SavedAdd your journal

Journals / Turizm Akademik Dergisi / 2020 / Cilt: 7 - Sayı: 2

Turizm Lisans Öğrencilerinin Ekolojik Ayak İzi Farkındalıkları

RAHMAN TEMİZKAN
Kaan CEYHANLI
Pages
203–223
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bireylerin ekolojik ayak izi farkındalıklarını arttırmaya yönelik çalışmaların yapılması önerilmektedir

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Çalışmanın amacı, turizmde potansiyel iş gücü olan turizm lisans öğrencilerinin ekolojik ayak izi farkındalıklarını belirlemek ve bu farkındalığın sosyodemografik özelliklere göre değişimini ortaya koymaktır. 2018 eğitim ve öğretim yılı turizm işletmeciliği lisans eğitim programlarında öğrenim gören 394 öğrenci araştırmanın örneklemini oluşturmuştur.
📊
Key Findings & Data:Araştırmanın birincil verileri ekolojik ayak izi farkındalık ölçeği ile toplanmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Bireylerin ekolojik ayak izi farkındalıklarını arttırmaya yönelik çalışmaların yapılması önerilmektedir
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2018 Verileri
⚙️Variables:Ekolojik ayak izi farkındalığı · turizm ve çevre · çevre eğitimi

Özet

Çalışmanın amacı, turizmde potansiyel iş gücü olan turizm lisans öğrencilerinin ekolojik ayak izi farkındalıklarını belirlemek ve bu farkındalığın sosyodemografik özelliklere göre değişimini ortaya koymaktır. 2018 eğitim ve öğretim yılı turizm işletmeciliği lisans eğitim programlarında öğrenim gören 394 öğrenci araştırmanın örneklemini oluşturmuştur. Araştırmanın birincil verileri ekolojik ayak izi farkındalık ölçeği ile toplanmıştır. Veri analizi SPSS 24 yazılımı aracılığı ile yapılmıştır. Temel analiz teknikleri olarak t- testi ve ANOVA kullanılmıştır. Araştırmada kullanılan ekolojik ayak izi farkındalık ölçeği; gıda, ulaşım ve barınma, enerji, atıklar ve su tüketimi boyutlarından oluşmaktadır. Bireylerin gıda boyutundaki farkındalıkları nispeten yüksek bulunmuştur. Kadınların ekolojik ayak izi farkındalıkları erkeklerin farkındalığından yüksek bulunmuştur. Alt gelir grubunun atıklar ve su tüketimi boyutlarında farkındalıkları daha yüksektir. Bireylerin anne ve baba eğitim seviyesi düşük olanların ekolojik ayak izi farkındalıkları daha yüksektir. Ayrıca araştırmaya katılan bireylerin ekolojik ayak izi farkındalık seviyeleri düşük bulunmuştur. Bireylerin ekolojik ayak izi farkındalıklarını arttırmaya yönelik çalışmaların yapılması önerilmektedir

🔖

Cite This Article

TEMİZKAN, R., CEYHANLI, K. (2020). Turizm Lisans Öğrencilerinin Ekolojik Ayak İzi Farkındalıkları. Turizm Akademik Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 2, 203–223. https://ajindex.com/articles/368630

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (11)

  1. Aşık, N. A. (2018). Ön lisans Düzeyinde Turizm Eğitimi Alan Öğrencilerin Çevreye İlişkin Tutum ve Davranışları. Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi. 10(2) ISSN: 1309- 8012. Altunışık, R., Bayraktaroğlu, S., Coşkun, R. & Yıldırım, E. (2015). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri SPSS Uygulamalı, Sakarya Kitap Evi, 8. Baskı,
  2. Sakarya.Arıca, Ş. Ç. & Kağar, C. (2018). Gelecek Nesillere Yaşanabilir Bir Dünya Bırakmanın Anahtarı: Ekolojik Okur Yazarlık, Sorumlu Üretim ve Tüketim, 2(1). ss. 31-42.
  3. Akıllı, H., Kemahlı, F. & Polat, F. (2008). Ekolojik Ayak İzinin Kavramsal İçeriği ve Akdeniz Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi’nde Bireysel Ekolojik Ayak İzi Hesaplaması, Akdeniz IIBF Dergisi, 15, ss.1-25.
  4. Abdala, Y. S. M (2018). Çevre Bilincinin Ekolojik Ayak İzi ve Kültürel Dünya Görüşü ile İlişkisi: Türk ve Sudanlı Öğrenciler Üzerine Bir Çalışma, Yüksek Lisans Tezi, Kahraman Maraş Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Kamu Yönetimi Ana Bilim Dalı. Atasoy,E. & Ertürk, H. (2008). İlköğretim Öğrencilerinin Çevresel Tutum ve Çevre Bilgisi Üzerine Bir Alan Araştırması, Erzincan Eğitim Fakültesi Dergisi 10(1). Briassoulis, H. & Van Der, S. (2000).
  5. Tourism and Environment, Springer Science Business Media, 2. Baskı.
  6. Bozyiğit, S. & Madran, C. (2018). Çocukların Çevre Bilinçli Tüketici Olarak Sosyalleşmesinde Annelerin Çocuk Yetiştirme Tutumlarının Rolü, Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi 7(2), ss. 173-196
  7. Bayraktar, M. & Yasemin Ö. (2002). Gösterişe Yönelik Tüketim Davranışları, Standard 41,490, ss. 313-328.
  8. Berberoğlu, E. O. & Uygun, S. (2013). Tübitak 4004 Projelerinin Sürdürülebilir Kalkınma İçin Çevre Eğitimi Kapsamında Değerlendirilmesi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. Coşkun, Ç. I. (2013). Sınıf Öğretmeni Adaylarının Ekolojik Ayak İzi Farkındalık Düzeylerinin Belirlenmesi, Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü İlköğretim Anabilim Dalı, Ankara.
  9. Carlson, L., Grossbart, S. & Walsh, A. (1990). Mothers' Communication Orientation and Consumer-Socialization Tendencies, Journal of Advertising, 19(3), ss. 27-38.
  10. Çalıkan, M. (2002). Yetişkinlerde Çevre Duyarlılığını Etkileyen Etmenler, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü Ankara.Çevre ve Şehircilik Bakanlığı (2017), Atık Su Arıtımı Eylem Planı (2017-2023).
  11. Çetin, A. F., Yıldırım, G. E. & Aydoğdu, M. (2016). Sürdürülebilir Yaşama Yönelik Ekolojik Ayak İzi Eğitiminin Çevre Sorunlarına Yönelik Tutum ve Davranış