AI Summary & Key Takeaways
AI InsightBeta-fibrinogen 455 G/A gene polymorphism may be a promising marker for the prediction of thromboembolism risk in patients with atrial fibrillation.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: The role of coagulation parameters left atrial thrombus formation in atrial fibrillation has not been investigated before. We aimed to investigate the association between the beta-fibrinogen gene polymorphism or glycoprotein IIIa gene polymorphism and presence of left atrial (LA) thrombus or spontaneous echo contrast (SEC) in patients with atrial fibrillation (AF). Methods: Forty-seven patients with AF, in whom transesophageal echocardiography was performed, were included to this cross-sectional observational study. Patients were divided in two groups; those with LA thrombus (n=24) were assigned to group 1 and those without thrombus-in group 2 (n=23). DNA analysis was conducted to determine gene polymorphism in all patients. Mann-Whitney U test or Chi-square tests were used for statistical analysis Results: There were no significant differences between groups regarding to demographic and clinical characteristics. The frequency of beta-fibrinogen 455 G/A polymorphism was higher (37.5%) in group 1 as compared to group 2 (15.1%) but it did not reach statistical difference (p=0.23). When we added patients with severe SEC in the study group (patients with severe SEC and/or thrombus n=27) the difference (44.40%-10%) reached the statistical difference (p=0.01). Glycoprotein IIIa Pl A1/A2 polymorphism was not different between groups with (p=0.82) or without SEC (p=0.73). Conclusion: In patients with atrial fibrillation, beta-fibrinogen 455 G/A gene polymorphism is associated with the presence of left atrial thrombus and severe SEC. Beta-fibrinogen 455 G/A gene polymorphism may be a promising marker for the prediction of thromboembolism risk in patients with atrial fibrillation.
Özet
Amaç: Atriyal fibrilasyonda sol atriyal trombüs oluşması açısından koagülasyon parametrelerinin rolü yeterince araştırılmamıştır. Atriyal fibrilasyonlu hastalarda sol atriyal trombüs ile veya onun öncüsü olduğu düşünülen spontan eko-kontrast varlığı (SEK) ile beta fibrinojen gen polimorfizmi ile trombosit glikoprotein IIIa gen polimorfizmi arasındaki ilişkiyi araştırmayı amaçladık. Yöntemler: Transözofageal ekokardiyografi yapılan atriyal fibrilasyonlu 47 hasta enine kesitsel gözlemsel çalışmamıza dahil edildi. Hastalar 2 gruba ayrıldı. Sol atriyal trombüsü olanlar Grup 1’i (n=24) ve trombüsü olmayanlar grup 2’yi (n=23) oluşturdu. Beta fibrinojen gene polimorfizm veya glikoprotein IIIa gen polimorfizmlerini saptamak için genetik analizler yapıldı. İstatistiksel analizde Mann Whitney U ve Ki-kare testleri kullanıldı. Bulgular: Demografik ve klinik özellikler bakımından gruplar arasında fark saptanmadı. Beta fibrinojen 455 G/A gen polimorfizm sıklığı grup 1’de (%37.5) grup 2’ye göre (%15) istatistiksel anlamlılığa ulaşmayacak şekilde (p=0.23) daha yüksek saptandı. Çalışma grubuna ciddi SEK’i olan hastalar da eklendiğinde (trombüs ve ciddi SEK n=27) 2 grup arasındaki fark (%44.4-%10) istatistiksel anlamlılığa ulaşmaktaydı (p=0.01). Glikoprotein IIIa Pl A1/A2 polimorfizmi ise gruplar arasında (p=0.73) SEK eklense de (p=0.82) farklı bulunmadı. Grup I’de grup II’ye göre mitral yetmezliği skoru daha düşük olma eğiliminde (p=0.08), SEK skoru ise anlamı olarak daha yüksek idi (p=0.03). Sonuç: Atriyal fibrilasyonlu hastalarda beta fibrinojen 455 G/A gen polimorfizmi varlığı sol atriyal trombüs ve ciddi spontan eko-kontrast varlığı ile ilişkilidir. Glikoprotein IIIA Pl A1/A2 polimorfizminin ise sol atriyal trombüs ile ilişkisi yoktur. Atriyal fibrilasyonlu hastalarda tromboemboli riskinin belirlenmesinde beta fibrinojen gen 455 G/A polimorfizmi umut vaat eden, bir gösterge olabilir.