AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: Sufficient knowledge and accurate attitudes of mothers about fever may eliminate unnecessary treatment and emergency applications and also reduce their fever-related concerns.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: The aim of the current study was to determine the level of knowledge of the mothers about fever, find out their worries and approaches related to fever and analyse all the influentialş factors. Method: The present study was performed in Pediatric Emergency and Outpatient Clinics between November 2008 and April 2009. The mothers of 500 children who were 14 years and younger with fever were included in the study. A 35-item questionnaire was applied to the mothers. Written informed consent was obtained from all mothers. The ages of mothers and their children, number of the siblings, education levels of the parents, income of the family, residency of the family, presence of a body thermometer at home, the method and time of measuring the fever, knowledge of the mothers about fever, management of fever at home, the use of antipyretics and the concerns about fever were interrogated. Also body temperatures of all febrile children were measured on hospital admission. Results: The mean age of the children was 3.9±3.3 years. Majority of the mothers had educated for 1 and 8 years. Approximately 75% of the families were residing in the city and usually had a moderate income level. Seventy one percent of the mothers had a thermometer at home. The rate of correct knowledge about the normal body temperature was found to be 79%. But 42% of the mothers had inaccurate information about high body temperature limits. We found a highly positive correlation between mothers’ correct answers related to the normal ranges of the fever and their education and income levels (p<0.001). It was revealed that %37.6 of the mothers was taking off the clothes of their children, 33.2% were bathing them, and 18.6% of them were giving antipyretics as the first approach against fever. Three hundred and eighty four (76.8%) percent of the participants were found to have fever, and 99% of them were using antipyretics without asking a doctor. Also 24% of the mothers were giving antipyretics to their children at intervals less than 4 hours. Frequent usage of antipyretics was not correlated with mothers’ educational level. All of the mothers worried about their febrile children. Conclusion: Sufficient knowledge and accurate attitudes of mothers about fever may eliminate unnecessary treatment and emergency applications and also reduce their fever-related concerns.
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı, ateş nedeniyle hastaneye başvuran çocukların annelerinin ateş konusundaki bilgilerinin, ateş karşısındaki tutumlarının belirlenmesi ve bunları etkileyen faktörlerin incelenmesidir. Yöntem: Hastanemiz çocuk acil servisi ile çocuk polikliniklerine Kasım 2008- Nisan 2009 tarihleri arasında ateş nedeniyle başvuran 14 yaş ve altı 500 çocuğun, başvuruda ateşli olup olmadığı değerlendirilerek annelerine, 38 soruluk bir anket uygulandı. Çalışma anlatılarak annelerden yazılı onay alındı. Anne ve çocuğun yaşı, kardeş sayıları, ebeveynlerin eğitim durumları, ailenin gelir düzeyi ve yaşanılan yer gibi demografik özelliklerin yanı sıra evde termometre olup olmadığı, ateş ölçüm şekilleri, annelerin ateş konusundaki bilgileri, çocuğa uygulanan ateş düşürme yöntemleri, ateş düşürücü ilaç kullanımları ve endişeleri sorgulandı. Çocukla ilk karşılaşmada vücut ısısı ölçülerek kaydedildi. Bulgular: Çocukların yaş ortalaması 3.9±3.3 yıl olarak belirlendi. Annelerin çoğu 1-8 yıl arasında eğitim almıştı. Ailelerin yaklaşık 3/4’ünün kentte yaşadığı hasta grubumuzun çoğu orta gelir grubunda idi. Evde derece bulundurma oranı %71, normal vücut ısısını doğru bilme oranı ise %79 olarak bulundu. Annelerin %42’sinin kaç derecenin üzerinin yüksek ateş olduğu sorusuna yanlış yanıt verdiği çalışmamızda, annenin eğitim düzeyi ve ailenin gelir düzeyi arttıkça, ateşle ilgili doğru yanıt verme oranının arttığı saptandı (p<0.001). Annelerin %37.6’sının ilk yaklaşım olarak ateşli çocuğunu soyduğu, %33.2’sinin duş aldırdığı, %18.6’sının ateş düşürücü verdiği gözlendi. Başvuru sırasında çocukların %76.8’inin yüksek ateşinin olduğu, 4 saatten daha sık periyotlarla (%24) ve doktora danışmadan ateş düşürücü verme oranının çok yüksek (%99) olduğu belirlendi. Sık ateş düşürücü vermenin annenin eğitim durumu ile ilişkili olmadığı görüldü. Tüm anneler çocukları ateşlendiğinde endişelenmekte idi. Sonuç: Annelerin ateş konusunda bilgilendirilmesi, ateşle ilgili endişelerini, gereksiz tedavi ve acil başvurularını azaltabilir.