AI Summary & Key Takeaways
AI InsightPatients with extremely large LV dimensions must be under close follow-up due to refractoriness to medical treatment
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: Peripartum cardiomyopathy (PCMP) is a form of heart failure caused by depression of left ventricular systolic function that occurs in women during pregnancy or within a few months postpartum. Ten patients were examined clinically in this study. Material and Method: Ten patients suffering PCMP were examined retrospectively on basis of history, clinical status and echocardiographic findings. The age of the patients ranged between 16 and 44 years. The mean age was 24 years. All patients suffered dyspnea as an early symptom. Four patients underwent sectio (S/C) while the rest had vaginal delivery. Five patients had ejection fraction (EF) of 30%. Eight patients had end diastolic diameter of 5.6 cm while 2 cases had 5.0 cm and 5.4 cm, respectively. Results: Three of the 5 cases with left ventricular end diastol diameter 6.0 cm were considered to be candidates for heart transplantation while one of the rest was rehospitalized after discharge due to cardiac decompensation. The case 8 was development to sudden death in following clinical. Conclusion: Prognose of PCMP may in part be related to the recovery of the left ventricular function and normalization of the left ventricular dimension. Patients with extremely large LV dimensions must be under close follow-up due to refractoriness to medical treatment
Özet
Amaç: Peripartum kardiyomiyopati; kadınlarda gebelik boyunca ya da gebelik sonrası birkaç ay içinde oluşan sol ventrikül sistolik fonksiyonlarında bozulmanın olduğu bir kalp yetmezliği formudur. Bu yazıda peripartum kardiyomiyopati tanısı almış 10 hasta klinik açıdan incelenmiştir. Gereç ve Yöntem: Öykü, klinik ve ekokardiyografik bulgular temelinde peripartum kardiyomiyopati tanısı almış 10 hasta retrospektif olarak incelenmiştir. Hastaların yaş dağılımı 16-44 yıl arasında olup ortalama yaş 24.1 yıl idi. Tümünde ilk gelişen semptom ani gelişen nefes darlığı olup, semptomlar hepsinde doğum sonrası ortaya çıkmıştı. Dört vakada doğum şekli sezaryen olup diğerlerinde normal vajinal doğum idi. Beş hastada ekokardiyografide ejeksiyon fraksiyonu (EF) %30 ve üzeri saptanmıştı. Sekiz hastanın diyastol sonu çapı 5.6 cm iken 2 vakanın ise 5.0 cm ve 5.4 cm idi. Bulgular: Diyastol sonu çap 6.0 cm olan 5 vakanın 3 tanesi medikal tedaviye dirençli olması nedeniyle kardiyak transplantasyon programına alınırken 1 tanesi klinik izlemde düzelme olup taburcu edildikten sonra klinik bozulma ile tekrar hastaneye yatırılmıştı. Vaka 8 ise; medikal tedavi ile düzeldikten sonra ani ölüm gelişmiştir. Sonuç: Peripartum kardiyomiyopatide prognoz sol ventrikül boyutunun ve fonksiyonunun normale gelmesine bağlı olabilir. Artmış diyastol sonu çap ve düşük EF'lu hastaların medikal tedaviye dirençli olabilecekleri bilinmeli bu yüzden yakın izleme alınmalıdırlar.