AI Summary & Key Takeaways
AI InsightFuture prospective trials with higher bolus doses of IC tirofiban should addressed to clarify this issue.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The purpose of this study was to compare the intravenous bolus dose of tirofiban with intracoronary bolus dose in primary percutaneous coronary intervention (PCI) with regard to in hospital and six months clinical outcomes and peak cardiac enzyme levels. Methods: We retrospectively examined 84 ST elevation myocardial infarction (STEMI) patients who underwent primary PCI from March 2006 to February 2007. All patients received the systemic bolus dose of tirofiban 10 mcg/kg either via intracoronary (IC) or intravenous (IV) route, followed by a 36 hours of IV infusion at 0.15 mcg/kg/min. Thirty six patients in IC group were compared with 48 patients in IV group in terms of peak cardiac enzyme levels, in-hospital and six months major adverse cardiac events (MACE) rates (death, myocardial infarction and repeat revascularization). Fisher’s exact test, Yates Chi-square, unpaired Student’s t-test and Mann-Whitney U test were used for statistical analysis. Results: There was no difference in cardiovascular risk profile or cardiac history between two groups. At six months the incidence of MACE was 6.25% in IV group and 11.1% in IC group (p=0.45). Peak cardiac phosphokinase (CPK) levels between IV and IC groups were also statistically non significant (2657±2181 U/L in IV group and 2529±1929 U/L in IC group) (p=0.92). Conclusion: Intracoronary bolus application of tirofiban was not associated with reduction in MACE rates compared to intravenous administration in patients with STEMI who underwent primary PCI. Future prospective trials with higher bolus doses of IC tirofiban should addressed to clarify this issue.
Özet
Bu çalışmadaki amacımız primer perkütan koroner girişim (PKG) uygulanan ST elevasyonlu miyokart enfarktüsü hastalarında bir glikoprotein IIb/IIIa reseptör blokeri olan tirofibanın intrakoroner (İK) ve intravenöz (İV) bolus dozlarının klinik sonuçlar ve zirve kardiyak enzim seviyeleri açısından karşılaştırılmaktır. Yöntemler: Merkezimizde Mart 2006 ve Şubat 2007 tarihleri arasında primer PKG uygulanan 84 hasta retrospektif olarak incelendi. Hastalara 10 mcg/kg tirofiban bolus dozu İK veya İV yolla uygulandı ve 36 saat boyunca 0.15 mcg/kg/dk dozundan IV yolla devam edildi. İK gruptaki 36 hasta ve IV gruptaki 48 hasta zirve kardiyak enzim seviyeleri, hastane içindeki ve 6. aydaki majör istenmeyen kardiyak olay (ölüm, miyokardiyal enfarktüs, tekrarlayan revaskülarizasyon) oranları açısından karşılaştırıldı. İstatistiksel değerlendirmede Fisher’s test, Yates Ki-kare, eşleştirilmemiş Student t testi ve Mann-Whitney U testi kullanıldı. Bulgular: Kardiyovasküler risk profilleri ya da geçirilmiş kardiyak olaylar açısından iki grup arasında fark yoktu. Altı aylık takipte majör istenmeyen kardiyak olay oranları İV grupta %6.25 ve İK grupta ise %11.1 olarak saptandı (p=0.45). Her iki grupta zirve kardiyak fosfokinaz seviyeleri arasında istatistiksel bir fark saptanmadı (İV grupta 2657±2181 U/L ve İK grupta 2529±1929 U/L) (p=0.92). Sonuç: Primer PKG uygulanan ST elevasyonlu miyokart enfarktüsü hastalarında tirofiban bolus dozunun intrakoroner uygulanması majör istenmeyen kardiyak olay sıklığını intravenöz uygulamaya göre azaltmamıştır. İleride yapılacak ve daha yüksek intrakoroner bolus dozunun kullanıldığı prospektif çalışmalar bu konunun açıklanmasına ışık tutacaktır.