Journals / Türkbilig / 2018 / Cilt: 1 - Sayı: 35

About The Homeland of Dulkadirli Turkmens

DULKADİRLİ TÜRKMENLERİNİN YURTLARI HAKKINDA

Journal
Türkbilig
Pages
29–40
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Secondary objective of the study is to establish the connections between the Dulkadirli Turkmens and other nomadic groups.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:During the 16 th century, Dulkadirli Turkmens were among the nomadic groups with the highest population under the rule of Ottoman Empire.
📊
Key Findings & Data:As they were the peoples of Dulkadir Principality before, they mostly spread over Maraş and Bozok Sanjaks.
💡
Conclusion & Impact:Secondary objective of the study is to establish the connections between the Dulkadirli Turkmens and other nomadic groups.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

During the 16 th century, Dulkadirli Turkmens were among the nomadic groups with the highest population under the rule of Ottoman Empire. As they were the peoples of Dulkadir Principality before, they mostly spread over Maraş and Bozok Sanjaks. However, in addition to these two sanjaks, there were also many other tribes of Dulkadirli who spread into Central Anatolia, the east and south of Anatolia and even to the West Anatolia. Also, many groups joined in Bozulus, Yeni İl and Danismendli tribes of Dulkadir Turkmens and when this is taken into consideration, the geographical area of this Dulkadirli Turkmens was more widespread. In this study, the main objective is to provide the main yurts of Dulkadirli Turkmens, by analyzing their summer pastures and winter quarters, as well as the locations they settled in. Secondary objective of the study is to establish the connections between the Dulkadirli Turkmens and other nomadic groups.

Özet

XVI. yüzyılda Osmanlı idaresi altında bulunan göçebe guruplar arasında enkalabalık nüfusa sahip olanlarından biri Dulkadirli Türkmenleriydi. Daha önceDulkadir Beyliği’nin halkı olduklarından onların asıl yayıldıkları alan Maraş veBozok sancaklarıydı. Ancak, bu iki sancağın dışında Orta Anadolu ileAnadolu’nun doğu ve güneyine hatta Batı Anadolu’ya dağılmış çok sayıdaDulkadirli aşireti de vardı. Ayrıca Dulkadirlilerden Bozulus, Yeni İl veDanişmendli teşekküllerine büyük bir katılım olduğu da dikkate alınırsaDulkadirli sahası çok daha genişti. Bu çalışmada, yaylak ve kışlak hayatısürdürdükleri alanlar ile yerleştikleri mahaller birlikte değerlendirilerek Dulkadirliaşiretlerinin yurtları genel hatlarıyla verilmeye çalışılacaktır. Bunun yanı sıraDulkadirli Türkmenleriyle diğer konar-göçer teşekküller arasındaki bağın ortayakonulması makalenin ikincil hedefidir.

🔖

Cite This Article

SARI, A. (2018). About The Homeland of Dulkadirli Turkmens. Türkbilig, Cilt: 1 - Sayı: 35, 29–40. https://ajindex.com/articles/399051

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (18)

  1. Başbakanlık Osmanlı Arşivi (=BOA), Tahrîr Defteri (=TD)/ 998, 155, 218, 315, 402, 448. Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü Kuyûd-ı Kadime Arşivi (=KKA). Tahrîr Defteri (=TD)/ 30, 31, 108, 116, 136. ABÛ’L FARAC, Georgy (1999), Abû’l Farac Tarihi, c.I, (çev. Ö.Rıza Doğrul). Ankara: TTK Yay. CELÂL-ZÂDE MUSTAFA (1990). Selim-nâme, (Yay. Haz. A. Uğur& M. Çuhadar). Ankara: Kültür Bakanlığı Yay. EVLİYÂ ÇELEBİ (1999). Evliya Çelebi Seyahatnâmesi, c.III, (Yay. Haz.: Y. Dağlı & S.A.Kahraman). İstanbul:
  2. YKY Yay. HASAN-I RUMLU (2006). Ahsen'üt-Tevârih, (çev. M. Öztürk). Ankara: TTK Yay. İBN-İ KEMÂL (1997). Tevârih-i Âl-i Osman VIII. Defter, (Yay. Haz.: A. Uğur). Ankara: TTK Yay. İBN ŞEDDÂD (1941). Baypars Tarihi, c.II, (çev. Şerefüddin Yaltkaya). İstanbul:
  3. TTK Yay. KURT, Yılmaz (2005). Çukurova Tarihinin Kaynakları III, 1572 Tarihli Adana Sancağı Mufassal Tahrîr Defteri, Ankara:
  4. TTK Yay. KURT, Yılmaz (2011). Çukurova Tarihinin Kaynakları V, 1563 Tarihli Kars-ı Mar’aş Sancağı Mufassal Tahrîr Defteri, Ankara:
  5. TTK Yay. YİNANÇ, Refet & ELİBÜYÜK, Mesut (2009). Kayseri İli Tahrîr Defterleri I, Kayseri: Kayseri Büyükşehir Belediyesi Kültür Yay. CAHEN, Claude (1972), “İslam Kaynaklarına Göre Malazgirt Savaşı”, (çev. Zeynep Kerman). Türkiyat Mecmuası, S.17: 77-100.
  6. ÇAYIRDAĞ, Mehmet (2012). “Fatih Devrinde Kayseri'de Osmanlı-Dulkadırlı Sınırı” Uluslararası Dulkadir Beyliği Sempozyumu, Kahramanmaraş: Kahramanmaraş Belediyesi Yay.: 255-264.
  7. GÜLTEN, Sadullah (2014). “Ankara Savaşı Sürecinde ve Sonrasında Nüfus Hareketliliği”, 1402 Ankara Savaşı Uluslararası Kongresi, (ed. Mustafa Alkan). Ankara.
  8. GÜLTEN, Sadullah (2015). Bozok Türkmenleri. İstanbul:
  9. Pervane Yay. GÜNDÜZ, Tufan (2007). Anadolu’da Türkmen Aşiretleri Bozulus Türkmenleri 1540–1640, İstanbul:
  10. Yeditepe Yay. GÜNDÜZ, Tufan (2005). XVII. ve XVIII. Yüzyıllarda Danişmendli Türkmenleri, İstanbul:
  11. Yeditepe Yay. GÜNDÜZ, Tufan (2002), “Konar Göçer”, Diyanet İslam Ansiklopedisi. c.26. İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yay.: 161-163.
  12. GÜNDÜZ, Tufan (2009).
  13. Bozkırın Efendileri, Türkmenler Üzerine Makaleler, İstanbul:
  14. Yeditepe Yay. GÜNDÜZ, Tufan (2010). “Safevî Şeyhleri ve Anadolu Türkmenleri”. XV. Türk Tarih Kongresi Bildirileri, 11-15 Eylül 2006 (Ayrı Basım), Ankara: TTK Yay.: 1-3.
  15. HİNZ, Walter (1948).
  16. Uzun Hasan ve Şeyh Cüneyd, XVI. Yüzyılda İran'ın Milli Bir Devlet Haline Yükselişi. (Çev.:T. Bıyıklıoğlu), Ankara:
  17. TTK Yay. KOÇ, Yunus (1989). XVI. Yüzyılda Bir Osmanlı Sancağının İskân ve Nüfus Yapısı, Ankara:
  18. Kültür Bakanlığı Yay. KOÇ, Yu