Journals / Tasarım+Kuram / 2020 / Cilt: 16 - Sayı: 29

Problematics of Research Material and Method about Ottoman Houses: Potentials and Limitations

Osmanlı Evlerine Dair Araştırma Malzemesi ve Yöntem Sorunsalı: Potansiyeller ve Sınırlılıklar

Pages
35–52
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Accordingly, it aims to discuss this issue in detail in order to reveal that research methods and materials have their potential as well as their limitations, and to obtain meaningful results in new studies of Ottoman houses.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In the majority of academic studies related to Ottoman houses, existing buildings are examined as research materials and are often placed under scrutiny to illustrate the architecture of traditional houses in a particular region.
📊
Key Findings & Data:In addition to the existing buildings, it is now understood that Ottoman written sources offer important materials in the examination of the houses, making it possible to examine houses before the 19th century, a period which has been neglected for many years.
💡
Conclusion & Impact:Accordingly, it aims to discuss this issue in detail in order to reveal that research methods and materials have their potential as well as their limitations, and to obtain meaningful results in new studies of Ottoman houses.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

In the majority of academic studies related to Ottoman houses, existing buildings are examined as research materials and are often placed under scrutiny to illustrate the architecture of traditional houses in a particular region. These studies predominantly evaluate the houses typologically, based on Eldem’s concept of the Turkish house. Following the typological analysis method, which is the one most frequently encountered in studies, different methods have begun to be developed drawing on new resources for architecture in recent years. In addition to the existing buildings, it is now understood that Ottoman written sources offer important materials in the examination of the houses, making it possible to examine houses before the 19th century, a period which has been neglected for many years. Also, the fact that written sources provide important information about the social functions of the houses make them even more attractive. The methods frequently used in evaluating the information obtained from the sources about the houses are the semantic analysis and the quantitative analysis methods. With the quantitative method, researchers evaluate information about the houses translated into numerical data and evaluate the housing history in the different periods of the Ottoman Empire through statistical analysis. In this context, this article is based on the idea that the methods that dominate the academic field of Ottoman houses – typological, semantic, quantitative analysisand the research materials –existing buildings, Ottoman written documentsshould be examined and critically re-evaluated. Accordingly, it aims to discuss this issue in detail in order to reveal that research methods and materials have their potential as well as their limitations, and to obtain meaningful results in new studies of Ottoman houses.

Özet

Osmanlı dönemi evleri ve barınma kültürüneilişkin mimarlık alanında yapılan akademikçalışmaların çoğunluğunda malzeme olarakmevcut yapılar incelenmektedir ve buyapılar genellikle belli bir bölgeningeleneksel ev mimarisini örneklemek üzereinceleme altına alınmaktadırlar. Buçalışmalar ağırlıklı olarak, Eldem’in Türkevi kavramsallaştırmasını temel alarak,evleri tipolojik olarak değerlendirmektedir.Türk/Osmanlı/Anadolu evlerine ilişkinçalışmalarda en sık karşılaşılan bu tipolojikçözümleme yönteminin ardından ise, sonyıllarda mimarlık alanı için yenisayılabilecek kaynaklar üzerinden farklıyöntemler geliştirilmeye başlanmıştır.Mevcut yapıların yanı sıra, artık evlerinincelenmesinde Osmanlı yazılı kaynaklarınında önemli malzemeler sunduğu anlaşılmayabaşlanmış, böylelikle evler bağlamında uzunyıllardır ihmal edilen 19. yüzyıldanöncesinin de incelenmesi mümkün halegelmiştir. Ayrıca yazılı kaynakların evlerintoplumsallığına dair de önemli bilgilervermeleri, bu kaynakları daha da cazip halegetirmektedir. Kaynaklardan evlere dair eldeedilen bilgilerin değerlendirilmesindekullanılan yöntemler de anlamsal analiz vesıklıkla kantitatif analiz yöntemleridir.Araştırmacılar kantitatif yöntemlekaynaklardaki bilgileri, sayısal verileredönüştürerek, Osmanlı’nın farklıdönemlerindeki barınma tarihini istatistikselanalizler üzerinden değerlendirmektedirler.Bu bağlamda makale de, Osmanlı evlerinikonu alan ve akademik alana hakim olanyöntem ve yaklaşımların -tipolojik, semantikve kantitatif analiz- ve kullanılan araştırmamalzemelerinin -mevcut yapılar ve Osmanlıyazılı kaynakları- inceleme altına alınmasıve eleştirel olarak yeniden değerlendirilmesigerekliliği düşüncesinden yola çıkar. Budoğrultuda hem yöntemlerin, hem dearaştırma malzemelerinin potansiyelleriolduğu kadar, sınırlılıkları da olduğunuortaya koymak ve Osmanlı evlerine ilişkinyeni çalışmalarda anlamlı sonuçlar eldeedebilmek için bu konuyu detaylıcatartışmak amacındadır.

🔖

Cite This Article

BAŞKALE, H. A., ÖZKAYA, H. G. (2020). Problematics of Research Material and Method about Ottoman Houses: Potentials and Limitations. Tasarım+Kuram, Cilt: 16 - Sayı: 29, 35–52. https://ajindex.com/articles/358944

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (18)

  1. Rumeli Mahkemesi 116 no’lu Şer’iyye sicili. Abdelnour, A. (1982). Introduction à l’historie urbaine de la Syrie Ottomane (XVIe-XVIIIe siècle). Beirut: Publications de l’Universitè Libanaise, Section des ètudes Historiques. Açık, T. (2010). Bir Yeniden İnşa Denemesi: 18. Yüzyılın Ortalarında Trabzon Evleri Hakkında Bazı Tespitler. Ö. İ. Tuluk ve H. İ. Düzenli (Ed.) Trabzon Kent Mirası: Yer - Yapı- Hafıza içinde (s. 215-235). İstanbul:
  2. Klasik Yayınları.
  3. Açık, T. ve Tuluk, Ö. İ. (2009). Osmanlı Mimarlığının Metinsel Dili: Mimarlık Tarihi Yazınında Şer’iyye Sicillerinin Yeri, Türkiye Araştırmaları Literatür Dergisi, 7(13), 461-473.
  4. Açık, T. ve Düzenli, H. İ. (2015). XVI-XVII. Yüzyıl İstanbul Evlerine Dair. C. Yılmaz (Ed.), M. A. Aydın (Proje Yön.). Antik Çağ’dan XXI. Yüzyıla Büyük İstanbul Tarihi içinde (c. 8, s. 244-263). İstanbul: TDV İSAM & İBB Kültür A.Ş. Yayınları.
  5. Ahmed Efendi (1918). Târih-i Câmi‘-i Şerif-i Nûr-i ‘Osmânî (1335-37), Tarih-i Osmanî Encümeni Mecmuası İlavesi. Dersaadet: Hilal Matbaası. Akgündüz, A. (1996). İslam Hukukunda ve Osmanlı Tatbikatında Vakıf Müessesesi. İstanbul:
  6. Osmanlı Araştırmaları Vakfı. Akın, B. (2007). Ayvalık Evleri (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi) Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi,
  7. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sanat Tarihi Anabilim Dalı, Çanakkale. Aksoy, E. (1983). Orta Mekan: Türk Sivil Mimarisinde Kuruluş Prensibi. Mimarlık ve Sanat, 7(8), 39-92.
  8. Akyazıcı Özkoçak, S. (2005). The Evidence of Vakıf Registers for Residential Dwelling in Sixteenth Century Istanbul, Afife Batur’a Armağan: Mimarlık ve Sanat Tarihi Yazıları içinde (s. 253- 259). İstanbul:
  9. Literatür Yayıncılık. Arseven, C. E. (1961).
  10. Türk Sanat Tarihi, Menşeinden Bugüne Kadar. İstanbul:
  11. Milli Eğitim Basımevi. Aygör, E. (2015). 19. Yüzyıl Sonu ve 20. Yüzyıl Başlarında Konya Evlerinin Mimari Gelişimi ve Değişimi (Yayımlanmamış Doktora Tezi) Selçuk Üniversitesi,
  12. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sanat Tarihi Anabilim Dalı, Konya. Azezli, G. B. (2009). 19. yy’da Osmanlı Konut Mimarisinde İç Mekan Kurgusunun Safranbolu Evleri Örneğinde İrdelenmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi) İstanbul Kültür Üniversitesi,
  13. Fen Bilimleri Enstitüsü, Sanat ve Tasarım Anabilim Dalı, İstanbul.
  14. Badakol, S. (2003). Samsun Evlerinin Yapısal Özellikleri (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi) Gazi Üniversitesi,
  15. Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
  16. Bertram, C. (2012). Türk Evini Hayal Etmek: Eve Dair Kolektif Düşler. M. Ratip (Çev.) İstanbul:
  17. İletişim Yayınları.
  18. Bıçak, Z. (2011). Sakarya İli Hendek İ