SavedAdd your journal

Journals / Praksis / 2014 / Sayı: 35

Türkiye'de islamcılık ve islamcı hareket

Mustafa Kemal COŞKUN
Journal
Praksis
Pages
7–22
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Günümüzde İslamcı hareketin tabanı çoğunlukla esnaf, tüccar, küçük ve orta ölçekli işletmelerin sahipleri kapitalistler gibi bir sınıf bileşiminden oluşmaktadır ve kısacası, Türkiye’de İslamcı hareket bu sınıfların ihtiyaçlarına göre değişen biçimlerde Türkçülükle, milliyetçilikle, muhafazakarlıkla, liberalizmle, anayasacılıkla vb. eklemlenmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:İslamcılık bir kurtuluş ideolojisi olarak tarihsel bir olgudur.
📊
Key Findings & Data:Bu nedenle İslamcılık, siyasal güç ve sınıf ilişkilerinin ifadesinden başka bir şey değildir ve bu nedenle farklı dönemlerde farklı ideolojilerle eklemlenmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Günümüzde İslamcı hareketin tabanı çoğunlukla esnaf, tüccar, küçük ve orta ölçekli işletmelerin sahipleri kapitalistler gibi bir sınıf bileşiminden oluşmaktadır ve kısacası, Türkiye’de İslamcı hareket bu sınıfların ihtiyaçlarına göre değişen biçimlerde Türkçülükle, milliyetçilikle, muhafazakarlıkla, liberalizmle, anayasacılıkla vb. eklemlenmektedir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

İslamcılık bir kurtuluş ideolojisi olarak tarihsel bir olgudur. Bu nedenle İslamcılık, siyasal güç ve sınıf ilişkilerinin ifadesinden başka bir şey değildir ve bu nedenle farklı dönemlerde farklı ideolojilerle eklemlenmiştir. Bu eklemlenmenin temeli, İslamcılığın yansıttığı toplumsal güç ve sınıf ilişkilerinde yatmaktadır. Bu çerçevede makalede Türkiye’de İslamcılığın ve İslamcı hareketin, temsil ettiği sınıfların çıkarları neyi gerektiriyorsa o ideoloji ile eklemlendiği ve bu ideolojinin genellikle dönemin hakim ideolojisi olduğu ileri sürülmektedir. Günümüzde İslamcı hareketin tabanı çoğunlukla esnaf, tüccar, küçük ve orta ölçekli işletmelerin sahipleri kapitalistler gibi bir sınıf bileşiminden oluşmaktadır ve kısacası, Türkiye’de İslamcı hareket bu sınıfların ihtiyaçlarına göre değişen biçimlerde Türkçülükle, milliyetçilikle, muhafazakarlıkla, liberalizmle, anayasacılıkla vb. eklemlenmektedir.

🔖

Cite This Article

COŞKUN, M. K. (2014). Türkiye'de islamcılık ve islamcı hareket. Praksis, Sayı: 35, 7–22. https://ajindex.com/articles/302949

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (24)

  1. Aktay, Y. (2005a) “Sunuş”, Bora, T. ve Gültekingil, M. (der.), Modern Türkiye’de Siyasi Düşünce: İslamcılık içinde, Cilt: 6, İstanbul: İletişim, 13-25.
  2. Aktay, Y. (2005b) “Halife Sonrası Şartlarda İslamcılığın Öz-Diyar Algısı”, Bora, T. ve Gültekingil, M. (der.), Modern Türkiye’de Siyasi Düşünce: İslamcılık içinde, Cilt: 6, İstanbul: İletişim, 68-95.
  3. Ayoob, M. (2004) “Political Islam: Image and Reality”, World Policy Journal, 21/3: 1-14.
  4. Bila, H. (1999)
  5. CHP, İstanbul:
  6. Doğan Kitap. Boratav, K. (2005) 1980’li Yıllarda Türkiye’de Sosyal Sınıflar ve Bölüşüm, Ankara:
  7. İmge. Boratav, K. (2010) Türkiye İktisat Tarihi, 1908-2007, Ankara:
  8. İmge. Buğra, A. (1998) “Class, Culture, and State: An Analysis of Interest Representation by Two Turkish Business Associations”, International Journal of Middle East Studies, 30/4. Bulaç, A. (2005) “İslam’ın Üç Siyaset Tarzı veya İslamcıların Üç Nesli”, Bora, T. ve Gültekingil, M. (der.), Modern Türkiye’de Siyasi Düşünce: İslamcılık içinde, Cilt: 6, İstanbul: İletişim, 48-67.
  9. Coşar, S. ve Yücesan-Özdemir, G. (2014) “Giriş: AKP Türkiye’sinde Neoliberalizmin İslamcı Politikalarla Eklemlenişini Çözümlemeye Yönelik Bir Girişim”, Coşar S. ve Yücesan-Özdemir, G. (der.), İktidarın Şiddeti içinde, İstanbul: Metis, 11-19.
  10. Coşar, S. (2014) “AKP’nin İktidarla Dansı: Neoliberalizm ve Türk-İslam Sentezi”, Coşar S. ve Yücesan-Özdemir, G. (der.), İktidarın Şiddeti içinde, İstanbul: Metis, 72-90.
  11. Çiğdem, A. (2005) “İslamcılık ve Türkiye Üzerine Bazı Notlar”, Bora, T. ve Gültekingil, M. (der.), Modern Türkiye’de Siyasi Düşünce: İslamcılık içinde, Cilt: 6, İstanbul: İletişim, 26-33.
  12. Duran, B. (2005) “Cumhuriyet Dönemi İslamcılığı, İdeolojik Konumları, Dönüşümü ve Evreleri”, Bora, T. ve Gültekingil, M. (der.), Modern Türkiye’de Siyasi Düşünce: İslamcılık içinde, Cilt: 6, İstanbul: İletişim, 129-156.
  13. Gellner, E. (1994)
  14. Postmodernizm, İslam ve Us, Ankara:
  15. Ümit. Göle, N. (2000)
  16. Melez Desenler, İstanbul:
  17. Metis. Gülalp, H. (2003)
  18. Kimlikler Siyaseti, İstanbul:
  19. Metis. Güler, B. A. (2005) Yeni Sağ ve Devletin Değişimi, 1980-1995, Ankara:
  20. İmge. Heper, M. (2006) Türkiye’de Devlet Geleneği, Ankara:
  21. Doğu-Batı. Kanra, B. (2013) Türkiye’de İslam, Demokrasi ve Diyalog, İstanbul:
  22. Bilgi Üniversitesi.
  23. Kara, İ. (1986) Türkiye’de İslamcılık Düşüncesi: Metinler/Kişiler, İstanbul:
  24. Risale. Kuru, A. T. (2006) “Reinterpretation of Secularism in Turkey: The Case of the Justice and Development Party”, Yavuz, M.H. (der.), The Emergence of New Turkey içinde, Salt Lake City: Unive