SavedAdd your journal

Journals / HUMANITAS - Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi / 2017 / Cilt: 5 - Sayı: 10

Öteki ve Varlık: Freudo-Lacan’cı Politik Psikoloji Üzerinden Schmitt’i Yeniden Okumak

Efe BAŞTÜRK
Pages
161–175
Publication Date
2017-12-20
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Dolayısıyla, siyasal olanı psikanalitik kavramlar ile ilişkilendirme hamlesi, siyasal olanın, tam da siyasal varoluşun temel bileşeni olan toplumsal bilinçte nasıl kavrandığı ve nasıl imgeselleştirildiğini anlamaya yardımcı olur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Schmitt, siyasal olanı dışsallık üzerinden kavrar.
📊
Key Findings & Data:Bu makale, siyasal olanın psikanalitik argümanlar eşliğinde nasıl kavramsallaştırılabileceğini Freud-Lacan ve Schmitt arasındaki ortaklık üzerinden tartışmayı amaçlamaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Dolayısıyla, siyasal olanı psikanalitik kavramlar ile ilişkilendirme hamlesi, siyasal olanın, tam da siyasal varoluşun temel bileşeni olan toplumsal bilinçte nasıl kavrandığı ve nasıl imgeselleştirildiğini anlamaya yardımcı olur.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Schmitt · Freudo-Lacan · Siyasal

Abstract

Schmitt, siyasal olanı dışsallık üzerinden kavrar. Schmitt için, siyasal bir oluşum, toplumsal olanın kendi anlamını idrak edebileceği bir dışsallık aracılığı ile kurulur. Bu, varlığın anlamının kendisinin dışında olduğunu savlayan Freudo-Lacan’cı bir paradigmaya benzemektedir. Freud ve Lacan için anlam, ancak ötekinin gözünde – öteki aracılığı ile – meydana gelebilir. Bu yüzden hem Freud ve Lacan’da hem de Schmitt’te öteki’nin pozisyonu varlığın anlamının dışarıdan belirlenmesine dönük olarak çifte bir anlamlılık ihtiva eder. Bu dışarıdanlık (dışsallık), varoluşa dair bilincin mutlaka bir ötekilik nosyonu ile ilişkilendiği anlamına gelir. Bu makale, siyasal olanın psikanalitik argümanlar eşliğinde nasıl kavramsallaştırılabileceğini Freud-Lacan ve Schmitt arasındaki ortaklık üzerinden tartışmayı amaçlamaktadır. Siyasal olanı psikanalitik kavramlar ile kavramak siyasal olanın anlamını derinleştirmeye yardımcı olur, çünkü siyasal olan aynı zamanda bilinçdışısal süreçlerle kavramsallaştırılması gereken bir fenomendir. Dolayısıyla, siyasal olanı psikanalitik kavramlar ile ilişkilendirme hamlesi, siyasal olanın, tam da siyasal varoluşun temel bileşeni olan toplumsal bilinçte nasıl kavrandığı ve nasıl imgeselleştirildiğini anlamaya yardımcı olur.

Özet

Schmitt, siyasal olanı dışsallık üzerinden kavrar. Schmitt için, siyasal bir oluşum, toplumsal olanın kendi anlamını idrak edebileceği bir dışsallık aracılığı ile kurulur. Bu, varlığın anlamının kendisinin dışında olduğunu savlayan Freudo-Lacan’cı bir paradigmaya benzemektedir. Freud ve Lacan için anlam, ancak ötekinin gözünde – öteki aracılığı ile – meydana gelebilir. Bu yüzden hem Freud ve Lacan’da hem de Schmitt’te öteki’nin pozisyonu varlığın anlamının dışarıdan belirlenmesine dönük olarak çifte bir anlamlılık ihtiva eder. Bu dışarıdanlık (dışsallık), varoluşa dair bilincin mutlaka bir ötekilik nosyonu ile ilişkilendiği anlamına gelir. Bu makale, siyasal olanın psikanalitik argümanlar eşliğinde nasıl kavramsallaştırılabileceğini Freud-Lacan ve Schmitt arasındaki ortaklık üzerinden tartışmayı amaçlamaktadır. Siyasal olanı psikanalitik kavramlar ile kavramak siyasal olanın anlamını derinleştirmeye yardımcı olur, çünkü siyasal olan aynı zamanda bilinçdışısal süreçlerle kavramsallaştırılması gereken bir fenomendir. Dolayısıyla, siyasal olanı psikanalitik kavramlar ile ilişkilendirme hamlesi, siyasal olanın, tam da siyasal varoluşun temel bileşeni olan toplumsal bilinçte nasıl kavrandığı ve nasıl imgeselleştirildiğini anlamaya yardımcı olur.

🔖

Cite This Article

BAŞTÜRK, E. (2017). Öteki ve Varlık: Freudo-Lacan’cı Politik Psikoloji Üzerinden Schmitt’i Yeniden Okumak. HUMANITAS - Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 5 - Sayı: 10, 161–175. https://ajindex.com/articles/234582

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (11)

  1. Ahmed, S. (2012). Sigmund Freud’s psychoanalytic theory Oedipus complex: A critical study with reference to D. H. Lawrence’s “Sons and Lovers”. Internal journal of English and literature, 3(3), 60-70
  2. Ainsworth, M. D. S. (1969).
  3. Object Relations, Dependency, And Attachment: A Theoretical Review of the Infant-Mother Relationship. Child Development, 40, 969-1025
  4. Balakrishnan, G. (2000). The Enemy: An Intellectual Portrait of Carl Schmitt. London: Verso Books Bates, D. (2006). Political Theology and the Nazi State: Carl Schmitt's Concept of the Institution. Modern Intellectual History, 3/3, 415 – 442 Bendersky, J. (1983). Carl Schmitt: Theorist for the Reich. Princeton: Princeton University Press Bredekamp, H. (1999). From Walter Benjamin to Carl Schmitt, via Thomas Hobbes. Critical Inquiry, 25/2, 247-266
  5. Carty, A. (1995). Interwar German Theories of International Law: The Psychoanalytical and Phenomenological Perspectives of Hans Kelsen and Carl Schmitt. Cardozo Law Review, 16, 1235-1292.
  6. Cottam, M. Uhler, B. D. Mastors, E. Preston, T. (2004). Introduction to Political Psychology. New Jersey: LEA Dean, M. (2006). A Political Mythology of World Order: Carl Schmitt’s Nomos. Theory, Culture and Society, 23/5, 1-22.
  7. Dyzenhaus, D. (1998). Introduction. Law as Politics: Carl Schmitt’s Critique of Liberalism. David Dyzenhaus (ed). USA: Duke University Press Ferrell, R. (1996). Passion in theory: Conceptions of Freud and Lacan. London: Routledge Freud, S. (1961). Beyond the Pleasure Principle. James Strachey (trans). New York: Norton & Company Freud, S. (1998). Totem and Taboo. A. A. Brill (trans). New York: Verso Freud, S. (2010). The Ego and the Id. Seattle: Pacific Publications Freund, J. (1995). Schmitt’s Political Thought, Telos, 102, 11-43
  8. Grigg, R. (2008).
  9. Lacan, Language and Philosophy. Albany: State University of New York Grünbaum, A. (1985). The Foundations of Psychoanalyses: A Philosophical Critique. Berkeley: University of California Press Hirst, P. (1990). Carl Schmitt: Decisionism and Political romanticism. Representative Democracy and its Limits. Cambridge: Polity Press, 1990, 128-138.
  10. Homer, S. (2005). Jacques Lacan. London: Routledge Houghton, D. P. (2009). Political Psychology: Situations, Individuals, and Cases. New York: Routledge Kochi, T. (2006). Considering Hegel’s Account of War. Griffith Law Review, 15/1, 49-73
  11. Lacan, J. (1998). Four Fundamental Concepts of Psychoanalyses. Alan Sheridan (trans). New York: Norton & Company Lacan, J. (2013). On