AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe aim of this study is to examine evidence-based policy-making and practice as one of the chief issues of the public policy studies with regard to its historical development, basic assumptions and criticism, and to evaluate its reflection on Turkish policy-making agenda.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Evidence-based policy-making EBPM embarked upon by Tony Blair’s Labour Party in the UK at the end of 1990s has been a touchstone in terms of bridging the gap between social science research and policy-making. Injection of scientific knowledge into public policies has not been a recent development, however, EBPM rendered the implementation and diffusion of scientific knowledge across public policies primarily in the areas of healthcare, social care, education and crime. EBPM as a policy-making model has disseminated throughout the Anglosphere countries including the United States, Australia and Canada, as well as the EU, and some other developed and developing countries. In the Turkish case, EBPM has recently been on the agenda of academics, policy-makers and policy professionals only in the fields of healthcare, education, and partly social welfare. The aim of this study is to examine evidence-based policy-making and practice as one of the chief issues of the public policy studies with regard to its historical development, basic assumptions and criticism, and to evaluate its reflection on Turkish policy-making agenda.
Özet
1990’ların sonunda Birleşik Krallıkta İşçi Partisi iktidarı tarafından yürütülen kanıt temelli politika yapımı, sosyal bilim araştırmalarıyla politika yapımı arasındaki mesafenin kapanmasında bir dönüm noktası olmuştur. Bilimsel bilginin kamu politikalarına entegrasyonu yeni bir şey olmamakla birlikte, başta sağlık, sosyal yardım, eğitim ve suçla mücadele olmak üzere kamu politikalarında sistematik bir şekilde uygulanması ve yayılması böylece mümkün hale gelmiştir. Kanıta dayalı politika yapımı ABD, Avustralya ve Kanada gibi Anglosakson ülkeler ile Avrupa Birliği ve diğer bazı ülkelerde çeşitli faktörlerin etkisiyle yayılmıştır. Türkiye’de ise son yıllarda sadece sağlık, eğitim ve sosyal yardım alanlarında hem akademik hem de pratik olarak gündeme gelmiştir. Bu çalışmanın amacı, son yıllarda kamu politikaları çalışmalarının önemli bir konusu olan kanıta dayalı politika yapımının tarihsel gelişimi, temel varsayımları ve bu yaklaşıma yöneltilen eleştiriler göz önünde bulundurularak Türkiye’de kanıt temelli politika ve uygulamaların araştırılmasıdır