Journals / Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi / 2017 / Cilt: 23 - Sayı: 3

Roma'da Kadının Fiil Ehliyetinin Sınırları

Pages
17–32
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Yüzyılla birlikte kadınlarınhukuki durumlarında degişiklikler oldu ve kadınlar vasileri olmaksızın hukuki işlem yapabilmeye başladılar.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Roma kadını uzun yıllar boyunca cinsiyeti nedeniyle, haklardanmahrum olmuş, sosyal hayat içinde erkeğin hakimiyeti altında yaşamakzorunda kalmıştır.
📊
Key Findings & Data:Ergenlik yaşına kadar, kendilerine verilen haklar açısındankız ve erkek çocuklar arasında her hangi bir ayrım yapılmazken,erkek çocuk 14 yaşına gelmesiyle birlikte, vesayetten çıkarılarak, 25yaşına kadar kendisine bir kayyım atanırdı.
💡
Conclusion & Impact:Yüzyılla birlikte kadınlarınhukuki durumlarında degişiklikler oldu ve kadınlar vasileri olmaksızın hukuki işlem yapabilmeye başladılar.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Vesayet · vasi · Roma Kadını

Özet

Roma kadını uzun yıllar boyunca cinsiyeti nedeniyle, haklardanmahrum olmuş, sosyal hayat içinde erkeğin hakimiyeti altında yaşamakzorunda kalmıştır. Ergenlik yaşına kadar, kendilerine verilen haklar açısındankız ve erkek çocuklar arasında her hangi bir ayrım yapılmazken,erkek çocuk 14 yaşına gelmesiyle birlikte, vesayetten çıkarılarak, 25yaşına kadar kendisine bir kayyım atanırdı. Kadın ise, doğumundan itibarenhayatı boyunca vesayet altında kalmaya devam ederdi. Kadınınvasisinin sahip olduğu haklar çocuğunkine göre daha kısıtlıydı. Romakadını sınırlı haklara sahipti. Kadının hukuki işlem ehliyeti olmadığiiçin hukuki işlemlerini yapmak üzere kendisine tutela mulierum adındabir vasi atanırdı. Vasi çeşitli şekillerde tayin edilmekle birlikte, manusla evlilik yapan kadının genellikle kocası vasisi olurdu. Augustus dönemiylebirlikte, evli ve üç çocuk doğuran özgür, dört çocuk doğuran azatlikadınlara vasi atanmayabiliyordu. MS 4. Yüzyılla birlikte kadınlarınhukuki durumlarında degişiklikler oldu ve kadınlar vasileri olmaksızın hukuki işlem yapabilmeye başladılar.

🔖

Cite This Article

PESCHKE, Z. S. G. (2017). Roma'da Kadının Fiil Ehliyetinin Sınırları. Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, Cilt: 23 - Sayı: 3, 17–32. https://ajindex.com/articles/280631

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (30)

  1. ARANGIO-RUIZ, Vincenzo: Istituzioni di Diritto Romano, 4. Ed., Napoli 1937.
  2. AYİTER, Kudret: Roma Hukuku Dersleri Aile Hukuku, Ankara 1960.
  3. BORKOWSKI, Andrew Textbook on Roman Law, 2. Ed., United Kingdom, 2001.
  4. BUCKLAND, W.W.: A Text-Book of Roman Law From Augustus to Iustinian, Second Edition, Cambridge 1950.
  5. BURDESE, Alberto: Gli istituti del diritto privato romano, Torino 1962.
  6. BURDESE, Alberto: Manuale Di Diritto Privato Romano, Quarta Edizione, Torino 1993.
  7. CAPOGROSSI COLOGNESI, Luigi: Modelli di stato e di famiglia nella storiografia dell'800, Seconda Ed., Roma 1994.
  8. ÇELEBİCAN KARADENİZ, Özcan: Roma Hukuku, Ankara 2010.
  9. DE ROBERTIS, Francesco Maria: Contributo alla Storia Delle Corporazioni a Roma: La paternità della "Lex Iulia de collegiis", Roma 1932.
  10. DESANTI, L.: "Costantino e il matrimonio fra tutore e pupilla", BIDR 3. Serie Vol.: 28, 1986, p. 443-463.
  11. ERDOĞMUŞ, B.: "Roma Hukukunda Nişanlanma", Argumentum, Kasım 1991, s. 238-240.
  12. EVANS, John: War, Women and Children in Ancient Rome, London 1991.
  13. FAYER, La Famiglia Romano, Roma 1994.
  14. GARDNER, Jane: Family and Familia in Roman Law and Life, Oxford 1998.
  15. GAUDEMET, Jean: "Roma İmparatorluğunda Kadının Hukuki Durumu" (Çev. Bülent Tahiroğlu), MHAD, Yıl: 6 S.: 9, İstanbul 1972, s. 205-230.
  16. GÖNENÇ, Fulya İlçin: Roma Hukukunda Kadın, İstanbul 2010.
  17. GÜNEŞ CEYLAN, Seldağ: Roma Hukukunda Evlenme (Matrimonium), Ankara 2010.
  18. GÜNEŞ CEYLAN, Seldağ: Roma Hukukundan Günümüze Velayet-Vesayet Hukuku, Ankara 2004.
  19. GÜTERBOCK, Carl: Bracton and His Relation to The Roman Law, Colorado 1979.
  20. HARDY, Ernest George: Roman Laws and Charters, Reprint of The Edition Oxford 1911-1912.
  21. HUVELIN, Paul: Cours Élementaire de Droit Romain, Tome Premier, Paris 1927.
  22. İPEK, Nurcan: "Actio Rerum Amotarum", MÜHFHAD, 16 (3-4), s. 195-215.
  23. KASER, Max: La Familia Romana Arcaica, Universita Degli Studi di Trieste Conferenze Romanistiche, Milano 1960.
  24. LEAPINGWELL, George: A manual of Roman Civil Law, Cambridge 1959.
  25. LEE, R.W.: The Elements of Roman Law, London 1946. Nuovo Dizionario Giuridico Romano, s. 532 OĞUZOĞLU, Cahit: Medeni Hukuk, Şahıs ve Aile Hukuku, 5. B., Ankara 1963, s. 81. ROBY, Henry John: Roman Private Law, V.I, Cambridge 1902.
  26. SERRAO, Feliciano: Diritto Privato Economia e Societa Nella Storia di Roma, P.1, Napoli 1984.
  27. SOLAZZI, Silo: Tutele e curatele, Roma 1914.
  28. TAHİROĞLU, Bülent: Roma Hukukunda Furtum, İstanbul 1975.
  29. TALAMANCA, Mario: Istituzioni di Diritto Romano, Milano 1990.
  30. TAMER, Diler: Augustus Çağında Cinsel Suçlar, 1.