SavedAdd your journal

Journals / Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2018 / Cilt: 22 - Sayı: 3

Kişi-Örgüt Uyumu, Zorunlu Örgütsel Vatandaşlık Davranışı ve Lider-Üye Etkileşimi İlişkisi

Daimi KOÇAK
Pages
1487–1508
Publication Date
2018-09-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Yapılan literatür araştırması sonucunda bu üç kavramın bir arada incelendiği çok az sayıda çalışma olduğu görülmüş dolayısıyla bu çalışmanın literatüre katkısının olacağı düşünülmüştür.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Bu çalışmanın amacı kişi-örgüt uyumunun zorunlu örgütsel vatandaşlık davranışı üzerindeki etkisinde lider-üye etkileşiminin aracı etkisinin incelenmesidir.
📊
Key Findings & Data:Araştırma verileri, Manisa ilinde faaliyet gösteren bir üretim işletmesinin 450 çalışanından 297’sine yapılan anket ile elde edilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Yapılan literatür araştırması sonucunda bu üç kavramın bir arada incelendiği çok az sayıda çalışma olduğu görülmüş dolayısıyla bu çalışmanın literatüre katkısının olacağı düşünülmüştür.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler Kişi-örgüt uyumu · zorunlu örgütsel vatandaşlık davranışı · lider-üye etkileşimi

Özet

Öz Bu çalışmanın amacı kişi-örgüt uyumunun zorunlu örgütsel vatandaşlık davranışı üzerindeki etkisinde lider-üye etkileşiminin aracı etkisinin incelenmesidir. Araştırma verileri, Manisa ilinde faaliyet gösteren bir üretim işletmesinin 450 çalışanından 297’sine yapılan anket ile elde edilmiştir. Elde edilen bu veriler SPSS ve AMOS programları kullanılarak analiz edilmiştir. Yapılan analiz sonucunda; kişi-örgüt uyumunun zorunlu örgütsel vatandaşlık davranışını olumsuz, lider-üye etkileşimini ise olumlu etkilediği, lider-üye etkileşiminin ise zorunlu örgütsel vatandaşlık davranışını olumsuz etkilediği bulunmuştur. Diğer yandan, lider-üye etkileşiminin kişi-örgüt uyumu ile zorunlu örgütsel vatandaşlık davranışı arasındaki ilişkide kısmi aracı etkisinin olduğu tespit edilmiştir. Yapılan literatür araştırması sonucunda bu üç kavramın bir arada incelendiği çok az sayıda çalışma olduğu görülmüş dolayısıyla bu çalışmanın literatüre katkısının olacağı düşünülmüştür.

🔖

Cite This Article

KOÇAK, D. (2018). Kişi-Örgüt Uyumu, Zorunlu Örgütsel Vatandaşlık Davranışı ve Lider-Üye Etkileşimi İlişkisi. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 22 - Sayı: 3, 1487–1508. https://ajindex.com/articles/27815

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. Afsar, B., ve Badir, Y. F. (2016). “Person–Organization Fit, Perceived Organizational Support, and Organizational Citizenship Behavior: The Role of Job Embeddedness”. Journal of Human Resources in Hospitality ve Tourism, 15(3), 252- 278. Ahmadian, S., Sesen, H., ve Soran, S. (2017). “Expanding The Boundaries of Compulsory Citizenship Behavior: Its Impact on Some Organizational Outputs”. Business and Economic Horizons. 13(1), 110-118.
  2. Alkan, S. E., ve Turgut, T. (2015). “A Research About The Relationship of Psychological Safety and Organizational Politics Perception with Compulsory Citizenship Behavior and The Pressures Behind Compulsory Citizenship Behavior”. Research journal of Business and Management, 2(2), 185-203.
  3. Anand, S., Vidyarthi, P., ve Rolnicki, S. (2017). “Leader-Member Exchange and Organizational Citizenship Behaviors: Contextual Effects of Leader Power Distance and Group Task Interdependence”. The Leadership Quarterly. 29, 489-500.
  4. Ardıç, K., Uslu, O., Oymak, Ö., Özsoy, E., ve Özsoy, T. (2016). “Comparing Person Organization Fit and Person Job Fit”. Journal Of Economics ve Management, 25, 5- 13. Baron, R. M., ve Kenny, D. A. (1986). “The Moderator–Mediator Variable Distinction in Social Psychological Research: Conceptual, Strategic, and Statistical Considerations”. Journal of Personality and Social Psychology, 51(6), 1173-1182.
  5. Bauer, T. N., ve Green, S. G. (1996). “Development of Leader-Member Exchange: A Longitudinal Test”. Academy of Management Journal, 39(6), 1538-1567.
  6. Besen, E., ve Aktaş, H. (2016). “Birey-Örgüt Uyumu ve Yöneticiye Duyulan Güven ile Lider-Üye Etkileşimi Bağlamında Bursa’da Otomotiv Sektörü Çalışanları Üzerinde Bir Araştırma”. Yönetim: İstanbul Üniversitesi İşletme İktisadı Enstitüsü Dergisi, 81, 1-19.
  7. Bolat, O. İ. (2011). “Öz Yeterlilik ve Tükenmişlik İlişkisi: Lider-Üye Etkileşiminin Aracılık Etkisi”. Ege Akademik Bakış, 11(2), 255-266.
  8. Bretz, R. D., Jr., ve Judge, T. A. (1992). “The Relationship between Person-Organization Fit and Career Success”. Ithaca, NY: Cornell University, School of Industrial and Labor Relations, Center for Advanced Human Resource Studies. 1-34.
  9. Bulgurcu, G. E. (2016). “Lider-Üye Etkileşiminin Çalışanların Tutumları Üzerindeki Etkisi: Ampirik Bir Araştırma”. Journal Of International Social Research, 9(43), 1737-1743.
  10. Caplan, R. D. (1987). “Person-Environment Fit Theory and Organizations: Commensurate Dimensions, Time Perspectives, and Mechanisms”. Journal of Vocational Behavior, 31(3), 248-267.