AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: Patients with neovascular membranes secondary to AMD who were followed by OCT-guided intravitreal ranibi- zumab therapy showed reduction in the retinal thickness and improved visual acuity.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Purpose: To evaluate the effect on functional and anatomical success of intravitreal ranibizumab injections on the classic type of choroidal neovascularization secondary to age-related macular degeneration (AMD). Materials and Methods: 70 eyes of 64 patients with classic type subfoveal choroidal neovascularization secondary to age- related macular degeneration (AMD) were included in the study. In accordance with the Pronto Protocol three-dose injections of ranibizumab and if necessary additional therapy were administered. The best corrected visual acuity, fundus findings and optical coherence tomography (OCT) were evaluated retrospectively. Results: The mean age was 74.1±7.5 (55-88) years with 34 female and 30 male patients. Main best corrected visual acuity (BCVA) was 0.27±0.20 (0.1 to 0.6), and retinal thickness (microns) was 444.10±151.58 um (312-589 um) before treatment. Pa- tients were followed up for 24.44±9.94 (12-48) months. The total average ranibizumab dose was 9.3 in the routine treatment of patients with 3 injected doses of ranibizumab. The difference in retinal thickness and the reduction in the value of the thickest macular location after the treatment was statistically significant. (p<0.01). The amount of hemorrhage and exudation showed no significant difference before and after injection. Conclusion: Patients with neovascular membranes secondary to AMD who were followed by OCT-guided intravitreal ranibi- zumab therapy showed reduction in the retinal thickness and improved visual acuity.
Özet
Amaç: Yaşa bağlı maküla dejenerasyonuna ikincil gelişen klasik tip koroid neovaskülarizasyonu olan hastaların intravit- real ranibizumab ile tedavisinin fonksiyonel ve anatomik başarı üzerine olan etkisini değerlendirmek. Gereç ve Yöntem: Yaşa bağlı maküla dejenerasyonuna (YBMD) ikincil gelişen klasik tip subfoveal koroid neovaskülari- zasyonu olan 64 hastanın 70 gözü Pronto Protokolüne uygun olarak 3 doz intravitreal ranibizumab tedavisi ve gerektiğinde ek enjeksiyonlar uygulanarak en iyi düzeltilmiş görme keskinliği, fundus muayenesi ve optik koherens tomografide (OKT) meydana gelen değişiklikler kaydedilerek retrospektif olarak değerlendirildi. Bulgular: Yaş ortalaması 74.1±7.5 (55-88) olan 34 (%53) kadın; 30 (%47) erkek hastanın tedavi öncesi en iyi düzeltilmiş görme keskinliği (EDGK) 0.27±0.20 (0.1-0.6) ve retinal kalınlık (mikron) değerleri 444.10±151.58 um (312-589 um) arasında değişmekteydi. Hastalar tedavi sonrasında ortalama 24.44±9.94 (12-48) ay takip edildi. Hastalara rutin 3 doz ranibizumab tedavisi dahil ortalama 9.3 doz ranibizumab enjeksiyonu yapıldı. İzlem süresi sonunda EDGK’da meydana gelen artış ve retinal kalınlık ile en kalın maküler yer değerlerinde sağlanan azalma istatistiksel olarak anlamlıydı. (p<0.01). Hemoraji ve eksüdasyon miktarı ise enjeksiyon öncesi ve sonrasında anlamlı bir farklılık göstermedi. Sonuç: YBMD’ye ikincil gelişen KNVM’nin tedavisinde OKT rehberliğinde takip edilen hastalarda uygulanan intravitreal ranibizumab tedavisi ile retinal kalınlıkta azalma ve ortalama görme keskinliğinde iyileşme sağlanmıştır.