AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: CEA and CA15-3 could be used to determine the differences between malign and benign pleural effusions together with the other diagnostic methods and, if tumor markers can be added to the pleural sitology as single or their combinations, the diagnosis could raise.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: The role of tumour markers analyzed in pleural effusion. Methods: In this study, it was investigated pleural fluid and serum CEA, CA-19-9, CA15-3 values were measured in 80 patients with pleural effusions which their mean age were 52.85±2.15 and, the role of these determinants in pleural effusions.The cases were devided into two groups as malign and benign. Results: In benign pleural effusions (n=57) mean P (pleural effusion) CEA 2.85±1.22, S (Serum) CEA 4.17±1.09, in malign effusions (n=23) CEA-P 66.92±26.23, CEA-S 28.05±11.43 were found. There was a statistically differences between two groups P and S CEA levels (p<0.05). In benign pleural effusions, mean CA19-9-P and CA19-9-S were found as 11.82± 6.23; 15.93± 3.60; in maling effusions CA19-9 –P, CA19-9-S were found as 24.26± 9.04, 33.32±18.66, respectively. There was not statistically differences between two groups P, S CA19-9 levels (p>0.05). In benign pleural effusions, mean CA15-3 –P is 18.73± 2.28; CA15-3-S is 33.15± 3.25; in maling effusions CA15-3-P is 105.84± 25.02, and CA15-3-S is 97.90± 22.86. There was a statistically differences between two groups P, S CA15-3 levels (p<0.05). Of the tumor markers, the highest specifity of pleural fluid values is CEA-P (98%), the others are CA19-9-P(%96), CA15-3-P(%92), respectively; their sensitivity are CEA-P(39%), CA15-3-P(32%), and CA19-9 P(21). Conclusion: CEA and CA15-3 could be used to determine the differences between malign and benign pleural effusions together with the other diagnostic methods and, if tumor markers can be added to the pleural sitology as single or their combinations, the diagnosis could raise.
Özet
Amaç: Plevral efüzyonların ayırıcı tanısında tümör belirteçlerinin etkinliğinin araştırılması amaçlanmıştır.. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada yaş ortalaması 52.85±2.15 olan 80 plevral efüzyonlu hastanın plevral sıvı ve serum CEA, CA-19-9, CA15-3 değerleri ölçülerek bu belirteçlerin plevral efüzyondaki rolü araştırıldı. Plevral efüzyonlu olgular malign ve benign olmak üzere 2 gruba ayrıldı. Bulgular: Benign plevral efüzyonlarda (n=57) ortalama plevral effüzyon (P) CEA (CEA-P) 2.85±1.22, Serum (S) CEA (CEA-S) 4.17±1.09, malign efüzyonlarda (n=23) ise CEA-P 66.92±26.23, CEA-S 28.05±11.43 bulundu. İki grup CEA-P ve CEA-S düzeyleri arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlıydı (p 0.05). Benign plevral efüzyonlarda ortalama CA15-3–P 18.73± 2.28, CA15-3-S 33.15± 3.25, malign efüzyonlarda ise CA15-3-P 105.84± 25.02, CA15- 3-S 97.90± 22.86 bulundu. İki grup CA15-3-P, CA15-3-S düzeyleri arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlıydı (p<0.05). Tümör belirteçlerinden plevral sıvı değerlerinin spesifitesi en yüksek olan CEA-P (%98), diğerleri sırasıyla CA19-9-P (%96), CA15-3-P (%92), sensitiviteleri ise CEA-P (%39), CA15-3-P (%32), CA19-9-P (%21) saptandı. Sonuç: CEA ve CA15-3’ün malign ve benign plevral efüzyonların ayrımında diğer tanısal yöntemlerle birlikte kullanılabileceği, tümör belirteçlerinin tek ya da onların kombinasyonunun plevral sitolojiye ilave edilmesinin tanıyı arttırabileceği sonucuna varıldı.