SavedAdd your journal

Journals / Sosyoloji Araştırmaları Dergisi / 2017 / Cilt: 20 - Sayı: 2

İŞYERİNDE PSİKOLOJİK TACİZ (MOBBING) VE İŞ DOYUMU: CUMHURİYET ÜNİVERSİTESİNDEKİ ARAŞTIRMA GÖREVLİLERİ ÜZERİNE BİR ÇALIŞMA

MERAL ÖZTÜRK
ERCAN ŞAHBUDAK
Pages
200–228
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

İşyerinde psikolojik taciz ve iş doyumu arasında negatif yönde ve orta düzeyde anlamlı bir ilişki vardır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:İşyerinde psikolojik taciz (mobbing), modern iş örgütlenmesinin doğasından kaynaklanan nedenlerle yaygınlaşmıştır.
📊
Key Findings & Data:Psikolojik tacizin ortaya çıkmasında bireysel ve örgütsel pek çok faktör etkilidir.
💡
Conclusion & Impact:İşyerinde psikolojik taciz ve iş doyumu arasında negatif yönde ve orta düzeyde anlamlı bir ilişki vardır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2010 Verileri
⚙️Variables:İşyerinde Psikolojik Taciz · Araştırma Görevlisi · Üniversite

Özet

İşyerinde psikolojik taciz (mobbing), modern iş örgütlenmesinin doğasından kaynaklanan nedenlerle yaygınlaşmıştır. Psikolojik taciz, mağdurun işten ayrılmasını sağlamak amacıyla sistemli ve düzenli uygulanan saldırgan davranışları kapsayan bir anlam içermektedir. Günümüzde çalışanların sıklıkla yaşadığı psikolojik taciz hem özel hem de kamu kurumlarında karşılaşılan sorunların başında gelmektedir. İşyerinde psikolojik tacizin en yaygın görüldüğü kurumlardan birisi de üniversitelerdir. Üniversitelerde çalışan bazı akademisyenler özellikle araştırma görevlileri çeşitli nedenlerle işyerinde psikolojik tacize maruz kalabilmektedir. Psikolojik tacizin ortaya çıkmasında bireysel ve örgütsel pek çok faktör etkilidir. Üniversitelerde yaşanan psikolojik taciz, kurban ve ailesinin fizyolojik, psikolojik ve sosyal sorunlar yaşamasına neden olmaktadır. Buna ek olarak psikolojik taciz hem toplum hem de kurum olarak üniversiteyi olumsuz yönde etkilemektedir. Yukarıdaki açıklamalar ışığında bu çalışma araştırma görevlilerinin psikolojik taciz düzeyi ile iş doyumları arasındaki ilişkiyi incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırmada işyerinde psikolojik taciz düzeyini ölçmek üzere Tınaz, Gök ve Karatuna (2010) tarafından geliştirilen “İşyerinde Psikolojik Taciz Ölçeği”, iş doyumunu ölçmek üzere Kelecioğlu, Bilge ve Akman (2006) tarafından geliştirilen “Öğretim Elemanları İş Doyumu Ölçeği” kullanılmıştır. Araştırma, Cumhuriyet Üniversitesinde görev yapan 147 araştırma görevlisi ile yürütülmüştür. İşyerinde psikolojik taciz düzeyi ile iş doyum düzeylerini ortaya koymak üzere ölçeklerden elde edilen ortalama ve standart sapma değerleri hesaplanmış, iki değişken arasındaki ilişkiyi analiz etmek için ile Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon analizinden yararlanılmıştır. Elde edilen bulgulara göre araştırma görevlilerinin psikolojik taciz düzeyi ortalama düzeyde iken iş doyum düzeyleri ortalamanın altındadır. İşyerinde psikolojik taciz ve iş doyumu arasında negatif yönde ve orta düzeyde anlamlı bir ilişki vardır.

🔖

Cite This Article

ÖZTÜRK, M., ŞAHBUDAK, E. (2017). İŞYERİNDE PSİKOLOJİK TACİZ (MOBBING) VE İŞ DOYUMU: CUMHURİYET ÜNİVERSİTESİNDEKİ ARAŞTIRMA GÖREVLİLERİ ÜZERİNE BİR ÇALIŞMA. Sosyoloji Araştırmaları Dergisi, Cilt: 20 - Sayı: 2, 200–228. https://ajindex.com/articles/314613

References (10)

  1. Akbaş, S. (2009). İşyerinde Psikolojik Şiddet (Mobbing) ve İş Tatmini İlişkisi-Sağlık Çalışanları Üzerine Bir Uygulama (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Erzurum. Akbolat, M., Yılmazer, A. ve Tutar, H. (2014). Konaklama İşletmeleri Çalışanlarının Algıladıkları Mobbingin İş Tatmini ve İşte Ayrılma Niyetine Etkisi. Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, 3(3), 1-17.
  2. Aquino, K. ve Lamertz, K. (2004). A Relational Model of Workplace Victimization: Social Roles and Patterns of Victimization in Dyadic Relationships. Journal of Applied Psychology, 89(6), 1023-1034.
  3. Ayan, S. (2011). Üniversite Araştırma Görevlilerine Yönelik Psikolojik Taciz: Gazi, Kocaeli ve Cumhuriyet Üniversitesi Örneği. Akademik Bakış Dergisi, 27,1-18.
  4. Björkqvist, K., Österman, K. ve Hjelt-Back, M. (1994). Aggression among University Employees. Aggressive Behavior, 20, 173-84.
  5. Baş, T. ve Ardıç, K. (2002). A Comparision of Job Satisfaction between Public and Private University Academicians in Turkey. METU Studies in Development, 29 (1-2), 27-46.
  6. Bozdağ, L. (2009). Akademide Mobbing. Uluslararası Multidisipliner Kadın Kongresi’nde sunulan bildiri (13-16 Ekim), Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir. Erişim Tarihi:12.11.2016. Erişim Adresi: https://www.academia.edu/12731721/Akademide_Mobbing Bowling,N. A. ve Beehr, T. A. (2006). Workplace Harassment from the Victim’s Perspective: A Theoretical Model and Meta-Analysis. Journal of Applied Psychology, 91(5), 998–1012.
  7. Buluş, M. (2004). Pamukkale Üniversitesi Öğretim Elemanlarında Akademik Ortam Doyum Düzeyi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 16, 1-7.
  8. Büyüköztürk, Ş. (2002). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı (3. Baskı). Ankara:
  9. Pegem. Carroll, T. L. ve Lauzier, M. (2014). Workplace Bullying and Job Satisfaction: The Buffering Effect of Social Support. Universal Journal of Psychology 2(2), 81-89. Doi: 10.13189/ ujp.2014.020205 Cavyarlı, P. E. ve Şahin, S. (2015). Akademisyen Algılarına Göre Üniversitelerde Psikolojik Yıldırma: Dokuz Eylül Üniversitesi Örneği. Yükseköğretim Dergisi, Doi:10.2399/yod.15.003 Çivilidağ, A. (2011). Üniversitelerdeki Öğretim Elemanlarının Psikolojik Taciz (Mobbing), İş Doyumu ve Algılanan Sosyal Destek Düzeyleri (Yayımlanmamış doktora tezi). Selçuk Üniversitesi,
  10. Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Konya. Çivilidağ, A. (2015). Farklı Örgütsel Yapılarda İşyerinde Psikolojik Tacizin (Mobbing) Yaygınlığı, Önlenmesi ve Cinsiyet Değişkeni Üzerine Nitel Bir Analiz. Dumlupınar Ün