Journals / Memleket Siyaset Yönetim / 2008 / Cilt: 3 - Sayı: 8

Statism that is Liquidated and its Organization: From Liberal-Statism to Liberalism

Tasfiye Edilen Devletçilik ve Örgütlenme:Piyasacı Devletçilikten Piyasaya

Pages
100–126
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

To explain the statist model, the establishment years of the policy is examined and the evolution of planned and liberal-statism and their organizational structures are revealed.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Statism, established in the 1930s in Turkey, can not be explained by the arguments such as “a determined result of the world conjuncture” or “a tool of pragmatist approach of the ruling cadre”.
📊
Key Findings & Data:In fact, statism had been shaped by a severe social-political struggle between two models of statism emerged in the era of 1929 crisis and socialism; i.e. planned-statism and liberal-statism.
💡
Conclusion & Impact:To explain the statist model, the establishment years of the policy is examined and the evolution of planned and liberal-statism and their organizational structures are revealed.
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Statism, established in the 1930s in Turkey, can not be explained by the arguments such as “a determined result of the world conjuncture” or “a tool of pragmatist approach of the ruling cadre”. In fact, statism had been shaped by a severe social-political struggle between two models of statism emerged in the era of 1929 crisis and socialism; i.e. planned-statism and liberal-statism. This study aims at revealing the story and characteristics of these two models. To explain the statist model, the establishment years of the policy is examined and the evolution of planned and liberal-statism and their organizational structures are revealed.

Özet

Türkiye’de 1930’lu yıllarda benimsenen devletçilik politikası, “dünya koşullarının zorlaması” ya da “yönetici kadronun elyordamı – pragmatizm tavrı” savlarıyla açıklanamaz. Türkiye’de devletçilik, kapitalizmin 1929 bunalımı ile sosyalizm çağında, plancı-devletçilik ile piyasacı devletçilik modelleri arasında yaşanan sert ve açık bir toplumsal-siyasal mücadele sonunda biçimlenmiştir. Bu yazı, devletçiliğin plancı ve piyasacı modellerinin öyküsünü ve özelliklerini ortaya çıkarmayı amaçlamaktadır. Çalışmada, Türkiye’de devletçilik politikasını açıklamak üzere, politikanın kuruluş yılları incelemeye tabi tutulmakta, plancı ve piyasacı devletçilik modellerinin serüveni ve örgütsel yapılanışları ele alınmaktadır.

🔖

Cite This Article

UÇAR, A. Y. (2008). Statism that is Liquidated and its Organization: From Liberal-Statism to Liberalism. Memleket Siyaset Yönetim, Cilt: 3 - Sayı: 8, 100–126. https://ajindex.com/articles/275521

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (25)

  1. Afet, İnan, Devletçilik İlkesi ve Türkiye Cumhuriyeti’nin Birinci Sanayi Planı, Türk Tarih Kurumu, Ankara, 1972.
  2. Altıparmak, Aytekin, “Türkiye’de Devletçilik Döneminde Özel Sektör Sanayiin Gelişimi”, Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Sayı: 13, Yıl: 2002.
  3. Bilgesay, Haluk, “Atatürk’ün Ekonomi Anlayışı ve Planlı Kalkınma”, Türk İdare Dergisi, S. 453, Aralık 2006.
  4. Boratav, Korkut, 100 Soruda Türkiye’de Devletçilik, Gerçek Yayınevi,
  5. Yelken Matbaası, Ankara, Mart 1974.
  6. Çınar, Tayfun, “1932: Temmuz Kararları Çerçevesinde Devletçiliğe Geçiş”, içinde Birgül Ayman Güler (ed.), Açıklamalı Yönetim Zamandizini 1929-1939,
  7. TİDATA, AÜ SBF Kayaum, Ankara, 2007, s. 303-413.
  8. Ete, Muhlis, “Türkiye’de Devlet İşletmeciliği”, Türkiye İktisat Kongresi İstanbul Kasım 1948, IV. Devletçilik ve Devlet Müdahalesi Konusunda Kongreye Sunulan Tebliğler, s.158. http://ekutup. dpt.gov.tr/ekonomi/iktisa48/ikt48-3.pdf (Erişim tarihi: Mayıs 2008).
  9. Güler, Birgül Ayman, “Otuzlu Yıllarda Yönetim”, içinde Birgül Ayman Güler (Ed.), Açıklamalı Yönetim Zamandizini 1929-1939, Ankara, 2007, s. 1-20.
  10. Güler, Birgül Ayman, Yeni Sağ ve Devletin Değişimi, İmge, 2. Baskı, Ankara, 2005.
  11. Derin, Haldun, Türkiye’de Devletçilik, Çituri Biraderler, İstanbul, 1940.
  12. Kocabaşoğlu, Uygur vd., Türkiye İş Bankası Tarihi, Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları,
  13. Acar Matbaası, İstanbul, Aralık 2001.
  14. Kuruç, Bilsay, “AKP’nin varlık nedeni olan Anglo-Sakson modelinin sonuna geldik”, Sol, S: 247, 12 Aralık 2008.
  15. Kuruç, Bilsay, Mustafa Kemal Döneminde Ekonomi, Bilgi Yayınevi,
  16. Birinci Basım, Ankara, Aralık 1987.
  17. Kuruç, Bilsay, İktisat Politikasının Resmi Belgeleri (Söylev, Demeç ve Yazılar), Siyasal Bilgiler Fakültesi, Maliye Enstitüsü, Türk İktisadi Gelişmesi Araştırma Projesi, Mayıs 1963.
  18. Lenin, V.I., Kapitalizmin Son Aşaması Emperyalizm, Bilim ve Sosyalizm Yayınları, 1. Baskı,
  19. Ankara, Mart 1998.
  20. Makal, Ahmet, Türkiye’de Tek Partili Dönemde Çalışma İlişkileri: 1920-1946, İmge Kitabevi, 1. Baskı, Ankara, 1 Aralık 1999.
  21. Unakıtan, Kemal, “Satıyoruz satıyoruz bitmiyor ne komünist ülkeymişiz”, Hürriyet, 15 Temmuz 2007.
  22. Özelmas, Ekrem, Devletçilik ve Türkiye’de Tatbikatından Sümerbank, Sümerbank Yayınları, Nisan 1963.
  23. Sezen, Seriye, Devletçilikten Özelleştirmeye Türkiye’de Planlama, TODAİE Yayın No. 293, Ankara, Mayıs 1999.
  24. Somel, Ali ve Cengiz Ekiz, “Türkiye’de Planlama ve Planlama Anlayışında Değişme”, AÜ SBF GETA Tartışma Metinleri, No. 81, Ocak 2005.
  25. Soyak, Alkan, “Türkiye’de İktisadi Planlama: DPT’ye İhtiyaç