Journals / Türkbilig / 2026 / Cilt: 2026 Sayı: 52

History Written in Poetry: The Discourse of War and Peace in Nedîm’s Sulhiyyas

Şiirle Yazılan Tarih: Nedîm'in Sulhiyelerinde Savaş ve Barış Söylemi

Züleyha Nurgül Ertuğrul(ANKARA HACI BAYRAM VELİ ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-4358-2720
Journal
Türkbilig
Pages
385–403
Publication Date
2026-10-21
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In this respect, the study highlights the importance of evaluating sulhiyya texts together with their historical context and thematic structures.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Sulhiyyas written on peace treaties are significant in that they reflect the Ottoman Empire’s late-period approach to war and peace within literary texts.
📊
Key Findings & Data:Influenced by his close relationship with high-ranking statesmen, particularly Nevşehirli Damad İbrahim Pasha, Nedîm addressed certain political developments in his poetry.
💡
Conclusion & Impact:In this respect, the study highlights the importance of evaluating sulhiyya texts together with their historical context and thematic structures.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Sulhiye · Nedîm · Damad İbrahim Paşa

Abstract

Sulhiyyas written on peace treaties are significant in that they reflect the Ottoman Empire’s late-period approach to war and peace within literary texts. Influenced by his close relationship with high-ranking statesmen, particularly Nevşehirli Damad İbrahim Pasha, Nedîm addressed certain political developments in his poetry. Within this context, he also referred to peace treaties signed during his lifetime and composed three sulhiyyas in the forms of kaside, terci-i bend, and kıta. While Nedîm explicitly states in the titles of two of these poems that they were written for the Treaty of Hemedan, he does not provide any information regarding the peace treaty discussed in the kaside. This study examines the sulhiyyas in Nedîm’s Divan by considering their historical background and thematic structure. It has been determined that the poet structured his sulhiyyas around certain themes in order to reinforce the legitimacy of the treaties he addressed and to emphasize their benefits. Each of these themes contributes to interpreting the related treaties not as defeats but as beneficial and necessary choices for the state and society. The analysis also reveals noticeable differences in style and content within the poems, which are argued to be closely related to the historical context of the treaties discussed. Nedîm’s preferences regarding content and style, and the resulting variations, allow his sulhiyyas to be evaluated as texts shaped by historical circumstances and serving particular purposes. In this respect, the study highlights the importance of evaluating sulhiyya texts together with their historical context and thematic structures.

Özet

Barış antlaşmaları üzerine yazılan sulhiyeler, Osmanlı Devleti’nin geç dönemlerinde savaş ve barışa dair yaklaşımın edebî metinlere yansımasını göstermesi bakımından önemlidir. Nedîm, Nevşehirli Damad İbrahim Paşa başta olmak üzere devlet büyükleriyle kurduğu yakın ilişkinin etkisiyle şiirlerinde bazı siyasi gelişmelere yer vermiştir. Bu bağlamda döneminde imzalanan barış antlaşmalarına da değinmiş; kaside, terci-i bend ve kıta nazım şekillerinde üç sulhiye kaleme almıştır. Nedîm, söz konusu şiirlerden ikisini Hemedan Antlaşması için yazdığını başlıklarında açıkça belirtirken, kasidede ele alınan barış antlaşmasına dair herhangi bir bilgi vermemiştir. Bu çalışmada Nedîm’in Dîvân’ındaki sulhiyeler, tarihî arka planları ve tematik yapıları göz önünde bulundurularak incelenmiştir. Şairin, ele aldığı antlaşmaların meşruiyetini artırmak ve faydalarını öne çıkarmak için sulhiyelerini bazı temalar etrafında şekillendirerek kaleme aldığı tespit edilmiştir. Söz konusu temaların her biri, ilgili antlaşmaların mağlubiyetten ziyade devlet ve toplum açısından faydalı ve gerekli bir tercih olarak yorumlanmasına katkı sağlamıştır. Yapılan incelemede şiirlerde belirgin şekilde üslup ve muhteva farklılıklarının bulunduğu belirlenmiş; bunların ele alınan antlaşmaların tarihî arka planıyla ilişkili olduğu iddia edilmiştir. Nedîm’in muhteva ve üsluba dair tercihleri ve sonucunda ortaya çıkan farklılıklar, sulhiyelerinin tarihî şartlara uyumlu, belli bir amaca hizmet eden metinler olarak değerlendirilmesine imkân sağlamıştır. Bu doğrultuda çalışma, sulhiye türüne ait metinlerin tarihî bağlamları ve tematik yapıları ile birlikte değerlendirilmesinin önemini ortaya koymaktadır.

🔖

Cite This Article

Ertuğrul, Z. N. (2026). History Written in Poetry: The Discourse of War and Peace in Nedîm’s Sulhiyyas. Türkbilig, Cilt: 2026 Sayı: 52, 385–403. https://doi.org/10.59257/turkbilig.1899380

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (34)

  1. Aktepe, M. (1993). Damad İbrâhim Paşa, Nevşehirli. TDV İslam Ansiklopedisi içinde (C. 8, s. 441-443). Ankara: TDV Yayınları.
  2. Altınay, A. R. (2014). Lâle Devri. İstanbul: İlgi Kültür Sanat Yayıncılık.
  3. Andrews, W. G. (2018). Şiirin sesi toplumun şarkısı Osmanlı gazelinde anlam ve gelenek. İstanbul: İletişim Yayınları.
  4. Aydemir, Y. (2002). Türk edebiyatında kaside. Bilig, 22, 133-168. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/234687
  5. Bilkan, A. F. (2009a). İki sulhiye ışığında yorgun Osmanlı. Osmanlı Şiiri’ne Modern Yaklaşımlar içinde (s. 66-96). İstanbul: Timaş Yayıncılık.
  6. Bilkan, A. F. (2009b). Tarih araştırmalarında edebî metinlerin değeri. Osmanlı Şiiri’ne Modern Yaklaşımlar içinde (s. 98-103). İstanbul: Timaş Yayıncılık.
  7. Dilçin, C. (1983). Örneklerle Türk şiiri bilgisi ölçüler-uyak-nazım biçimleri-söz sanatları. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
  8. Doğan, G. (2017). “Venediklü ile dahi sulh oluna” 17. ve 18. yüzyıllarda Osmanlı-Venedik ilişkileri. İstanbul: İletişim Yayınları.
  9. Durmuş, T. I. (2021). Şair ve sultan Osmanlı’da edebî himaye. İstanbul: Muhit Kitap.
  10. Emecen, F. (2018). Matruşka’nın küçük parçası: Nevşehirli Damat İbrahim Paşa dönemi ve “Lale Devri” meselesi üzerine bir değerlendirme. Osmanlı Araştırmaları, 52(52), 79-98. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/762173
  11. Ercan, H. O. (2022). Pasarofça Antlaşması 1718 diplomasi ve barış. Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları.
  12. Erünsal, İ. (2024). Arşiv kayıtları, yazma eserler ve kayıp metinler edebiyat tarihi yazıları. İstanbul: Timaş Yayınları.
  13. Fleischer, C. H. (2021). Osmanlı İmparatorluğu’nda aydın ve bürokrat tarihçi Mustafa Âli. Ankara: Doğu Batı Yayınları.
  14. Hakverdioğlu, M. (2007). Edebiyatımızda Lâle Devri ve Nevşehirli Damat İbrahim Paşa’ya sunulan kasideler inceleme-metin. (Doktora Tezi). Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
  15. İnalcık, H. (2013). Şâir ve patron patrimonyal devlet ve sanat üzerine sosyolojik bir inceleme. Ankara: Doğu Batı Yayınları.
  16. İnalcık, H. (2021). Has-bağçede ‘ayş u tarab nedîmler şâîrler ve mutrîbler. İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
  17. Kaplan, M. (2003). Bir şairin barışa teşekkürü: Nâbî’nin sulhiyye kasidesi. Köprü, 82, 54-60. Erişim adresi: https://www.koprudergisi.com/bahar-2003/bir-sairin-barisa-tesekkuru-nabinin-sulhiyye-kasidesi/
  18. Karavelioğlu, M. A. (2020). Urfalı Nâbî’nin Amcazade Hüseyin Paşa medhinde yazdığı sulhiye kasidesi. M. Yılmaz ve A. Aksu (Ed.), Cemal Aksu Armağanı içinde (s. 691-704). İstanbul: İstanbul Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü.
  19. Külbilge, İ. (2010). 18. yüzyılın ilk yarısında Osmanlı-İran siyasi ilişkileri (1703-1747). (Doktora Tezi). Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Üniversitesi, İzmir.
  20. Macit, M. (2006). Nedîm. TDV İslam Ansiklopedisi içinde (C. 32, s. 510-513). Ankara: TDV Yayınları.
  21. Macit, M. (2013). Nedîm. TEİS. Erişim adresi: https://teis.yesevi.edu.tr/madde-detay/nedim-ahmed
  22. Macit, M. (2017). Nedîm divânı. Ankara: T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı. E-Kitap. https://ekitap.ktb.gov.tr/Eklenti/56214,nedim-divanipdf.pdf?0 Erişim tarihi: 19.12.2025.
  23. Önal Kılıç, S. (2018). Edebiyat patronajı açısından Damat İbrahim Paşa dönemine dair genel bir değerlendirme. Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırması Enstitüsü Dergisi, 61, 1-14. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/908146
  24. Özcan, A. (2007a). Pasarofça Antlaşması. TDV İslam Ansiklopedisi içinde (C. 34, s. 177-181). Ankara: TDV Yayınları.
  25. Özcan, A. (2007b). Patrona isyanı. TDV İslam Ansiklopedisi içinde (C. 34, s. 189-192). Ankara: TDV Yayınları.
  26. Öztuna, Y. (2024). Osmanlı Devleti tarihi siyasi tarih I. İstanbul: Ötüken Yayınları.
  27. Rahimguliyev, B. (2012). Osmanlı edebiyatında dönüşümün şiiri sulhiyyeler. Ankara: Merdiven Yayın.
  28. Sinan Nizam, B. (2025). Bosnalı Âsım’ın sulhiyyeleri ve türün farklı bir boyutu olarak kat’-ı hudûd meselesi. Balkan Araştırma Enstitüsü Dergisi, 14(1), 251-287. Erişim Adresi: https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/4974541
  29. Süleyman Sadeddin. (2002). Mecelletü’n-Nisâb. Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları.
  30. Şentürk, A. A. (2015). Okçuluk tarihine yeni bir kaynak olarak Osmanlı şiiri. H. Aynur, H. Koncu ve F. M. Şen (Haz.), M. Ali Tanyeri’nin Anısına Makaleler içinde (s. 71-142). İstanbul: Ülke Hatıra.
  31. Şentürk, A. A. (2017). Osmanlı şiiri kılavuzu. C.2. İstanbul: OSEDAM.
  32. Uzunçarşılı, İ. H. (2023). Osmanlı tarihi IV. cilt 1. kısım Karlofça Andlaşmasından XVIII. yüzyılın sonlarına kadar. Ankara: Türk Tarih Kurumu.
  33. Ülgener, S. F. (2006). İktisadî çözülmenin ahlâk ve zihniyet dünyası. İstanbul: Derin Yayıncılık.
  34. Yetiş, İ. (2014). Osmanlı-İran savaşları (1722-1746). (Yüksek Lisans Tezi). Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Muğla.