AI Summary & Key Takeaways
AI InsightWe also compared the two groups in terms of heart rate variability (HRV).R e s u l t s : Eight patients in the control group, developed new-onset symptomatic congestive heart failure whereas only 5 patients in GIKgroup were found to have such a cardiac morbidity (p=0.01).
📌 3 Key Takeaways
Abstract
O b j e c t i v e : Reperfusion treatment modalities used in the routine treatment protocols of acute myocardial infarction (AMI) were found tobe ineffective in establishing the nutritional cellular reperfusion in the microvascular environment even they succeed to open the infarctrelated artery. Glucose-insulin-potassium (GIK) solution, which is presumed to stimulate the glycolytic pathway, is experimentally provento be the most efficacious substrate for the preservation of energy production and therefore the myocardial viability, in the setting of acu-te ischemia.M e t h o d s : We compared, 54 patients who suffered AMI and received GIK solution (300 g glucose+50 IU crystallized insulin+80 mEq potassi-um chloride in one liter solution) in addition to conventional treatment (GIK group) with 27 patients who were traditionally treated (controlgroup) for in-hospital and early-term (1 month) cardiac morbidity. We also compared the two groups in terms of heart rate variability (HRV).R e s u l t s : Eight patients in the control group, developed new-onset symptomatic congestive heart failure whereas only 5 patients in GIKgroup were found to have such a cardiac morbidity (p=0.01). Reduced HRV (
Özet
Amaç: Akut miyokard infarktüsünde (AMİ) rutin tedavi protokolü olarak kullanılan reperfüzyon tedavisi yöntemlerinin, infarkt ile ilgili damarın açıklığı sağlanmış olsa bile hücrenin beslenmesini sağlayan mikrovasküler ortamı yeterli ölçüde sağlanmadığı saptanmıştır. Akut iskemi gibi durumlarda enerji üretiminin ve miyokardiyal canlılığın korunmasında en etkili yol olduğu deneysel olarak ispatlanan glikolitik yolun, glikoz-insülin-potasyum solüsyonu ile uyarılabileceği öne sürülmüştür.Yöntem: Akut miyokard infarktüsü geçiren hastalarda, geleneksel tedaviye ek olarak glikoz-insülin-potasyum solüsyonu (GIK - 1 litre solüsyon içinde 300 g glikoz+50 IU kristalize insulin+80 mEq potasyum klorür) verilen 54 hasta (GİK grubu) ile geleneksel tedavi uygulanan 27 hastada (kontrol grubu) hastane içi ve erken dönem (1 ay) kardiyak morbidite karşılaştırıldı. İki grup arasında kalp hızı değişkenliği (KHD) de karşılaştırıldı. Bulgular: Kontrol grubunda yer alan 8 hastada yeni başlangıçlı semptomatik konjestif kalp yetersizliği gelişirken, GİK grubunda ise kardiyak morbidite olarak 5 hastada konjestif kalp yetersizliği saptandı (p=0.01). Düşük (