Journals / Selçuk Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi / 2018 / Cilt: 26 - Sayı: 2

LEGAL BASIS, DEVELOPMENT AND REPEAL OF CRAFTSMEN GEDIK IN THE OTTOMAN EMPIRE

OSMANLI DEVLETİ’NDE ESNAF GEDİKLERİNİN HUKUKİ ESASLARI, GELİŞİMİ VE İLGASI

Pages
47–76
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In this article development, repeal and legal or economic meaning, as commonly used by tradesman in the Ottoman Empire, of gedik will be discussed.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In the Ottoman Empire, the gedik is a term used in military, administrative, economic and legal fields in different meanings.
📊
Key Findings & Data:In Ottoman practice, gedik expressed a privilege or prerogative, which is held in the trades section, especially after the 18th century, out of the meaning of the right of disposal in Islamic law.
💡
Conclusion & Impact:In this article development, repeal and legal or economic meaning, as commonly used by tradesman in the Ottoman Empire, of gedik will be discussed.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

In the Ottoman Empire, the gedik is a term used in military, administrative, economic and legal fields in different meanings. Gedik, at the same time which is Islamic law concept, regulated as a right of disposal or a limited right in legal resources. In Ottoman practice, gedik expressed a privilege or prerogative, which is held in the trades section, especially after the 18th century, out of the meaning of the right of disposal in Islamic law. In this article development, repeal and legal or economic meaning, as commonly used by tradesman in the Ottoman Empire, of gedik will be discussed.

Özet

Osmanlı Devleti’nde gedik askeri, idari, iktisadi ve hukuki alanlarda farklı anlamlarda kullanılan bir terim olarak karşımıza çıkar. Aynı zamanda bir İslam hukuku terimi olan gedik kaynaklarda bir tasarruf hakkı veya sınırlı ayni bir hak olarak düzenlenir. Osmanlı uygulamasına bakıldığında gedik özellikle on sekizinci yüzyıldan sonra İslam hukukundaki tasarruf hakkı anlamının dışına çıkarak esnaf kesiminde sahip olunan bir imtiyaz veya ayrıcalığı ifade etmiştir. Dolayısıyla hukuki bir terim olarak gedik, Osmanlı Devleti’ndeki inhisarilik anlamını kazanıncaya kadar bilinen ve uygulanan bir kurumdu. Makalede gediğin Osmanlı Devleti’nde esnaflar arasında yaygın olarak kullanıldığı hukuki veya iktisadi anlamı ile gelişimi ve ilgası üzerinde durulacaktır.

🔖

Cite This Article

KOYUNCU, N. (2018). LEGAL BASIS, DEVELOPMENT AND REPEAL OF CRAFTSMEN GEDIK IN THE OTTOMAN EMPIRE. Selçuk Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt: 26 - Sayı: 2, 47–76. https://ajindex.com/articles/317384

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. AHMET REFİK, Hicri On Birinci Asırda İstanbul Hayatı (1000-1100), İstanbul, 1931.
  2. AKGÜNDÜZ, Ahmet, “Gedik”, TDVİA, C. 13, 1996.
  3. AKGÜNDÜZ, Ahmet, “Osmanlı Hukukunda Gedik Hakkının Menşei ve Gedik Hakkıyla İlgili Ebüssuud’un Bir Risalesi”, Türk Dünyası Araştırmaları, Şubat 1987.
  4. AKGÜNDÜZ, Ahmet, Osmanlı Kanunnameleri ve Hukuki Tahlilleri, 1. Kitab, İstanbul 1990.
  5. AKİPEK, J. G. Türk Eşya Hukuku (Sınırlı Ayni Haklar), Ankara, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Yayını, Yayın No: 350, 1974.
  6. ARABACI, Caner, “Kefil”, Ahilik Ansiklopedisi, C. II, Ankara, 2014.
  7. AVCI, Mustafa, Türk Hukuk Tarihi, Konya, Atlas Akademi, 2018.
  8. AYBAY A. - HATEMİ H., Eşya Hukuku Dersleri, İstanbul, İUSBF Yay, 1981.
  9. AYDIN, Mehmet Akif, Türk Hukuk Tarihi, İstanbul, Beta Yay, 2014.
  10. BARDAKOĞLU, Ali, “Ferağ”, TDVİA, C. 12, 1995.
  11. BAYRAM, Selahattin, “Osmanlı Devleti’nde Ekonomik Hayatın Yerel Unsurları: Ahilik Teşkilatı ve Esnaf Loncaları”, İstanbul Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Sy. 21, 2012.
  12. BERKİ, Ali Himmet, “Hukuk Esaslarına Uymayan Müesseseler Gedik”, Adalet Dergisi, Yıl: 54, 1963, s. 1159; TDK, Türkçe Sözlük, www.tdk.gov.tr, erişim 10.01.2016. Başbakanlık Osmanlı Arşivi (BOA), Evkaf Defterleri (EV.d.), Nu. 9455. BOA MAD.d., Nu. 10110. BOA, C.İKTS, Nu. 4-194, 7 Ocak 1801 (21/Ş /1215 Hicrî). BOA, C.BLD, Nu. 141-7037, 9 Eylül 1784 (23/L /1198 Hicrî). BOA, C.BLD, Nu. 32-1572, 20 Nisan 1831 (08/Za/1246 Hicrî BOA, C.BLD, Nu. 72-3558, 21 Temmuz 1811 (29/C /1226 Hicrî); BOA, C.BLD, Nu. 80- 3996, 22 Eylül 1836 (10/C /1252 Hicrî). BOA, C.BLD., Nu. 123-6124, 2 Mart 1802 ( 27/L /1216 Hicrî). BOA, C.BLD., Nu. 17-810, 24 Ağustos 1797 (01/Ra/1212 Hicrî). BOA, C.BLD., Nu. 68-3398, 9 Mart 1792 (15/B /1206 Hicrî). BOA, C.BLD., Nu.47-2305, 9 Ağustos 1792 (20/Z /1206 Hicrî). BOA, C.DRB, Nu. 41-2035, 19 Ocak 1775 (17/Za/1188 Hicrî). BOA, C.DRB., Nu. 51-2527, 20 Eylül 1799 (19/R /1214 Hicrî). BOA, C.DRB., Nu. 33-1649, 1 Nisan 1810 (25/S /1225 Hicrî). BOA, C.EV, Nu. 128-6368, 14 Mart 1782 (29/Ra/1196 Hicrî). BOA, C.ML., Nu. 605-24972, 30 Mayıs 1764 (29/Za/1177 Hicrî). BOA, Cevdet Adliye, (C.ADL), Nu. 15-917, 25 Ocak 1840 (20/Za/1255 Hicrî). BOA, Cevdet Belediye, (C.BLD), Nu. 121-6033, 26 Eylül 1742 ( 26/B /1155 Hicrî). BOA, Cevdet Darphane, (C.DRB), Nu. 9-403, 28 Mayıs 1799 ( 23/Z /1213 Hicrî); BOA, Cevdet İktisat, (C.İKTS), Nu. 4-194, 7 Ocak 1801 ( 21/Ş /1215 Hicrî). BOA, Cevdet Maliye, (C.ML), Nu. 102-4530, 20 Ekim 1827 ( 29/Ra/1243 Hicrî). BOA, EV.d, Nu. 37943; BOA, Hatt-ı Hümayun (HAT),