SavedAdd your journal

Journals / Trakya Eğitim Dergisi / 2019 / Cilt: 9 - Sayı: 1

Öğretmen Failliği Ölçeği’nin (ÖFÖ) Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Mehmet Şükrü BELLİBAŞ
Ömer ÇALIŞKAN
Sedat GÜMÜŞ
Pages
1–11
Publication Date
2019-01-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Araştırma sonuçları Türkçeye uyarlanan Öğretmen Failliği Ölçeğinin (ÖFÖ) ilkokul, ortaokul ve liselerde görev yapan öğretmenlerin faillik düzeylerini belirlemede kullanılabilecek geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğunu göstermektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öğretmen failliği kavramı geçtiğimiz 30 yıl içerisinde uluslararası literatürde sıklıkla irdelenmiş ve konuya ilişkin çalışmalar son yıllarda artış göstermiştir.
📊
Key Findings & Data:Bu çalışmanın amacı, Liu vd. (2016) tarafından geliştirilen Öğretmen Failliği Ölçeğinin Türkçeye uyarlanmasıdır.
💡
Conclusion & Impact:Araştırma sonuçları Türkçeye uyarlanan Öğretmen Failliği Ölçeğinin (ÖFÖ) ilkokul, ortaokul ve liselerde görev yapan öğretmenlerin faillik düzeylerini belirlemede kullanılabilecek geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğunu göstermektedir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2016 Verileri
⚙️Variables:Öğretmen failliği · ölçek uyarlama · geçerlik

Özet

Öğretmen failliği kavramı geçtiğimiz 30 yıl içerisinde uluslararası literatürde sıklıkla irdelenmiş ve konuya ilişkin çalışmalar son yıllarda artış göstermiştir. Ancak, konu Türkiye bağlamında incelenmemiş ve öğretmen failliğini ölçmede kullanılabilecek herhangi bir ölçek geliştirilmemiş veya uyarlanmamıştır. Bu çalışmanın amacı, Liu vd. (2016) tarafından geliştirilen Öğretmen Failliği Ölçeğinin Türkçeye uyarlanmasıdır. Araştırmanın örneklemini Konya, Adıyaman ve Yozgat illerindeki ilkokul, ortaokul ve lise türlerindeki okullarda görev yapmakta olan 376 öğretmen oluşturmaktadır. Ölçeğin yapı geçerliğini tespit etmek amacıyla Doğrulayıcı Faktör Analizi (DFA) yapılmıştır. Yapılan DFA sonucunda ölçeğin orijinal formu ile tutarlılık gösteren dört boyuttan (Öğrenme Etkililiği, Öğretme Etkililiği, İyimserlik ve Yapıcı Katılım) oluşan bir yapı elde edilmiştir. Orijinal formda olduğu gibi Türkçe formda da 24 maddeden oluşan ölçeğin alt boyutlarından elde edilen puanların iç tutarlılık değerleri .72 ile .83 arasında değişmektedir. Araştırma sonuçları Türkçeye uyarlanan Öğretmen Failliği Ölçeğinin (ÖFÖ) ilkokul, ortaokul ve liselerde görev yapan öğretmenlerin faillik düzeylerini belirlemede kullanılabilecek geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğunu göstermektedir.

🔖

Cite This Article

BELLİBAŞ, M. Ş., ÇALIŞKAN, Ö., GÜMÜŞ, S. (2019). Öğretmen Failliği Ölçeği’nin (ÖFÖ) Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Trakya Eğitim Dergisi, Cilt: 9 - Sayı: 1, 1–11. https://ajindex.com/articles/249091

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (8)

  1. Aaronson, D., Barrow, L., & Sander, W. (2007). Teachers and student achievement in the Chicago public high schools. Journal of Labor Economics, 25(1), 95-135. Doi: 10.1086/508733 Arbuckle, J. L. (2009). Amos (Version 18.0) [Computer Program]. Chicago, IL: SPSS Inc. Biesta, G., Priestley, M., & Robinson, S. (2015). The role of beliefs in teacher agency. Teachers and Teaching, 21(6), 624-640. Doi: 10.1080/13540602.2015.1044325 Biesta, G., Priestley, M., & Robinson, S. (2017). Talking about education: exploring the significance of teachers’ talk for teacher agency. Journal of Curriculum Studies, 49(1), 38-54. Doi: 10.1080/00220272.2016.1205143 Biesta, G. & Tedder, M. (2007). Agency and learning in the life course: Towards an ecological perspective. Studies in the Education of Adults, 39(2), 132–149.
  2. Browne, M. W., & Cudeck, R. (1993). Alternative ways of assessing model fit. In K. A. Bollen, & J. S. Long (Eds.), Testing structural equation models (pp. 136-162).
  3. Beverly Hills, CA: Sage. Büyüköztürk, Ş., Akgün, Ö. E., Kahveci, Ö., & Demirel, F. (2004). Güdülenme ve öğrenme stratejileri ölçeğinin Türkçe formunun geçerlik ve güvenirlik çalışması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 4(2), 207-239.
  4. Darling-Hammond, L. (1997). The quality of teaching matters most. Journal of Staff Development, 18(1), 38-41.
  5. Emirbayer, M., & Mische, A. (1998). What is agency?. American Journal of Sociology, 103(4), 962-1023.
  6. Eryılmaz, M. E. (2015). Faillik-yapı tartışması ekseninde örgütsel unutma kavramını yeniden düşünmek: Bir eğitim örgütünden iki vaka. VI. Örgüt Kuramı Çalıştayı. Muğla, Türkiye. Eteläpelto, A., Vähäsantanen, K., Hökkä, P., & Paloniemi, S. (2013). What is agency? Conceptualizing professional agency at work. Educational Research Review, 10, 45-65. Doi: 10.1016/j.edurev.2013.05.001 Finney, S. J., & DiStefano, C. (2006). Non-normal and categorical data in structural equation modeling. In G. R. Hancock & R. O. Mueller (Eds.), Structural equation modeling: A second course (pp. 269–314).
  7. Greenwich, CT: Information Age Publishing Fu, G., & Clarke, A. (2017). Teacher agency in the Canadian context: linking the how and the what. Journal of Education for Teaching, 43(5), 581-593. Doi: 10.1080/02607476.2017.1355046 Goswami, D., & Stillman, P. R. (1987). Reclaiming the classroom: Teacher research as an agency for change. NJ, USA: Boynton/Cook Publishers.
  8. Hallinger, P., Liu, S., & Piyaman, P. (2017). Does principal leadership make a difference in teacher professional learnin