SavedAdd your journal

Journals / Tarih Araştırmaları Dergisi / 2021 / Cilt: 40 - Sayı: 70

KAYNAKLAR IŞIĞINDA SELÇUK BEY’İN ÇOCUKLARI

Oğuzhan ÇAKIR
Pages
105–128
Publication Date
2021-09-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Yararlı olmasını umuyoruz.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Selçuklu Devleti’nin bilinen ilk atası Selçuk Bey’in babası Dukak’tır.
📊
Key Findings & Data:Ayrıca sosyal bilimler sahasında her araştırmacının kaynak tenkiti, kullanımı ve bakış açısı da birbirinden farklıdır.
💡
Conclusion & Impact:Yararlı olmasını umuyoruz.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Mikail · İsrail · Musa

Özet

Selçuklu Devleti’nin bilinen ilk atası Selçuk Bey’in babası Dukak’tır. O, Oğuz Yabgu Devleti içerisinde ömrünü geçirmiş ve ordu kumandanlığı vazifesini ifa etmiştir. Dukak’ın vefatının ardından kumandanlık vazifesini Selçuk Bey üstlenmiş, Oğuz Yabgusu ile girdiği otorite mücadelesini kaybetmesi sonrasında ailesi ile birlikte Cend’e göçmek zorunda kalmıştır. Selçuk Bey’in göç sonrası faaliyetleri ile alakalı geniş malumatımız olduğu söylenemez. Bizim için burada önem taşıyan kısım, Selçuk’dan dünyaya gelen ve devletler kurup saltanat süren nesli olacaktır. Bu yolla, Selçuk’un oğullarının isimleri ve faaliyetlerini aydınlatmak niyetindeyiz. Selçuklulara özel olmamakla birlikte her devletin kuruluş yılları biraz daha karmaşık olarak kabul edilmektedir. Bizim araştırmada yararlandığımız kaynaklar da yer yer birbirlerini tekrarlamak, yer yer de hatalı ifadelerde bulunmak yoluyla konunun araştırılmasının zorlaşmasına neden olmuşlardır. Selçuklu tarihi uzmanlarının sayısı diğer alanlara nazaran düşük olması ile birlikte hemen hemen her konuda araştırmalar kaleme alınmıştır. Bu sebeple alanda bâkir olarak kabul edebileceğimiz konu neredeyse yok gibidir. Fakat bu, yapılan incelemelerde yeni bir görüş ortaya konulduğu taktirde konunun tekrar kaleme alınamayacağı anlamı taşımamaktadır. Ayrıca sosyal bilimler sahasında her araştırmacının kaynak tenkiti, kullanımı ve bakış açısı da birbirinden farklıdır. Biz, Selçuk’un oğullarına dair derli toplu ve dönem kaynaklarına dayanan bir makale kaleme aldık. Yararlı olmasını umuyoruz.

🔖

Cite This Article

ÇAKIR, O. (2021). KAYNAKLAR IŞIĞINDA SELÇUK BEY’İN ÇOCUKLARI. Tarih Araştırmaları Dergisi, Cilt: 40 - Sayı: 70, 105–128. https://ajindex.com/articles/395496

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (7)

  1. Abû’l-Farac, Gregory Bar Hebraeus, Abû’l-Farac Tarihi, C.1, Çev. Ö.R. Doğrul, TTK Basımevi, Ankara, 1999.
  2. Ahmed Bin Mahmud, Selçuknâme, Hazırlayan Erdoğan Merçil, Bilge Kültür Sanat, İstanbul, 2011.
  3. Aksarayi, Târih-i Selâcik ya Müsâmeretü'l-Ahbâr ve Müsâmeretü’l Ahyar, tashih Osman Turan, İntişârât-ıEsâtir, Tahran, 1362. Anonim, Tarih-i Sistan, Donya-i Kitab, Tashih Melik’ül Şuara Behar-Ali Asger Abdullahi, Tahran, 1381. Azîmî, Azîmî Tarihi, Çev. Ali Sevim, TTK Basımevi, Ankara, 2006. Bundârî, Zubdetü’n-Nusra va Nuhbetü’l-‘Usra - Irak ve Horasan Selçukluları Tarihi, Çev. Kıvameddin Burslan, TTK Yayınları, Ankara, 1999.
  4. Gerdizi, Zeynü’l Ahbar, Tashih A. Habibi, Donya-i Kitab, Tahran, 1363. Hamdullah Müftevfi, Târih-i Güzide, Müessese-i İntişârât-ı Emir Kebir, Naşir Hüseyin Nevâi, Tahran, 1339. Hândmîr, Habîbü’s Siyer, telif Gıyasüddin b. Humameddin el-Hüseyni, Çap-ı Çaharom Cildi Dövvom, İntişârât-ı Heyyam, Tahran, 1380. Hüseyni, Ahbârü’l Ûmera ve Padişâhân-ı Selcûki, Sazmân-ı Çap ve İntişârât Vezaret-i Ferheng ve İrşad-ı İslâmî, Müsehhih Muhammed Nureddin-Mutercim Ramazan Ali Ruhâli, Tahran, 1380. İbn Funduk, Târih-i Beyhâk, Tashih Muhammed Kazvini, Kitabfuruşi Feruği, Tahran, 1361. İbn Hassûl, İbn Hassûl ve “Tafdîl el-Etrâk Ala Sair el-Ecnad” Adlı Risalenin Tercümesi, Çev. Ramazan Şeşen, Tarih Dergisi, Sayı 38, İstanbul, 2011, 119-142. İbn Hassûl, Tafdîl el-Etrâk Ala Sair el-Ecnad, Çev. Şerefeddin Yaltkaya, Belleten 14-15’den ayrı basım, Maarif Matbaası, İstanbul, 1940. İbn Taktaka (Muhammed b. Alî b. Tabâtabâ), Târih-i Fahrî der Âdâb-ı Mülkdâri ve Devletha-i İslâmi, tashih Muhammed Vahid Gelpaygani, Şirket-i İntişârât-ı İlmi ve Ferhengi, Tahran, 1350. İbnü’l Esîr el-Cezerî, El Kâmil Fi’t-Târih (C.8) (min Telîf İzzeddin Ebü’l-Hasan İzzeddîn Ali b. Ebü’l Kerim Muhammed b. Muhammed Abdûlkerim b. Abdülvâhid eş-Şeybânî), el-Dârü’l Kutubü’l İlmiyye. Lübnan, 1987. İbnü’l Nizamü’l Hüseyni el-Yezdi, el-Urazâ fi'l-Hikâyet'is-Selçûkiyye, Tashih Meryem Mirşemsi-Naşir Muhammed Afşar, Tahran, 1388. İbnü’l Nizamü’l Hüseyni el-Yezdi, el-Urazâ fi'l-Hikâyet'is-Selçûkiyye, tahkik Hüseyin Emin-Abdülnâim Muhammed Hâsâni, Metbe Câmietü’l Bağdat, Bağdat, 1979.
  5. Kafesoğlu, İ., “Selçuk'un Oğulları ve Torunları”, Türkiyat Mecmuası, Sayı 13(0), İstanbul, 1958, s. 117-130.
  6. Kesik, M., “Kutalmış’ın Büyük Selçuklu Tahtını Ele Geçirme Gayretleri”, Türk Kültürü, Sayı 454, Ankara, 2001, s. 97-105.
  7. Köprülü, M.F., Anadolu Selçuklu Tarihinin Yerli Kaynakları (Belleten S.27’den ayrıbasım), TT