AI Summary & Key Takeaways
AI InsightCONCLUSION: Although studies examining the relationship between ADHD and vitamin B12 and vitamin D levels are increasing in the current literature, the results show some inconsistencies.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
OBJECTIVE: Attention deficit hyperactivity disorder (ADHD) is one of the most common neurodevelopmental disorders of childhood. In this context, studies showing the possible roles of vitamin B12 and vitamin D in the pathophysiology of ADHD are noteworthy. In this study, we aimed to investigate the levels of vitamin B12 and vitamin D in children diagnosed with ADHD. MATERIALS and METHODS: A total of 96 children who applied to the Child Mental Health and Diseases Polyclinic of Uşak University Training and Research Hospital were included in this retrospective study. Two groups were formed in the study: an ADHD group and a control group. Demographic data such as age and gender, and vitamin B12 and vitamin D levels of individuals in the ADHD group and the healthy group were retrospectively examined through the hospital's electronic system. Statistical analyses; The Kolmogorov-Smirnov test, Student t-test, and Mann Whitney-U test for numerical data not showing normal distribution were included. RESULTS: There was no statistically significant difference in the mean age between the ADHD group and the control group. Vitamin B12 and vitamin D levels were found to be higher on average in the control group, and the difference between the groups was statistically highly significant (p<0.0001). CONCLUSION: Although studies examining the relationship between ADHD and vitamin B12 and vitamin D levels are increasing in the current literature, the results show some inconsistencies. In this study, the significantly lower levels of vitamin D and vitamin B12 in the ADHD group suggest that deficiencies in these vitamins may be related to the pathophysiology of ADHD.
Özet
AMAÇ: Dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu (DEHB), çocukluk çağının en yaygın nörogelişimsel bozukluklarından biridir. Bu bağlamda, B12 vitamini ve D vitamininin DEHB patofizyolojisindeki olası rollerinin olabileceğini gösteren çalışmalar dikkat çekmektedir. Bu çalışmada DEHB tanısı almış çocuklarda B12 vitamini ve D vitamini düzeylerini araştırmayı amaçladık. GEREÇ ve YÖNTEM: : Retrospektif olan bu çalışmaya Uşak Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Polikliniği'ne başvuran toplamda 96 çocuk dahil edildi. Çalışmada DEHB grubu ve kontrol grubu olmak üzere iki grup oluşturuldu. DEHB grubu ve sağlıklı grubunu oluşturan bireylere ait yaş, cinsiyet gibi demografik veriler ve B12 vitamini, D vitamini düzeyleri hastanenin elektronik sistemi üzerinden retrospektif olarak incelendi. İstatistiksel analizler; Kolmogorov-Smirnov testi, Student t-testi, normal dağılım göstermeyen numerik verilerde Mann Whitney-U testini içeriyordu. BULGULAR: DEHB grubu ile kontrol grubunun yaş ortalaması arasında istatistiksel anlamlılık yoktu. B12 vitamini ve D vitamini düzeyi kontrol grubunda ortalama olarak daha yüksek olduğu tespit edildi, gruplar arasındaki fark istatistiksel olarak ileri düzeyde anlamlıydı (p<0,0001). SONUÇ: Mevcut literatürde DEHB ile B12 vitamini ve D vitamini düzeyleri arasındaki ilişkiyi inceleyen çalışmalar giderek artmakla birlikte, sonuçlar bazı tutarsızlıklar göstermektedir. Bu çalışmada DEHB grubunda D vitamini ve B12 vitamini düzeylerinin anlamlı derecede düşük olması, bu vitaminlerin eksikliğinin DEHB fizyopatolojisiyle ilişkili olabileceğini düşündürmektedir.