AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusions: In patients with CAF metoprolol used for ventricular rate control had no effect on LAA flow velocity and the observed decrease in LAA flow rate velocity with intravenous diltiazem was insignificant.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objectives: Thrombo-embolic events are the important cause of mortality and morbidity in patients with chronic atrial fibrillation (CAF). The origin of thromboembolism is often the left atrial appendix (LAA). Flow rate velocity (FRV) inside the LAA is the major determinant of thrombus formation. The aim of our study was to investigate the effects of diltiazem and metoprolol used for ventricular rate control on FRV of the LAA in CAF patients and thus to evaluate the positive or negative effects of these two drugs on thromboembolic events. Methods: Sixty-four patients were included in the study. All patients were suffering from CAF for more than a year. The patients were allocated to two groups according with agent used for rate control - metoprolol (Group 1; n=31) and diltiazem (Group 2; n=33). Transesophageal echocardiography was applied to all patients and LAA FRV was measured by a pulse wave Doppler in the 1/3 proximal portion of the LAA. The measurements were repeated after applying 5 mg metoprolol to Group 1 and 25 mg diltiazem to Group 2 via venous cannula. Results: In Group 1 after metoprolol LAA flow velocity changed from 0.25 ± 0.90 m/s to 0.25 ± 0.10 m/s (p>0.05). In group 2 after diltiazem left atrial appendix FRV decreased from 0.21 ± 0.9 m/s to 0.19 ± 0.6 m/s (p>0.05). Conclusions: In patients with CAF metoprolol used for ventricular rate control had no effect on LAA flow velocity and the observed decrease in LAA flow rate velocity with intravenous diltiazem was insignificant.
Özet
Amaç: Kronik atriyal fibrilasyonlu (AF) hastalarda, tromboembolik olaylar önemli bir mortalite ve morbidite nedenidir. Tromboembolinin kaynağı sıklıkla sol atriyal apendiksdir. Sol atriyal apendiks içindeki akım hızı (boşalma hızı) trombus oluşumu için major belirleyicidir. Çalışmamızda kronik AF’u olan hastalarda hız kontrolünde kullanılan metoprolol ve diltiazemin akut uygulanması ile sol atriyal apendiks (SAA) akım hızlarında (boşalma hızı) ne gibi değişikler yaptığı ve ventrikül hızının kontrolünde kullanılan bu iki ilacın trombo-embolik olaylar üzerine olumlu veya olumsuz etkisini irdelemekti. Yöntemler: Çalışmaya son bir yıldır kronik AF tanısı almış 64 hasta alındı. Vakalar rasgele grup 1 ve grup 2 olmak üzere 2 gruba ayrıldı. Grup 1; toplam 31 vakadan oluşuyordu, grup 2’de ise toplam 33 vaka mevcut idi. Tüm hastalara transözofajiyal ekokardiyografi uygulanarak sol atriyal apendiks görüntülendi. Apendiks’in 1/3 proksimaline pulse wave Doppler uygulanarak, akım hızı ölçüldü. Grup 1’e metoprolol 5 mg, Grup 2’ye ise diltiazem 25 mg, venöz kanül aracılığı ile uygulandıktan sonra ölçümler tekrarlandı. Bulgular: Sol atriyal apendiks akım hızı Grup 1’de metoprolol sonrası 0.25 ± 0.9 m/sn’den 0.25 ± 0.10 m/sn’e (p>0.05), grup 2’de ise diltiazem sonrası LAA akım hızı ise, 0.21 ± 0.9 m/sn den 0.19 ± 0.6 m/sn değişim gösterdi (p>0.05). Sonuç: Kronik atriyal fibrilasyonlu hastalarda, ventrikül hızının kontrolünde kullanılan intravenöz metoprolol’ün SAA akım hızına etkisi olmadığını ve diltiazemin sol atriyal apendiks akım hızında anlamlı olmayan azalmasına yol açtığını gösterdik.