AI Summary & Key Takeaways
AI InsightWithin the scope of this paper such common tendencies are mainly focused on and the tensions immanent in the policies that are in line with the mainstream framework are pointed out.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
There have been extensive transformations in the fields of social and labour market policies on a global scale. These transformation processes that have witnessed reform initiatives in changing forms and degrees have at the same time intensively become subject of social scientific knowledge production. This paper aims to lay bare the limits of new institutionalist perspectives that have gained a central place in the fields of social and labour market policies on the one hand and their points of convergence with the mainstream approaches and policies on the other hand. In that respect the employment policy transformations in Turkey, Spain and Greece in the 2000s are critically examined. These cases have witnessed intensive labour reform initiatives and implementations especially within the context of the 2007-2009 global economic crisis. These policy making processes that have been shaped around the main postulates of new institutionalism(s) imply differences as well as important commonalities. Within the scope of this paper such common tendencies are mainly focused on and the tensions immanent in the policies that are in line with the mainstream framework are pointed out.
Özet
Küresel ölçekte sosyal politika ve emek piyasası politikaları alanında önemli dönüşümlerin gerçekleştiği bir dönemden geçmekteyiz. Farklı biçim ve derecelerde reform girişimlerine sahne olan bu dönüşüm süreçleri, aynı zamanda yoğun biçimde sosyal bilimlerde bilgi üretiminin de konusu olmaktadır. Bu yazı sosyal politika ve emek piyasası politikaları bağlamında hakim bir yer edinmiş olan yeni kurumsalcı yaklaşımların, söz konusu politika alanlarındaki anaakım yaklaşım ve politikalarla örtüşme noktalarını ve sınırlarını ortaya koymayı amaçlamaktadır. Bu bağlamda, Türkiye, İspanya ve Yunanistanda 2000lerde gerçekleşen istihdam politika dönüşümleri eleştirel bir incelemeye tabi tutulmaktadır. Söz konusu ülke örnekleri, özellikle 2007-2009 küresel kriziyle birlikte yoğun emek reformu girişimlerine ve uygulamalarına sahne olmuştur. Yeni-kurumsalcılık(lar)ın temel önermeleri etrafında şekillenen bu politika yapma süreçleri, farklılıkların yanı sıra önemli ortaklıklara da işaret etmektedir. Bu yazı kapsamında ağırlıklı olarak söz konusu ortak eğilimlere odaklanılmakta ve anaakım çerçeveye uyan politikaların taşıdığı gerilimlere işaret edilmektedir.