Journals / Trakya Eğitim Dergisi / 2013 / Cilt: 3 - Sayı: 2

-

Öğretmen Adaylarının Zihinsel Stil Tercihlerine Yönelik Bir Araştırma: Zihinsel Stiller Değişiyor mu?

Pages
—
Publication Date
2013-06-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

According to the analysis, a significantly important difference was found in all subscales except for detailed subscale considering the 1st and 2nd implementation results

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Intellectual styles is used as a general term including all style structures introduced in the literature.
📊
Key Findings & Data:Intellectual styles are based on “Mental Self-Government” theory of Sternberg (1997).
💡
Conclusion & Impact:According to the analysis, a significantly important difference was found in all subscales except for detailed subscale considering the 1st and 2nd implementation results
🔬Design:Research Article
📍Scope:2001 Verileri
⚙️Variables:Zihinsel stiller · düşünme stilleri · öğretmen eğitimi

Abstract

Intellectual styles is used as a general term including all style structures introduced in the literature. Intellectual styles are based on “Mental Self-Government” theory of Sternberg (1997). Distinctive features of the theory can be listed as follows: the styles are gathered under five different dimensions, not a single one; defines styles are perceived in continuance not separated into two different poles in themselves; any style is good or bad (Zhang, 2001, s.548). This paper aims to present differentiation situation of pre-candidate teachers’ intellectual styles in an academic semester. “Thinking Styles Inventory” of Sternberg and Wagner was used in measuring styles. The inventory was conducted on 794 pre-candidate teachers being educated in different departments at the beginning and end of the semester. According to the analysis, a significantly important difference was found in all subscales except for detailed subscale considering the 1st and 2nd implementation results

Özet

Zihinsel stil, alanyazında öne sürülen bütün ‘stil’ yapılarının anlamını içine alan genel bir kavram olarak kullanılmaktadır. Zihinsel Stiller Sternberg (1997) tarafından geliştirilen “Zihinsel Öz-Yönetim Kuramı”na dayandırılmaktadır. Bu kuramın ayırt edici özellikleri şöyle sıralanabilir, stiller tek boyut altında değil, beş farklı boyut altında toplanmıştır, tanımlanan stiller kendi içlerinde iki zıt kutba ayrılmak yerine süreklilik biçiminde algılanır, hiçbir stil iyi ya da kötü değildir, her birey için tek bir stil tanımlanmaz, stil profili çıkarılır (Zhang, 2001, s.548). Bu araştırmanın amacı öğretmen adaylarının zihinsel stillerinin bir öğretim yarıyılı içinde farklılaşma durumunu ortaya koymaktır. Stillerin ölçülmesinde Sternberg ve Wagner tarafından geliştirilen “Düşünme Stilleri Ölçeği” kullanılmıştır. Ölçek bir öğretim yarıyılının başında ve sonunda farklı bölümlerde öğrenim gören 794 öğretmen adayına uygulanmıştır. Yapılan analizler ile I. ve II. uygulama sonuçları incelendiğinde ayrıntısal alt ölçeği dışındaki tüm alt ölçeklerde istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur. Bu sonuç, öğretmen adaylarının zihinsel stil tercihlerinin bir öğretim yarıyılı içinde değişebileceğini göstermektedir

🔖

Cite This Article

ESMER, E., ALTUN, S. (2013). -. Trakya Eğitim Dergisi, Cilt: 3 - Sayı: 2. https://ajindex.com/articles/249183

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. Akbulut, E. (2006). Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Müzik Eğitimi Anabilim Dalı Öğrencilerinin Düşünme Stil Profilleri Çerçevesinde Değerlendirilmesi, Ulusal Müzik Eğitimi Sempozyumu Bildirisi, 26-28 Nisan 2006, Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi, Denizli. Allport, G. W. (1937). Personality: A Psychological Interpretation. New York: Henry Holt and Company Başol, G. ve Türkoğlu, E. (2009). Sınıf Öğretmeni Adaylarının Düşünme Stilleri ile Kontrol Odağı Durumları Arasındaki İlişki, Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 6(1), 732-757.
  2. Bulus, M. (2005). İlköğretim Bölümü Öğrencilerinin Düşünme Stilleri Profili Açısından İncelenmesi. Ege Eğitim Dergisi. (6)1: 1-24. Cano-García, F. ve Hughes, E.H (2000). Learning and Thinking Styles: An Analysis of Their Interrelationship and Influence on Academic Achievement. EducationalPsychology. 20 (4), 413-430.
  3. Clarke, R.J. (2005). Research Models and Methodologies. HDR Seminar Series. Faculuty of Commerce. doc/uow012042.pdf. 07.05.2013
  4. Çubukçu, Z. (2004). Öğretmen Adaylarının Düşünme Stillerinin Belirlenmesi. Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 5 (2), 87-106.
  5. Fer, S. (2005). Düşünme Stili Envanterinin Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 5 (2), 463-461.
  6. Grigerenko, E. L. ve Sternberg, R. J. (1995)
  7. Thinking Styles, D.H. Saklofske ve M. Zeidner (Ed.) International Handbook of Personality and Intelligence New York, Plenum Press, 205-230.
  8. Karasar, N.(1994). Bilimsel Araştırma Yöntemi (6.Basım). Ankara:3A Araştırma Eğitim Danışmanlık Ltd. Kaya, B. (2009). İlköğretim 6-7-8. Sınıf Öğrencilerinin Düşünme Stilleri İle Matematik Akademik Başarılarının Okul Türüne, Cinsiyete ve Sınıf Düzeyine Gore İncelenmesi, Yüksek Lisans Tezi, Yıldız Teknik Üniversitesi,
  9. Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul. Oxford Dictionary, http://oxforddictionaries.com. 03.05.2011
  10. Palut, B. (2008). Düşünme Stilleri ve Anne-Baba Tutumları Arasındaki İlişki, Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 24, 1-11.
  11. Press.
  12. R., Richard J., Grimley, M., Dahraei, H. ve Banner, G. (2003).
  13. Cognitive Style, Working Memory And Learning Behaviour And Attainment in School Subjects, British Journal of Educational Psychology, 73, 149-169.
  14. Rayner, S. ve Riding, R. (1997). Towards A Categorisation of Cognitive Styles And Learning Styles. Educational Psychology, 17, (1), 5-27.
  15. Riding, R. ve Rayner, S, (1998). Cognitive Styles and Learning Strategies: Understanding Style Differences İn Learning and Behavior. David P