Journals / Tasarım+Kuram / 2020 / Cilt: 16 - Sayı: 31

Günümüzde Mahalle Kültürünü Sürdürebilmek veYeni Bir Kavram Arayışı Olarak “Sosyal Dayanıklı Mahalle”: Kurtuluş-Feriköy Örneği

Pages
194–215
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu kapsamda çalışmada yeni bir kavram arayışı olarak sosyal dayanıklı mahalle kavramı üzerinde durulmuş ve sosyal dayanıklı olmaya yönelik belirlenen parametreler alan çalışması olarak seçilen Kurtuluş- Feriköy üzerinden değerlendirilmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Mahalle kavramı ortaya çıkışından bu yana farklı süreçlerden geçmiş ve farklı anlamlar kazanmıştır.
📊
Key Findings & Data:Başlangıçta benzer özellikler gösteren bireylerin birlikte yaşamlarını sürdürdükleri, sosyal ilişkilerin güçlü olduğu, kendine yeten ve dışa kapalı bir yerleşim yeri olarak ifade edilen mahalle; zaman içerisinde hem kentleşme süreçleri hem de kavramın sosyal bilimler, şehir planlama ve kentsel tasarım gibi farklı disiplinlerin ilgi alanına girmesiyle derinlik kazanmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Bu kapsamda çalışmada yeni bir kavram arayışı olarak sosyal dayanıklı mahalle kavramı üzerinde durulmuş ve sosyal dayanıklı olmaya yönelik belirlenen parametreler alan çalışması olarak seçilen Kurtuluş- Feriköy üzerinden değerlendirilmiştir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Mahalle kavramı ortaya çıkışından bu yana farklı süreçlerden geçmiş ve farklı anlamlar kazanmıştır. Başlangıçta benzer özellikler gösteren bireylerin birlikte yaşamlarını sürdürdükleri, sosyal ilişkilerin güçlü olduğu, kendine yeten ve dışa kapalı bir yerleşim yeri olarak ifade edilen mahalle; zaman içerisinde hem kentleşme süreçleri hem de kavramın sosyal bilimler, şehir planlama ve kentsel tasarım gibi farklı disiplinlerin ilgi alanına girmesiyle derinlik kazanmıştır. Bu durum mahallenin anlaşılmasını güçleştirmiş, genel bir mahalle kabulünden bahsetmeyi olanaksız hale getirmiş, aynı zamanda mahalleyi anlamaya ve korumaya yönelik gerekliliği doğurmuştur. Bu kapsamda bu çalışmada mahalle kavramı sosyal dayanıklılık bağlamında ele alınmıştır. Sosyal dayanıklılık kavramını mahalleye adapte etme gereksinimi, bu uğraşın zaman içerisinde değişen ve dinamik olan süreçlere sosyal ve çevresel olarak adapte olabilen, kültürlerini, kimliklerini koruyan mekânlar üreterek, mahallenin ve mahalle kültürünün sürdürülebilirliğine katkı sağlayabileceği düşüncesidir. Bu kapsamda çalışmada yeni bir kavram arayışı olarak sosyal dayanıklı mahalle kavramı üzerinde durulmuş ve sosyal dayanıklı olmaya yönelik belirlenen parametreler alan çalışması olarak seçilen Kurtuluş- Feriköy üzerinden değerlendirilmiştir.

🔖

Cite This Article

TURAN, S., AYATAC, H. (2020). Günümüzde Mahalle Kültürünü Sürdürebilmek veYeni Bir Kavram Arayışı Olarak “Sosyal Dayanıklı Mahalle”: Kurtuluş-Feriköy Örneği. Tasarım+Kuram, Cilt: 16 - Sayı: 31, 194–215. https://ajindex.com/articles/358948

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (26)

  1. Adger, W. N., (2000). Social and Ecological Resilience: Are They Related? Progress in Human Geography, 24, 347-364.
  2. Alexander, D. E. (2013). Resilience and Disaster Risk Reduction: An Etymological Journey, Nat. Hazards Earth Syst. Sci., 13, 2707-2716.
  3. Alver, K. (2010). Mahalle: Mekân ve Hayatın Esrarlı Birlikteliği, İdealkent Dergisi, 2, 116-139.
  4. Aydın, T. (2019). Planlama ve Sosyoloji Perspektifinden Dayanıklı Esneklik. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi,
  5. İstanbul.
  6. Barlas, A. (2012).
  7. Komşuluk Birimi. Ersoy, M. (Der.), Kentsel Planlama içinde, (s.281-283). İstanbul:
  8. Ninova. Barry, F. D. (1994). A Neighborhood-Based Approach: What is it? Melton, G, B. ve Barry, F, D. (Der.), Protecting children from abuse and neglect: Foundations for a new national strategy içinde, (s:14-39).
  9. New York, NY: Guilford Press.
  10. Breton, M. (2001).
  11. Neighborhood Resiliency, Journal of Community Practice, 30, 221-230.
  12. Cerasi, M. (1999), Osmanlı Kenti: Osmanlı İmparatorluğunda 18. ve 19. Yüzyıllar-da Kent Uygarlığı ve Mimarisi (Ataöv, A. Çev.). İstanbul:
  13. Yapı Kredi Yayınları.
  14. Chavis, D. M. ve Wandersman, A. (1990). Sense of Community In The Urban Environment: A Catalyst For Participation And Community Development. American Journal of Community Psychology, 18(1), 55-82.
  15. Coleman, J. S. (1990). Foundations of Social Theory. Cambridge, MA: Harvard University Press.
  16. Devellioğlu, F. (1999). “Mahalle”, Osmanlıca-Türkçe Ansiklopedik Lügat, 19. Baskı, Ankara: Aydın Yayınevi, 1999, s:564. Dinçer, Ş. (2016). Dayanıklı Kentler İçin Kentsel Tasarım İlkeleri. Yüksek Lisans Tezi, MSGSÜ, İstanbul.
  17. Duany, A., and Plater-Zyberk, E. (1994). The neighborhood, the district and the corridor. The New Urbanism: Toward an Architecture of Community, (s:17-20). New York: McGraw-Hill. Eren, İ. (2017). Mahalle: Yeni Bir Paradigma Mümkün mü?. İstanbul:
  18. Nefes Yayıncılık. Farr, D. (2008). Sustainable urbanism: Urban design withnature. New Jersey: John Wiley & Sons, Inc. Granovetter, M. S. (1973). The Strength of Weak Ties. American Journal of Sociology, 78, 1360-1380.
  19. Holling, C. S. (1973). Resilience and Stability of Ecological Systems. Annual Review of Ecology and Systematics, 4, 1-23.
  20. Hristodulu, M. (2013). Tatavla Tarihi. İstanbul:
  21. İstos Yayınları.
  22. Irmak, H. (2017). Tatavla’dan Kurtuluş’a. İstanbul:
  23. Aras Yayınları.
  24. Keyder, Ç. (2009). “Arka plan”, İstanbul,
  25. Küresel İle Yerel Arasında, İstanbul: Metis Yayıncılık, 2009, s:9-40.
  26. Kumlu, Y. B. K., Tüdeş, Ş. ve Keleş, R. (2018). Komşuluk Birimi Ölçeğinde Yapılı