SavedAdd your journal

Journals / Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi / 2016 / Cilt: 22 - Sayı: 3

ACENTELİK SÖZLEŞMESİNİN KISMİ SONA ERMESİ HALİNDE DENKLEŞTİRME İSTEM HAKKI

Adem ŞAHİN
Pages
2541–2565
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu çalışmada acentelik sözleşmesinin kısmen sona erme hallerinde acentenin denkleştirme isteme hakkının olup olmayacağı incelenmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Türk Ticaret Kanunu(TTK) m.122`de acentenin denkleştirme istemi düzenlenmesiyle kanundaki büyük bir boşluk doldurulmuştur.
📊
Key Findings & Data:Bu madde sayesinde acenteler denkleştirme haklarını doğrudan talep edebilme imkânına kavuşmuştur.
💡
Conclusion & Impact:Bu çalışmada acentelik sözleşmesinin kısmen sona erme hallerinde acentenin denkleştirme isteme hakkının olup olmayacağı incelenmiştir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:tazminat talebi · acenta · sürekli sözleşmeler

Özet

Türk Ticaret Kanunu(TTK) m.122`de acentenin denkleştirme istemi düzenlenmesiyle kanundaki büyük bir boşluk doldurulmuştur. Bu madde sayesinde acenteler denkleştirme haklarını doğrudan talep edebilme imkânına kavuşmuştur. Buna göre denkleştirme istem hakkı için aranan ilk şart acentelik sözleşmenin sona ermesidir. Buna karşın acente sözleşmesinde kısmi bir değişikliğe gidilmesi halinde acentenin denkleştirme hakkı olup olmadığı konusunda herhangi bir hüküm bulunmamaktadır. Oysaki uygulamada acente sözleşmesinin hukuki niteliğinden dolayı zaman içerisinde değişiklikler yapılmaktadır. Örneğin acentenin bölgesinin daraltılması, değiştirilmesi, müşteri çevresine müdahale edilmesi, ürün arzına veya acentenin ücretine ilişkin değişiklikleri sıralayabiliriz. Yapılan bu tür değişiklikler kısmi sona erme olarak nitelendirilmektedir. Bu açıdan sadece sözleşmenin sona ermesi değil, sözleşmede değişiklik yapılması halinde de somut olaya göre acentenin denkleştirme hakkının var olduğu kabul edilmelidir. Bu çalışmada acentelik sözleşmesinin kısmen sona erme hallerinde acentenin denkleştirme isteme hakkının olup olmayacağı incelenmiştir.

🔖

Cite This Article

ŞAHİN, A. (2016). ACENTELİK SÖZLEŞMESİNİN KISMİ SONA ERMESİ HALİNDE DENKLEŞTİRME İSTEM HAKKI. Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, Cilt: 22 - Sayı: 3, 2541–2565. https://ajindex.com/articles/281127

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (18)

  1. AKIN, İrfan: Acentenin Denkleştirme Hakkı ve Alman Hukukundaki Yeni Gelişmeler, AÜHFD, 62 (3), 2013, s.613-641. ARKAN Sabih: Ticari işletme Hukuku, 15.Baskı, Ankara 2011.
  2. ARSLANLI, Halil: Kara Ticaret Hukuk Dersleri, Umumi Hükümler, 1960.
  3. AYAN, Özge: Acentenin Denkleştirme Talep Etme Hakkı, Seçkin Yayınları, 1.Bası, 2008.
  4. BADAK AYBAR, Zehra: 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu’nda Denkleştirme İstemi, İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Yıl 12, Sayı: 24, Güz 2013/2, s.167-201.
  5. BAUMBACH, Adolf/HOPT, Klaus: Kommentar zur Handelsgezetzbuch, 36.Auflage, 2014 (BAUMBACH/HOPT(Handelsgesetzbuch). BRÜGGEMANN, Hans: GrossKommentar zur Handelsgesetzbuch(HGB), Band II, begründet von Staub, 5.Auflage, 2008 (BRÜGGEMANN in STAUB HGB) CANARİS, Claus-Wilhelm: Handelsrecht, 24. Auflage, 2006.
  6. DOĞRUSÖZ, Bumin/ ONAT, Öznur/ TUNÇER TÖRALP, Funda: TTK Gerekçesi Madde 122, Gerekçe, Karşılaştırmalı Maddeler, Komisyon Raporları, Önergeler ve Karşılaştırmalı Tabloları ile Türk Ticaret Kanunu, Cilt I, TOBB 2011.
  7. DURAL, H. Ali: Türk Ticaret Kanunu Tasarısında Acentenin Denkleştirme Talep Etme Hakkının Maddi Şartları, GÜHFD 2005, Sa.1, s.303-313.
  8. EBENROTH, Carsten/BOUJONG, Karlheinz/JOOST, Detlev: Handelsgesetzbuch, Band I, 3.Auflage, 2014.
  9. ERDEM, Ercüment: “Tek Satıcılık Sözleşmesinde Denkleştirme Talebi”, Bilgi Toplumunda Hukuk, Ünal Tekinalp’e Armağan, Cilt I, İstanbul, 2003, s.93. EREN, Fikret: Borçlar Hukuku Genel Hükümler, 16. Baskı, 2014.
  10. EVERS, Jürgen: „Die Nichtigkeit von Handelsvertretervertragen wegen zu geringer Verdienstmöglichkeiten und ihre Rückabwicklung“, BB 1992, Heft 20, s.1365. GAMM, Otto-Friedrich Freiherr von: „Die neue Rechtsprechung des BGH zum Handelsvertreterrecht”, NJW, 1979, s. 2489. GÖKYAYLA DEMİR, Cemile: Milletlerarası Hukukta Tek Satıcılık Sözleşmeleri(Münhasıran Bayilik Sözleşmeleri), 2.Bası, 2013.
  11. GÜRZUMAR, Osman Berat: Franchise Sözleşmeleri, İstanbul, 1995.
  12. HERBERT, Manfred: „Neues zum Ausgleichanspruch des Handelvertrers“, BB, 1997.
  13. HOFMANN, Günther: Der Ausgleichanspruch der Handelsvertreter, 1966.
  14. HOYNİNGEN-HUENE, Gerrick Freiherr: Münchener Kommentar zum Handelsgesetzbuch, Handelsstand, Band I, 3.Auflage, 2010(MünchKomm). İMREGÜN, Oğuz, Kara Ticaret Hukuku Dersleri, 12.Baskı, 2001.
  15. İŞGÜZAR, Hasan: Tek Satıcılık Sözleşmesi, Ankara, 1989.
  16. JABORNEGG, Peter: Handelsvertreterrecht und Marklerrecht, 1987.
  17. KARAHAN, Sami: Ticari İşletme Hukuku, 26.Baskı, 2014.
  18. KARASU, Rauf: Türk Ticaret Kanunu ve Türk Ticaret Kanunu Tasarısına Göre Acenta