoloji Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 17, 1–29. https://ajindex.com/articles/448292

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (7)

  1. Abay 1997:
  2. E. Abay, Die Keramik der Frühbronzezeit in Anatolien mit “syrischen Affinitäten, Ugarit Verlag, Münster. Akkermans 1988a: P. M. M. G. Akkermans, “The Period IV Pottery”, (Ed. M. Van Loon), Hammam et- Turkman I. Report on the University of Amsterdam’s 1981-84
  3. Excavations in Syria I, Leiden. Akkermans 1988b: P. M. M. G. Akkermans, “An Updated Chronology of the Northern ‘Ubaid and Late Chalcolithic Periods in Syria: New Evidence From Tell Hammam et-Turkman”, Iraq, 50, 109-136. Akkermans ve Schwartz 2003: P. M. M. G. Akkermans ve G. M. Schwartz, The Archaeology of Syria From Complex Hunter-Gatherers to Early Urban Societies (ca. 10,000-300 BC). Cambridge World Archaeology. Cambridge University Press, Cambridge. Akkermans vd. 2006:
  4. P. M. M. G. Akkermans, R. Cappers, C. Cavallo, O. Nieuwenhuyse, B. Nilhamm ve I. N. Otte, “Investigating the Early Pottery Neolithic of Northern Syria: New Evidence from Tell Sabi Abyad”, AJA, 110/1, 123-156. Algaze 1999: G. Algaze, “Trends in the Archaeological Development of the Upper Euphrates Basin of South-eastern Anatolia during the Late Chalcolithic and Early Bronze Ages”, (Ed. G. Del Olmo Lete ve J.-L. Montero Fenollós), Archaeology of the Upper Syrian Euphrates. The Tishrin Dam Area. Proceedings of the International Symposium Held at Barcelona, January 28th-30th 1998,
  5. Editorial Ausa, Barcelona, 535-572. Algaze vd. 1990:
  6. G., M. Algaze, A. Evins, M. L. Ingraham, L. Marfoe ve K. A. Yener, Town and Country in Southeastern Anatolia II: The Stratigraphic Sequence at Kurban Höyük. Oriental Institute Publications 110. The Oriental Institute, Chicago. Baghdo vd. 2009:
  7. A. El-M. Baghdo, H., J. Becker, K. Deckers, G. Elsen-Novák, M. Fakhru, S. Abdel Ghafour, B. Hemeier, S. Hörner, C. Hübner, E. Katzy, L. Martin, M. Novák, W. Orthmann, M. Reutemann, S. Riehl, U. Sievertsen, B. Wolf, “Zusammenfassung und Ausblick”, Ausgrabungen auf dem Tell Halaf 2006 und 2007, Vorbericht über Die 1. und 2. Syrisch-Deutsche Grabungskampagne, Vorderasiatische Forschungen der Max Freiherr von Oppenheim-Stiftung 4, Harrasowitz, Wiesbaden, 119-121. Bakirer 1978: Ö. Bakırer, 1978, “The Medieval Pottery and Baked Clay Objects” (Ed. M. N. van Loon), Korucutepe 3, Amsterdam–New York–Oxford. Balossi 2006: R. Balossi, “The Local Late Chalcolithic (LC3) Occupation at Zeytinli Bahçe (Birecik, Şanli- Urfa): the Ceramic Production”, Ant St, 56, 17-46. Baramki 1961: D. Baramki, “Preliminary Report on the Excavations at Tell El Ghassil”, Bulletin du Muse de Be