Journals / Suç ve Ceza / 2021 / Cilt: 14 - Sayı: 4

THE CRIME OF DEPRIVATION OF LIBERTY

KİŞİYİ HÜRRİYETİNDEN YOKSUN KILMA SUÇU

Pages
705–756
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Restricting of the freedom of a person may be committed with different behaviors.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The crime of deprivation of liberty is codified in Turkish Penal Code (art. 109) among crimes against freedom of individuals.
📊
Key Findings & Data:The legal interest protected by this crime is the freedom of the individual to move at any time which is guaranteed under the Turkish Constitution (art. 19) within the scope of individual freedom and security.
💡
Conclusion & Impact:Restricting of the freedom of a person may be committed with different behaviors.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

The crime of deprivation of liberty is codified in Turkish Penal Code (art. 109) among crimes against freedom of individuals. The crime of depriving of liberty protects the freedom of individuals to move and change their place whenever they want. The legal interest protected by this crime is the freedom of the individual to move at any time which is guaranteed under the Turkish Constitution (art. 19) within the scope of individual freedom and security. This crime is not specific in terms of the perpetrator and the victim, everyone can be the perpetrator and victim of this crime. The crime of deprivation of liberty is a continuous crime. The crime is committed at the moment when the victim’s freedom is restricted and, the crime will be completed when the person regains his freedom of movement. Restricting of the freedom of a person may be committed with different behaviors.

Özet

Türk Ceza Kanunu’nda hürriyete karşı suçlar arasında düzenlenmiş olan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu (m.109), kişilerin diledikleri zaman yer değiştirebilmeye yönelik özgürlüklerini korumaktadır. Bu suçun hukuki konusu, Anayasa’da kişi özgürlüğü ve güvenliği kapsamında (m.19) güvence altına alınmış olan bireyin istediği anda hareket ederek fiziksel olarak yer değiştirebilme özgürlüğüdür. Bu suç fail ve mağdur açısından herhangi bir özellik göstermez. Hürriyetin sınırlanması suçu kesintisiz bir suç olup mağdurun bir yere gitmek ya da bir yerde kalmak yönündeki özgürlüğü sınırlandığında suç tamamlanmış, kişinin serbestçe hareket ederek yer değiştirme özgürlüğünü yeniden kazanmasıyla da suç sona ermiş olacaktır. Kişinin yer değiştirme özgürlüğünden yoksun bırakılması farklı davranışlarla işlenebileceğinden serbest hareketli bir suçtur.

🔖

Cite This Article

AYDIN, D. (2021). THE CRIME OF DEPRIVATION OF LIBERTY. Suç ve Ceza, Cilt: 14 - Sayı: 4, 705–756. https://ajindex.com/articles/407063

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. Antolisei Francesco, Manuale di Diritto Penale, Parte Speciale, C.1, Giuffre, Milano, 1986. Artuk Mehmet Emin, “Hürriyeti Tahdit Cürmü”, Halid Kemal Elbir’e Armağan, İstanbul, 1996, s. 44-85. Artuk M. Emin/ Gökçen Ahmet/ Yenidünya A. Caner, Ceza Hukuku Özel Hükümler, 14. B., Adalet Yay., Ankara, 2014. Bayraktar Köksal/ Keskin Kiziroğlu Serap/ Yıldız Ali Kemal/ Zafer Hamide ve diğerleri, Özel Ceza Hukuku, C.3, Onikilevha Yay., İstanbul, 2018. Brasiello Teucro, “Delitti Contro la Liberta Personale”, Enciclopedia del Diritto Penale, C. 24, Milano, 1976, s. 850-859. Cihan Erol, “Kişisel Özgürlüğü Sınırlama Cürmü (Hürriyeti Tahdit)”, İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Mecmuası, 1975, C. 41, S. 1-2, s. 47-69.
  2. Çağlayan Muhtar, Türk Ceza Kanunu Şerhi, C. 2., 3. B., Seçkin Yay., Ankara, (Tarihsiz). Demirel Muhammed, “Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçu”, Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C. 24, 2020, S. 4, s. 489-553. Flick Giovanni Maria, “Delitti Contro la Liberta Personale”, Novissiomo Digesto Italiano, C. 9, 1796, Milano, s. 535-554. Göktürk Neslihan, “Hukuka Uygunluk Nedenlerinin Maddi Koşullarında Yanılgının Hukuki Niteliği”, Ceza Hukuku Dergisi, S. 26, Aralık 2014, s. 7-30.
  3. Gülşen Recep, Hürriyeti Tahdit Suçları, Adalet Yay., Ankara, 2002. Hafızoğulları Zeki/ Özen Muharrem, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Kişilere Karşı Suçlar, 2. Baskı,
  4. US-A Yay., Ankara, 2011. Keskin Kiziroğlu Serap, “Kişiyi Özgürlüğünden Yoksun Kılma Suçu”, Prof. Dr. Feridun Yenisey’e Armağan, C.1, Beta Yay., İstanbul, 2014, s. 421-448. Koca Mahmut/ Üzülmez İlhan, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 2. B., Seçkin Yay., Ankara, 2015.
  5. Mantovani Ferrando, Diritto Penale, Parte Speciale I, Delitti Contro la Persona, CEDAM, Milano, 2011.
  6. Nuhoğlu Ayşe, Aile Düzenine Karşı Suçlar, Beta Yay., İstanbul, 2009.
  7. Önder Ayhan, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 4. B., Filiz Kitabevi, İstanbul, 1994. Özbek Veli Özer/ Doğan Koray/ Bacaksız Pınar/ Tepe İlker, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 10. B., Seçkin Yay., Ankara, 2016.
  8. Özen Mustafa, Ceza Hukuku Özel Hükümler Dersleri, 3. B., Adalet Yay., Ankara, 2018. Smith John/ Hogan Brian, Criminal Law, 9. Ed., London, 1999. Tezcan Durmuş/ Erdem Mustafa Ruhan/ Önok R. Murat Teorik ve Pratik Ceza Özel Hukuku, 18. B., Seçkin Yay., Ankara, Eylül 2020.
  9. Toroslu Nevzat, Ceza Hukuku Özel Kısım, Savaş Yay., Ankara, Eylül, 2015.
  10. Yenerer Çakmut, Özlem, “Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçu (TCK m. 109)”, Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Huk