Journals / Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi / 2019 / Cilt: 20 - Sayı: 1

ÖĞRENCİLERİN BİREYSEL ÇALGI MOTİVASYONLARININ BELİRLEYİCİLERİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA

Pages
204–218
Publication Date
2019-08-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sonuç olarak, öğrenciler bağlamında akademik başarıdan ziyade kazanımlar üzerinde durulması ve öz liderliğin, dolayısıyla içsel motivasyonun becerilerin geliştirilmesi yönünde kullanılması özendirilerek öz liderlik algısının öncül ve sonuçları üzerine çalışmaların yapılması gerektiği kanısına varılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Bu araştırmada, müzik bölümü öğrencilerinin denetim odakları, öz liderlik algıları ve bireysel çalgı motivasyon düzeylerini belirleme ve değişkenler arasındaki ilişkiyi ortaya koymak amaçlanmıştır.
📊
Key Findings & Data:Ayrıca, denetim odağının öz liderlik ve bireysel çalgı motivasyonu üzerindeki etkisi, öz liderlik algısının da bireysel çalgı motivasyonu üzerindeki etkisi araştırılmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Sonuç olarak, öğrenciler bağlamında akademik başarıdan ziyade kazanımlar üzerinde durulması ve öz liderliğin, dolayısıyla içsel motivasyonun becerilerin geliştirilmesi yönünde kullanılması özendirilerek öz liderlik algısının öncül ve sonuçları üzerine çalışmaların yapılması gerektiği kanısına varılmıştır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2017-2018 Verileri
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler Bireysel çalgı motivasyonu · Denetim odağı · Öz liderlik

Özet

Öz Bu araştırmada, müzik bölümü öğrencilerinin denetim odakları, öz liderlik algıları ve bireysel çalgı motivasyon düzeylerini belirleme ve değişkenler arasındaki ilişkiyi ortaya koymak amaçlanmıştır. Nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama modeli kullanılarak, müzik bölümü öğrencilerinin denetim odakları tespit edilmiş, cinsiyet ve akademik başarı durumunun denetim odağı ile ilişkisi belirlenmiştir. Ayrıca, denetim odağının öz liderlik ve bireysel çalgı motivasyonu üzerindeki etkisi, öz liderlik algısının da bireysel çalgı motivasyonu üzerindeki etkisi araştırılmıştır. Gazi Üniversitesi Müzik Eğitimi Bölümünde 2017-2018 bahar döneminde eğitim gören 123 öğrenci örneklem grubunu oluşturmuitur. Ölçüm araçlarının yapısal geçerlikleri için doğrulayıcı faktör analizi DFA , güvenirlikleri için Cronbach Alfa katsayısı kullanılmıştır. DFA sonucunda öz liderliğin bir bütün olarak ele alınmasının, bireysel çalgı motivasyonunun ise motivasyonsuzluk, başarı motivasyonu ve çalışma motivasyonu olarak faktörler şeklinde kullanılmasının daha uygun olacağı tespit edilmiştir. Yapılan regresyon analizi sonucunda denetim odağının herhangi bir etkisine rastlanmazken, öz liderliğin bireysel çalgı motivasyonu üzerinde etkili olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca denetim odağının cinsiyete ve akademik başarıya göre farklılaşıp farklılaşmadığı test edilmiş ve öğrencilerin denetim odağının farklılaşmadığı bulunmuştur. Sonuç olarak, öğrenciler bağlamında akademik başarıdan ziyade kazanımlar üzerinde durulması ve öz liderliğin, dolayısıyla içsel motivasyonun becerilerin geliştirilmesi yönünde kullanılması özendirilerek öz liderlik algısının öncül ve sonuçları üzerine çalışmaların yapılması gerektiği kanısına varılmıştır.

🔖

Cite This Article

HERDEM, D. Ö. (2019). ÖĞRENCİLERİN BİREYSEL ÇALGI MOTİVASYONLARININ BELİRLEYİCİLERİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 20 - Sayı: 1, 204–218. https://ajindex.com/articles/263177

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. Adair, J. (2003). Etkili motivasyon. İstanbul:
  2. Babıali Kültür Yayıncılığı. Alemdağ, C., Öncü, E. ve Yılmaz, A. K. (2014). Beden eğitimi öğretmeni adaylarının akademik motivasyon ve akademik öz-yeterlikleri. Spor Bilimleri Dergisi, 25(1), 23-35.
  3. Altınkurt, Y., Yılmaz, K. ve Erol, E. (2014). Pedagojik formasyon programı öğrencilerinin öğretmenlik mesleğine yönelik motivasyonları. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 4(1), 48-62.
  4. Barlett, J. E., Kotrlik, J. W. ve Higgins, C. C. (2001). Organizational research: Determining appropriate sample size in survey research appropriate sample size in survey research. Information Technology, Learning, and Performance Journal, 19(1), 43-50.
  5. Cüceloğlu, D. (2005). Keşke’siz bir yaşam için iletişim. İstanbul:
  6. Remzi Dağ, İ. (1991). Rotter’in İç-Dış Kontrol Odağı Ölçeği (RİDKOÖ)’nin üniversite öğrencileri için güvenirliği ve geçerliği. Psikoloji Dergisi, 7(26), 10-16.
  7. Dönmez, A. (1985). Denetim odağı, kendine saygı ve üç değişken: Çevre büyüklüğü, yaş, aile ortamı. Eğitim ve Bilim, 10(55), 4-15.
  8. Garipağaoğlu, B. Ç. ve Güloğlu, B. (2015). Öğretmen adaylarında öz liderlik becerilerinin yordayıcısı olarak öğrenilmiş güçlülük ve denetim odağı. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 15(2), 147-162.
  9. Girgin, D. (2015). Bireysel çalgı dersi motivasyon ölçeği: geçerlik güvenirlik analizi. KÜ Kastamonu Eğitim Dergisi, 23(4), 1723-1736.
  10. Ho, J. ve Nesbit, P. L. (2018). Personality and work outcomes: A moderated mediation model of self- leadership and gender. International Journal of Management Excellence, 10(2), 1292-1304.
  11. Houghton, J. D. ve Neck, C. P. (2002). The revised self-leadership questionnaire: Testing a hierarchical factor structure for self-leadership. Journal of Managerial Psychology 17(8): 672-692.
  12. Manz, C. C. (1986). Self-leadership: Toward an expanded theory of self-influence processes in organizations. Academy of Management Review, 11(3), 585-600.
  13. Manz, C. C. (1992). Mastering self-leadership: Empowering yourself for personal excellence. New Jersey: Prentice Hall. Meydan, C. H. ve Şeşen, H. (2011). Yapısal eşitlik modellemesi AMOS uygulamaları. Ankara:
  14. Detay Yayıncılık. Neck, C. P. ve Houghton, J. D. (2006). Two decades of self-leadership theory and research: Past developments, present trends, and future possibilities. Journal of Managerial Psychology, 21(4), 270-295.
  15. Ören, N. (2016). Denetim odağı ve kendini kabul arasındaki ilişkiler. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 1(2), 20-28.