Journals / Seleucia (ad Calycadnum) / 2019 / Sayı: 9

Ovaören Iron Age Deer Figured Ceramics in the Alişar-4 Pottery Tradition

Alişar-4 Seramik Geleneği İçerisinde Ovaören Demir Çağı Geyik Figürlü Seramikleri

Pages
205–245
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In this regard, the comparisons of the material in question with the examples from the Iron Age settlements in Central Anatolia, notably Alişar, Gordion, and Boğazköy, emphasize the importance of Ovaören in this tradition.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Ovaören located within the borders of Gülşehir district in Nevşehir, 25 km south of Kızılırmak River (Halys River), is one of the important archaeological sites in Central Anatolia and demonstrates an uninterrupted settlement history from the beginning of the Early Bronze Age until Roman Period.
📊
Key Findings & Data:Th e excavations conducted between 2007 and 2018 have been carried out in the Yassıhöyük where the Late Bronze Age and the Iron Age layers were identifi ed.
💡
Conclusion & Impact:In this regard, the comparisons of the material in question with the examples from the Iron Age settlements in Central Anatolia, notably Alişar, Gordion, and Boğazköy, emphasize the importance of Ovaören in this tradition.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2007 Verileri
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Ovaören located within the borders of Gülşehir district in Nevşehir, 25 km south of Kızılırmak River (Halys River), is one of the important archaeological sites in Central Anatolia and demonstrates an uninterrupted settlement history from the beginning of the Early Bronze Age until Roman Period. Th e site includes three diff erent sectors called Yassıhöyük, Topakhöyük, and Terrace Area. Th e excavations conducted between 2007 and 2018 have been carried out in the Yassıhöyük where the Late Bronze Age and the Iron Age layers were identifi ed. During the excavations in Topakhöyük and Terrace Area only the layers of the Early and Middle Bronze Ages were identifi ed. In the Iron Age, Ovaören is one of the settlements within the Tabal Country during the Late Hittite Period and within the borders of the Satrapy of Cappadocia during the Late Iron Age. In this context, Ovaören, either with its architectural remains or its archaeological fi nds, reveals important data to contribute to a better understanding of Iron Age culture in Central Anatolia. Th e subject of this study is the deer fi gured samples in the painted pottery tradition of the Iron Age. Th e Iron Age layers of Ovaören are represented in Yassıhöyük with the layers of YH 7-8 dated to the Early Iron Age, YH 4-6 dated to the Middle Iron Age, and YH 2-3 dated to the Late Iron Age. Among the potteries with geometrical and fi gurative decorations found in these layers, one of the most important groups is the pottery with deer fi gures. Th e pottery with deer fi gures of Ovaören-Yassıhöyük, which is demonstrated here with stratigraphic and stylistic comparisons, gives a new point of view to the painted pottery tradition (Alişar-4) of Central Anatolia. In this regard, the comparisons of the material in question with the examples from the Iron Age settlements in Central Anatolia, notably Alişar, Gordion, and Boğazköy, emphasize the importance of Ovaören in this tradition.

Özet

Nevşehir ili Gülşehir ilçesi sınırları içerisinde, Kızılırmak Nehri’nin yaklaşık 25 km güneyindeki konumu ile Erken Tunç Çağı’nın başlarından Roma dönemine kadar kesintisiz bir yerleşim tarihi sunan Ovaören, Orta Anadolu’daki önemli arkeolojik merkezlerden birisidir. Yassıhöyük, Topakhöyük ve Teras Alanı olmak üzere üç farklı sektörü içeren Ovaören’de 2007-2018 yılları arasında yürütülen kazılar yoğunluklu olarak Geç Tunç Çağı ve Demir Çağı tabakalarının yer aldığı Yassıhöyük’de gerçekleştirilmiştir. Topakhöyük ve Teras Alanı’nda yürütülen kazılar da ise sadece Erken Tunç ve Orta Tunç Çağı tabakaları tespit edilmiştir. Ovaören, Demir Çağı içerisinde Geç Hitit Dönemi’nde Tabal Ülkesi, Geç Demir Çağı’nda ise Kapadokya Satraplığı sınırları içerisinde kalan yerleşimlerden birisidir. Bu kapsamda Ovaören, gerek mimari kalıntıları gerekse arkeolojik buluntuları ile Orta Anadolu Demir Çağı kültürünün daha iyi anlaşılması açısından son derece önemli veriler ortaya koymaktadır. Bu çalışmanın konusunu ise Demir Çağı boyalı seramik geleneği içerisindeki geyik figürlü seramikler oluşturmaktadır. Ovaören’de Demir Çağı tabakaları, Yassıhöyük’ün Erken Demir Çağı’na tarihlenen YH 7-8, Orta Demir Çağı’na tarihlenen YH 4-6 ve Geç Demir Çağı’na tarihlenen YH 2-3 tabakaları ile temsil edilmektedir. Bu tabakalarda ele geçen geometrik veya figüratif bezemeli boyalı seramikler içerisinde en önemli gruplardan birisi, makalenin de konusunu oluşturan geyik figürlü örneklerdir. Stratigrafik veriler ve stilistik karşılaştırmalar yoluyla tanıtılmaya çalışılan Ovaören-Yassıhöyük geyik figürlü seramikleri, Orta Anadolu Orta Demir Çağı boyalı seramik geleneği (Alişar-4) için yeni bir bakış açısı kazandırmaktadır. Bu kapsamda Ovaören örneklerinin başta Alişar, Gordion ve Boğazköy olmak üzere, Orta Anadolu’daki Demir Çağı yerleşimlerinden ele geçen örnekler ile yapılan karşılaştırmaları, Ovaören’in bu gelenek içerisindeki önemini ortaya koymaktadır.

🔖

Cite This Article

ŞENYURT, S. Y., AKÇAY, A., KARA, S. (2019). Ovaören Iron Age Deer Figured Ceramics in the Alişar-4 Pottery Tradition. Seleucia (ad Calycadnum), Sayı: 9, 205–245. https://ajindex.com/articles/318345

References (21)

  1. Akçay 2011
  2. Akçay, A., Arkeolojik ve Filolojik Belgeler Işığında Tabal Ülkesi, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara. Akçay 2015
  3. Akçay, A., Ovaören-Yassıhöyük’ten Bir Yarı İkonik İdol, Arkeoloji ve Sanat Dergisi 149, İstanbul. Akurgal 1955
  4. Akurgal, E., Phrygische Kunst, Ankara. Akurgal 1988
  5. Akurgal, E., Anadolu Uygarlıkları, İstanbul. Bahar 1999
  6. Bahar, H., Demir Çağında Konya ve Çevresi, Konya. Bossert 2000
  7. Bossert, E.M., Die Keramik Phrygischer Zeit von Boğazköy. Boğazköy- Hattusa Ergebnisse der Ausgrabungen XVIII. Mainz am Rhein. Crespin 1999
  8. Crespin, A. S., “Between Phrygia and Cilicia: Th e Porsuk Area at the Beginning of the Iron Age”, Anatolian Studies-49. D’alfonso vd. 2016 D’alfonso, L., Ergürer, H., Castellano, L., Highcock, N., Lanaro, A., Matessi, A., Trameri, A., “Excavations at Kınık Höyük 2015”, Kazı Sonuçları Toplantısı, 38 (3), Ankara. Dupre 1983
  9. Dupre, S., Porsuk I. La Céramique de l’Age du Bronze et de l’Age du Fer. Paris. Durbin 1971
  10. Durbin, G.E.S., “Iron Age Pottery from the Provinces of Tokat and Sivas”, Anatolian Studies 21. Dönmez ve Abazoğlu Dönmez, Ş., Abazoğlu, F., “Kızılırmak Havzası Demir Çağı Boya Bezekli Çanak-Çömlek Geleneğinin Kökeni Üzerine Düşünceler”, TÜBA-AR 23. Emre 1973
  11. Emre, K., “Sultanhanı Höyüğü’nde 1971-1972 Yıllarında Yapılan Kazılar”, Anadolu XV. Ergürer 2016
  12. Ergürer, H., “Kınık Höyük Demir Çağ Boyalılarında Bezeme Geleneği”, OLBA XXIV. Genz 2000
  13. Genz, H., “Die Eisenzeit in Zentralanatolien im Lichte der keramischen Funde vom Büyükkaya in Boğazköy/Hattusa”, TÜBA-AR: 3. Genz 2001
  14. Genz, H., “Iron Age Pottery from Çadır Höyük”, Anatolica XXVII. Genz 2004
  15. Genz, H., Büyükkaya I. Die Keramik der Eisenzeit. Funde aus den Grabungskampagnen 1993 bis 1998. Mainz am Rhein. Gorny vd. 1995
  16. Gorny, R.L., McMahon, G., Paley, S., Kealhofer, L., “Th e Alişar Regional Project 1994”, Anatolica XXI. Houwink Ten Cate 1965
  17. Houwink Ten Cate, H. J., Th e Luwian Population Groups of Lycia and Cilicia Aspera During the Hellenistic Period, Leiden. Hutter 2010
  18. Hutter, M., “Luvi Dininin Nitelikleri”, Luviler: Anadolu’nun Gizemli Halkı, C. Melchert (Ed.), B. Baysal, Ç. Çidamlı (Çev.), İstanbul. Işık 1989
  19. Işık, F., “Batı Uygarlığı’nın Kökeni, Erken Demir Çağı Doğu- Batı Kültür İlişkilerinde Anadolu”, Türk Arkeoloji Dergisi 28. Işık 2003
  20. Işık, F., “Karanlık Dönemi Aydınlığı ve Frig Sanatı’nın Anadoluluğu Üzerine”, Anadolu 24. Kealhofer vd. 2009
  21. Kealhofer, L., Grave, P., Genz, H., Marsh, B., “Post-Collapse