AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: Seven years of follow-up after correction of tetralogy of Fallot revealed that transannular patch reconstruction is not a cause of tendency for ventricular arrhythmia according to Lown criteria, QT dispersion, QT dispersion indexes and QRS duration do support the results of previous studies.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: Life-threatening arrhythmias and sudden death remain to be serious late complications after correction of tetralogy of Fallot. The aim of this study was to detect ventricular arrhythmia incidence and to find out the relationship between ventricular arrhythmia and the transannular and infundibular patch repair techniques to correct tetralogy of Fallot. That is still unpredictable exactly. Methods: Thirty-nine patients with mean age of 12.1+3.1 years were studied prospectively for 7.1+2.1 years after operation. They were all investigated with electrocardiography, echocardiography, treadmill and Holter monitorization. Right ventricular functions, exercise capacity and arrhythmia patterns were assessed. Lown criteria were used for grading the arrhythmia patterns. QRS duration, QT dispersion and QT dispersion indexes were calculated. Results: Follow up time was 5 to 13 years in both groups. All QT dispersion times and indexes were within normal ranges and there were no differences between two groups. Holter and treadmill studies did not reveal during any ventricular arrhythmia risk in the study and control groups. Conclusion: Seven years of follow-up after correction of tetralogy of Fallot revealed that transannular patch reconstruction is not a cause of tendency for ventricular arrhythmia according to Lown criteria, QT dispersion, QT dispersion indexes and QRS duration do support the results of previous studies.
Özet
Amaç: Hayatı tehdit edici ventriküler aritmiler ve ani ölüm halen Fallot tetralojisi tamirlerinin ciddi geç komplikasyonları olmaya devam etmektedir. Bu çalışmanın amacı ventriküler aritmi insidansını araştırmak ve halen kesin öngörülemeyen, ventriküler aritmi ile Fallot tetralojisi tamirlerinde transannuler ve infundibuler yama tekniklerinin ilişkisini belirlemektir. Yöntemler: Ortalama yaşları 12.1±3.1 yıl olan 39 hasta prospektif olarak 7.1±2.1 yıl araştırıldı. Tüm hastalar elektrokardiyografi, ekokardiyografi, tredmil ve Holter monitorizasyonla takip edildiler. Sağ ventrikül fonksiyonları, egzersiz kapasiteleri ve aritmi paternleri değerlendirildi. Aritmi paternlerinin sınıflandırılması için Lown kriterleri kullanıldı. QRS süreleri, QT dispersiyonu ve QT dispersiyon indeksleri hesaplandı. Bulgular: Her iki grupta takip süreleri 5 ve 13 yıl idi. Tüm QT dispersiyon zamanları ve indeksleri her iki grupta da normal sınırlardaydı ve farklılık göstermiyordu. Çalışma ve kontrol gruplarında, Holter ve tredmil çalışmalarında hiçbir aritmi riski ortaya çıkmadı. Sonuç: Fallot tetralojisi tamirlerinin 7 yıllık takipleri, transannuler yama tekniğinin, önceki çalışmalarının tersine; Lown kriterlerine, QT dispersiyonu, QT dispersiyon indeksi ve QRS sürelerine göre, ventriküler aritmi eğilimi yaratmadığını göstermiştir.