SavedAdd your journal

Journals / Ege Tıp Bilimleri Dergisi / 2019 / Cilt: 2 - Sayı: 3

Mesane Çıkım Obstruksiyonu Saptanan Obez Hastalarda Alfa Bloker Tedavisinin Etkinliği

Mustafa KARABIÇAK
Hakan TÜRK
Sıtkı ÜN
Erkan ARSLAN
Ahmet OĞÜTLÜ
Pages
129–133
Publication Date
2019-12-20
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sonuç: Çalışmamızda alfa bloker tedavisinin hem obez hemde obez olmayan hasta grubunda etkin ve güvenle kullanılabileceği görüldü.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Amaç: Mesane çıkım obstruksiyonu sebebiyle alfa bloker tedavisi kullanan hastaların vücut kitle indeksine göre tedavi etkinliğini karşılaştırmaktır.
📊
Key Findings & Data:Materyal metod: Mayıs 2015 ile Ocak 2018 arası alt üriner sistem semptomarı ile polikliniğimize başvuran ve mesane çıkım obstruksiyonu olduğu düşünülen hastalar değerlendirildi.
💡
Conclusion & Impact:Sonuç: Çalışmamızda alfa bloker tedavisinin hem obez hemde obez olmayan hasta grubunda etkin ve güvenle kullanılabileceği görüldü.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2015 · 371 hasta
⚙️Variables:Obezite · mesane çıkım obstruksiyonu · alfa bloker tedavisi

Özet

Amaç: Mesane çıkım obstruksiyonu sebebiyle alfa bloker tedavisi kullanan hastaların vücut kitle indeksine göre tedavi etkinliğini karşılaştırmaktır. Materyal metod: Mayıs 2015 ile Ocak 2018 arası alt üriner sistem semptomarı ile polikliniğimize başvuran ve mesane çıkım obstruksiyonu olduğu düşünülen hastalar değerlendirildi. Dışlanma kriterleri sonrası hastalar obez ve obez olmayan olarak iki gruba ayrıldı. Alfa bloker tedavisinin etkinliği her iki grupta değerlendirildi. Bulgular: Çalışmaya 91 obez hasta (grup I) ve 280 obez olmayan (grup II) olmak üzere 371 hasta dahil edildi. Hastaların 4. ve 12. hafta sonunda Q MAX ve PVR değerlerini inceledik. Her iki grubunda tedaviden eşit oranda yararlandığını gördük. Hastaların IPSS değerlerini incelediğimizde ise 4. hafta sonunda grup I’de IPSS değerinde değişim gözlenmedi. Grup II’de ise IPSS değerleri düşüş gösterdi. 12. hafta sonunda her iki gruptaki hastaların IPSS değerlerinin eşit oranda düştüğü görüldü. Sonuç: Çalışmamızda alfa bloker tedavisinin hem obez hemde obez olmayan hasta grubunda etkin ve güvenle kullanılabileceği görüldü.

🔖

Cite This Article

KARABIÇAK, M., TÜRK, H., ÜN, S., ARSLAN, E., OĞÜTLÜ, A. (2019). Mesane Çıkım Obstruksiyonu Saptanan Obez Hastalarda Alfa Bloker Tedavisinin Etkinliği. Ege Tıp Bilimleri Dergisi, Cilt: 2 - Sayı: 3, 129–133. https://ajindex.com/articles/415841

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. Özkeçeli R, Satar N, Anafarta K: Üriner sistem taş hastalığı. Bölüm 15, Temel Üroloji Kitabı. 1998;1559- 604
  2. Roehrborn CG ve McConnell JD: “Etiology, pathophysiology, epidemiology, and natural history of benign prostatic hyperplasia”. In Campbell’s Urology, 2002;1297-330
  3. De Nunzio C, Aronson W, Freedland SJ, Giovannucci E, Parsons JK. The correlation between metabolic syndrome and prostatic diseases. Eur Urol 2012; 61:560-70
  4. Giuliano F. Lower urinary tract symptoms and sexual dysfunction: a common approach. BJU Int 2008;97(Suppl 3):22–6
  5. Lee E, Lee C.Clinical comparison of selective and non-selective alpha 1A-adrenoreceptor antagonists in benign prostatic hyperplasia: studies on tamsulosin in a fixed dose and terazosin in increasing doses. Br J Urol 1997;80:606–11
  6. WHO, E.C., Appropriate body-mass index for Asian populations and its implications for policy and intervention strategies. Lancet, 2004;363(9403): p. 157
  7. Parsons JK, Carter HB, Partin AW, Windham BG,Metter EJ, Ferrucci L, et al. Metabolic factors associated with benign prostatic hyperplasia. J Clin Endocrinol Metab 2006;91:2562-8
  8. Hammarsten J, Hogstedt B. Clinical, anthropometric,metabolic and insulin profile of men with fast annualgrowth rates of benign prostatic hyperplasia. Blood Press 1999;8:29-36
  9. Sara E, Dahle SE, Chokkalingam AP, Gao YT, Deng J, Stanczyk FZ. Body size and serum levels of insulin and leptin in relation to the risk of benign prostatic hyperplasia. J Urol 2002;168:599-604
  10. Sarma AV, Jaffe CA, Schottenfeld D, Dunn R, Montie JE, Cooney KA, et al. Insulin-like growth factor-1, insulin-like growth factor binding protein-3, and body mass index: clinical correlates of prostate volume among black men. Urology 2002;59:362-7
  11. Lee S, Min HG, Choi SH, Kim YJ, Oh SW, Park Y, Kim SS: Central obesity as a risk factor for prostatic hyperplasia. Obesity (Silver Spring) 2006;14:172–9
  12. Matsuda T, Abe H, Suda K: [Relation between benign prostatichyperplasia and obesity and estrogen]. Rinsho Byori 2004;52:291–4
  13. Pasquali R, Casimirri F, Cantobelli S, Melchionda N, Morselli Labate AM,Fabbri R, Capelli M, Bortoluzzi L: Effect of obesity and body fat distributionon sex hormones and insulin in men. Metab Clin Exp 1991;40:101–4
  14. Signorello LB, Tzonou A, Lagiou P, Samoli E, Zavitsanos X, Trichopoulos D. The epidemiology of benign prostatic hyperplasia. A study in Greece. BJU Int 1999;84:286-91
  15. Turk H, Un S. Predictive factors of post-void residu