Journals / Adnan Menderes Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi / 2002 / Cilt: 3 - Sayı: 3

İzmir'de kentsel bir bölgedeki doğurgan çağdaki kadınlarda şişmanlık prevalansı ve risk faktörleri

Pages
5–11
Publication Date
2022-10-10
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Şişmanlık için saptanan en önemli risk faktörleri artan yaş, evli olma, dört ve üzerinde doğum yapma, birinci derece akrabada şişmanlık ve sigara kullanmamadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Amaç: Osmangazi Seher-Şükrü Ergil Eğitim ve Araştırma Sağlık Ocağı bölgesinde 15-49 yaş kadınlarda şişmanlık prevalansının ve risk faktörlerinin değerlendirilmesidir.
📊
Key Findings & Data:Yöntem: Kesitsel bir araştırmadır. 15-49 yaş kadınlar arasından 246 kadın sistematik örnekleme yöntemi ile Ev Halkı Tespit Fişlerinden (ETF) örneklem olarak seçilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Şişmanlık için saptanan en önemli risk faktörleri artan yaş, evli olma, dört ve üzerinde doğum yapma, birinci derece akrabada şişmanlık ve sigara kullanmamadır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Amaç: Osmangazi Seher-Şükrü Ergil Eğitim ve Araştırma Sağlık Ocağı bölgesinde 15-49 yaş kadınlarda şişmanlık prevalansının ve risk faktörlerinin değerlendirilmesidir. Yöntem: Kesitsel bir araştırmadır. 15-49 yaş kadınlar arasından 246 kadın sistematik örnekleme yöntemi ile Ev Halkı Tespit Fişlerinden (ETF) örneklem olarak seçilmiştir. Şişmanlığı tanımlamak için Beden Kitle İndeksi (BKİ) kullanılmıştır. BKİ 30.00 kg/m olan kadınlarıma« ve BKİ 25.00-29.99 kg/m olan kadınlar toplu olarak değerlendirilmiştir. Tek yönlü varyans analizi, Kappa (tutarlılık) Test, Bağımlı Gruplarda t-testi, Ki-kare testi ve Lojistik Regresyon kullanılmıştır. Bulgular: Şişmanlık prevalansı (BKİ>30kg/m2) %24.4 olarak bulunmuştur. Toplu ve daha fazla kilolu olma (BKİ>25kg/m2) prevalansı ise %50.8'dir. Şişmanlığın özellikle 30 yaş sonrası (Odds Ratio=OR:3.49, %95 Güven Aralığı =GA: 1.27-9.56) olmak üzere yaşla, evlilikle (OR=12.58, %95 GA: 1.52-104.28), 4 ve üzerinde doğum yapma (OR=5.27, %95 GA: l .97-14.09), sigara kullanmama (OR=3.26, %95 GA: l .49-7.11) ve birinci derece akrabada şişmanlık olması (OR=3.89, %95 GA: 1.86-8.12) ile arttığı saptanmıştır. Ayrıca, kadınlar kilolarını boylarına göre daha çok bilmektedir. Toplu ya da şişman olmalarına rağmen pek azı zayıflamaya çalışmaktadır. Zayıflama yöntemine büyük bölümü kendi kendine karar vermekte, uzman görüşü almamaktadır. Sonuç: İzmir'deki kentsel bir bölgedeki doğurgan çağ kadınlarında şişmanlık önemli bir sorundur. Her iki kadından biri toplu ya da şişman, her dört kadından biri şişmandır. Şişmanlık için saptanan en önemli risk faktörleri artan yaş, evli olma, dört ve üzerinde doğum yapma, birinci derece akrabada şişmanlık ve sigara kullanmamadır.

🔖

Cite This Article

OKYAY, P., UÇKU, B. (2022). İzmir'de kentsel bir bölgedeki doğurgan çağdaki kadınlarda şişmanlık prevalansı ve risk faktörleri. Adnan Menderes Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, Cilt: 3 - Sayı: 3, 5–11. https://ajindex.com/articles/429124

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (1)

  1. WHO. Technical Report Series-854: Physical Status: The Use and Interpretation of Antropometry. 1st Edition Geneva, WHO, 1995. 2.Kopelman PG, Stock MJ(eds), Dursun AN (Cev.ed). Klinik Obezite, Birinci baskı Oxford, Blackwell Science, Çev: AND Ltd.Şti Istanbul, 2000: 8-10. 3.Pi-Sunyer FX. Medical Hazards of Obesity. Ann Intern Med. 1993; 119(7pt2):655-660. 4.WHO. Technical Report Series-732: Community Prevention and Control of Cardiovascular Disease. 1st Edition Geneva, WHO, 1986. 5.WHO Regional Office for Europe. Targets for Health for All-Targets in Support of the European Regional Strategy for Health for All. 1st Edition Copenhagen,WHO, 1985. 6.WHO Regional Office for Europe. Habitual Physical Activity and Health 1st Edition Geneva, WHO, 1978. 7.Seidell JC, Verschuren M, Van Leer M, Kroumhout D. Overweight, Underweight and Mortality. Arch Intern Med. 1996; 156. 8.Blair, SN et al. Body Weight Change, All Cause Mortality, and Cause Specific Mortality in the Multiple Risk Factor Intervetion Trial. Ann Intern Med.l993;119(7pt2): 749-757. 9.Pi Sunyer FX. Health Implications of Obesity. Am-J- Clin-Nutr.1991 Jun; 53(6 Suppl):1595-1603. 10.Lyznicki JM, Young DC, Rigss JA, Davis DM. Obesity: Assessment and management in primary care. Am Fam Physician 2001; 63:2185-2196. 11.Berke EM, Morden NE. Medical Management of obesity. Am Fam Physician 2000; 62:419-426. 12.Sağlam F. Kadınlarda Şişmanlığın Görülme Sıklığı ve Şişmanlık Oluşumunu Etkileyen Etmenler. Beslenme ve Diyet Dergisi. 1989; 18:195-203. 13.Sağlam F. Kadın ve Erkeklerde Vücut Yağ Dağılımı. Beslenme ve Diyet Dergisi 1990; 19:199-207. 14.Galuska DA, Serdula M, Pamuk E, Siegel BZ, Byers T. Trends in Overweight Among US Adults from 1987 to 1993: A Multistate Telephone Survey. Am J Public Health. 1996; 86:1729-1735. 15.Lewis CE et al. Seven Year Trends in Body Weight and Associations with Lifestyle and Behavioral Characteristics in Black and White Young Adults: The CARDIA Study. Am J Public Health.1997; 87:635-642. 16.MacDonald MS et al. Obesity in Canada: A Descriptive Analysis. Can MedAssocJ. 1997; 157(1 suppl):3-9. 17.Tucker LA, Bagwell M. Television Viewing and Obesity in Adult Females. Am J Public Health. 1991 Jul;81(/):908-ll. 18.Rabkin SW et al. Risk Factor Correlates of Body Mass Index. Can Med Assoc J. 1997; 157(1 suppl):27-31. 19.Bozkurt N, Tunalı N, Baysal A. Diyabetli Hastalarda Şişmanlığın Görülme Sıklığı ve Şişmanların Beslenme Alışkanlıkları ile ilişkisi. Beslenme ve Diyet Dergisi. 1979-80; 25: