Journals / Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi / 2019 / Cilt: 20 - Sayı: 3

FEN ÖĞRETİMİNDE KULLANILAN PROBLEM KURMA YAKLAŞIMININ YARATICI DÜŞÜNME BECERİSİNE ETKİSİ

Pages
1281–1311
Publication Date
2019-01-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu sonuca dayalı olarak problem kurma yaklaşımının fen öğretiminde kullanılması durumunda bireylerin yaratıcı düşünme becerilerinin gelişmesinde etkili olduğu ve bu yaklaşımın fen öğretiminde de dikkate alınması gerektiği ifade edilebilir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Günümüz öğretim programlarında üst düzey düşünme becerileri gelişmiş, seçici ve üretken bireyler yetiştirilmesine katkı sağlayacağına inanılan yaklaşımlar benimsenmektedir.
📊
Key Findings & Data:Bu eksikliğin dikkate alınmasıyla yürütülen bu çalışmada Temel Matematik dersinde problem kurma ile ilgili bilgileri edinmiş olan sınıf öğretmeni adayları ile Fen Öğretimi dersinde problem kurma çalışmaları yürütülmüş ve uygulamaların adayların yaratıcı düşünme becerilerine etkisi belirlenmeye çalışılmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Bu sonuca dayalı olarak problem kurma yaklaşımının fen öğretiminde kullanılması durumunda bireylerin yaratıcı düşünme becerilerinin gelişmesinde etkili olduğu ve bu yaklaşımın fen öğretiminde de dikkate alınması gerektiği ifade edilebilir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2002 Verileri
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler Problem kurma Fen Öğretimi Yaratıcı düşünme becerileri

Özet

Öz Günümüz öğretim programlarında üst düzey düşünme becerileri gelişmiş, seçici ve üretken bireyler yetiştirilmesine katkı sağlayacağına inanılan yaklaşımlar benimsenmektedir. Bunlardan bir tanesi de problem kurma yaklaşımıdır. İlkokul matematik öğretim programlarında bile yer alan bu yaklaşımda öğrenciler, verilen problemler üzerinde değişiklikler yapabilmekte ya da kendileri yeni problemler oluşturabilmektedir. Matematik disiplininde üzerinde birçok çalışmanın yapıldığı bu yaklaşım, matematik gibi algoritmik sayısal problemler içeren fen öğretiminde kullanılmamaktadır. Bu eksikliğin dikkate alınmasıyla yürütülen bu çalışmada Temel Matematik dersinde problem kurma ile ilgili bilgileri edinmiş olan sınıf öğretmeni adayları ile Fen Öğretimi dersinde problem kurma çalışmaları yürütülmüş ve uygulamaların adayların yaratıcı düşünme becerilerine etkisi belirlenmeye çalışılmıştır. Tek grup öntest-sontest modelinin kullanıldığı araştırmada adaylarla çeşitli problem kurma durumları gerçekleştirilmiş ve bunlar sınıf ortamında değerlendirilmiştir. Uygulamalardan önce ve sonra uygulanan “Yaratıcı Düşünme Becerileri Ölçeği” Whetton ve Cameron 2002 tarafından geliştirilmiş ve Aksoy 2004 tarafından olarak Türkçeye uyarlanmıştır. Bu çalışmada iç tutarlılık katsayısı Cronbach Alfa .72 olarak hesaplanan ölçekten alınan test puanlarının ortalamaları karşılaştırıldığında adayların yaratıcı düşünme becerilerinde anlamlı bir artış olduğu tespit edilmiştir. Bu sonuca dayalı olarak problem kurma yaklaşımının fen öğretiminde kullanılması durumunda bireylerin yaratıcı düşünme becerilerinin gelişmesinde etkili olduğu ve bu yaklaşımın fen öğretiminde de dikkate alınması gerektiği ifade edilebilir.

🔖

Cite This Article

AKBEN, N. (2019). FEN ÖĞRETİMİNDE KULLANILAN PROBLEM KURMA YAKLAŞIMININ YARATICI DÜŞÜNME BECERİSİNE ETKİSİ. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 20 - Sayı: 3, 1281–1311. https://ajindex.com/articles/263510

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (9)

  1. Akay, H. (2006). Problem kurma yaklaşımı ile yapılan matematik öğretiminin öğrencilerin akademik başarısı, problem çözme becerisi ve yaratıcılığı üzerindeki etkisinin incelenmesi. Doktora tezi, Gazi Üniversitesi,
  2. Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
  3. Akben, N. (2018). Effects of the problem-posing approach on students’ problem solving skills and metacognitive awareness in science education. Research in Science Education, 1-23. DOI:10.1007/s11165-018-9726-7
  4. Akben, N. (2019). Mol kavramının öğretiminde problem kurma yaklaşımına dayalı problem çözme uygulamaları. YYÜ Eğitim Fakültesi Dergisi, 16(1), 79-100. http://dx.doi.org/10.23891/efdyyu.2019.119
  5. Aksoy, B. (2004). Coğrafya öğretiminde problem dayalı öğrenme yaklaşımı. Doktora tezi, Gazi Üniversitesi,
  6. Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
  7. Arıkan, E. E. ve Ünal, H. (2013). Problem posing and problem solving ability of students with different socio economics levels. International Journal Social Science Research, 2 (2), 16-25. http://dergipark.org.tr/ijssresearch/issue/32876/365290. Arslan,C., and Altun,M.(2007). Learning to solve non-routine problems. Elementary Education Online, 6(1), 50– 61. Australian Education Council (1991). A national statement on mathematics for Australian schools. 03.03.2019 tarihinde http://apo.org.au/taxonomy/term/1028 adresinden erişilmiştir. Boujaoude, S., Salloum, S., and Abd-El-Khalick, F. (2004). Relationships between selective cognitive variables and students’ ability to solve chemistry problems. International Journal of Science Education, 26, 63 –84. Bruning, R.H., Schraw,G.J., Ronning, R.R. ve Glover, J. A. (1995). Cognitive psychology and instruction. 15.04.2019 tarihinde https://books.google.com.tr/books/about/Cognitive_psychology_and_instruction.html?id=SXHu AAAAMAAJ&redir_esc=y adresinden erişilmiştir. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2014). Bilimsel araştırma yöntemleri (17. baskı). Ankara:
  8. Pegem Akademi. Cai, J., and Cifarelli, V. (2005). Exploring mathematical exploration: How two college students formulated and solved their own mathematical problems. Focus on Learning Problems in Mathematics, 27(3), 43. Cai, J., & Hwang, S. (2002). Generalized and generative thinking in U.S. and Chine students' mathematical problem solving and problem posing. Journal of Mathematic Behavior, 2(1), 401-421.
  9. Contreras, J. N. (2013). Fostering mathematical creativity through problem posing and modeling using dynamic geometry: Viviani’s problem in