AI Summary & Key Takeaways
AI InsightReal time-polymerase chain reaction allows a highly reliable quantitative assessment and could be a useful adjunct to immunohistochemistry as a new method.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: Breast cancer patients with human epidermal growth factor receptor-2 (HER-2) are eligible for trastuzumab treatment; therefore, accurate assessment of HER2 status is essential. Immunohistochemistry and in situ hybridisation are currently the most commonly used methods to assess HER2 status. Polymerase chain reaction-based assays allow quantitative determination of HER2 amplification or overexpression, but they are not routinely used. We evaluated the relevance of immunohistochemistry, chromogenic in situ hybridisation and real time-polymerase chain reaction for HER2 status determination. Methods: We analysed 76 primary breast carcinomas. Blocks of tumours with >10% in situ component were excluded from this study. Haematoxylineosin stainings, immunohistochemical stainings and in situ hybridisation techniques were performed on formalin-fixed paraffin-embedded tissue samples. Real time-polymerase chain reaction was performed on RNA extracted from invasive carcinoma tissue. Results: We observed statisticaly significant correlation between chromogenic in situ hybridisation and real time-polymerase chain reaction in immunohistochemically 0/1+ and 3+ cases. But, compared with the results of in situ hybridisation and real time-polymerase chain reaction performed in cases with immunohistochemically 2 + subgroup, other subgroups demonstrated more heterogenous distribution. Conclusion: Real time-polymerase chain reaction and immunohistochemistry are highly concordant methods for HER2 status assessment, and also high degree of concordance was detected between chromogenic in situ hybridisation and immunohistochemistry. Real time-polymerase chain reaction allows a highly reliable quantitative assessment and could be a useful adjunct to immunohistochemistry as a new method.
Özet
Amaç: Human epidermal growth factor receptor-2 (HER-2) + meme kanser hastaları, trastuzumab tedavisi için uygun hastalardır; bu nedenle HER-2 durumunun doğru bir şekilde değerlendirilmesi gereklidir. HER-2 durumunu değerlendirmek için, geçerliliği olan ve en yaygın kullanılan metotlar immunohistokimya ve in situ hibridizasyondur. Polimeraz zincir reaksiyonu temelli değerlendirmeler, HER-2 nin amplifikasyonunu (kantitatif polimeraz zincir reaksiyonu) ya da aşırı ekspresyonunu (eşzamanlı polimeraz zincir reaksiyonu) gösterir, fakat rutin olarak kullanılmamaktadır. Bu çalışmada, meme kanserinde HER-2 durumunun değerlendirilmesinde; immunohistokimya, kromojenik in situ hibridizasyon ve eşzamanlı polimeraz zincir reaksiyonunun uyumu değerlendirildi. Yöntemler: Primer meme karsinomu tanısı almış 76 olguyu incelendi. İn situ komponenti >%10 fazla olan bloklar çalışmaya dâhil edilmedi. Hematoksilen-eozin boyamalar, immunohistokimyasal boyamalar ve kromojenik in situ hibridizasyon, formalinde fikse parafine gömülü doku örneklerine uygulandı. Eşzamanlı polimeraz zincir reaksiyonu, invaziv karsinom içeren tümör dokusundan izole edilen RNAda çalışıldı. Bulgular: İmmunohistokimyasal olarak 0/1+ ve 3+ olan alt gruptaki olgularda kromojenik in situ hibridizasyon ve eşzamanlı polimeraz zincir reaksiyonu değerlendirme sonuçları arasında uyum istatiksel olarak anlamlı (p<0,0001) saptandı. Ancak, immunohistokimyasal olarak 2+ alt grupta kromojenik in situ hibridizasyon ve eşzamanlı polimeraz zincir reaksiyonu sonuçlarına göre diğer alt gruplarda daha heterojen bir dağılım olduğu dikkati çekti. Sonuç: HER2 durumunu değerlendirmede, eşzamanlı polimeraz zincir reaksiyonu ve immunohistokimya arasında uyum yüksekti. Ayrıca kromojenik in situ hibridizasyon ile immunohistokimya arasında da iyi bir uyum vardı. Eşzamanlı polimeraz zincir reaksiyonu, HER2 durumunu değerlendirmede, oldukça güvenilir kantitatif bir değerlendirme sağlar ve yeni bir yöntem olarak immunohistokimyasal yönteme yararlı bir tamamlayıcı olabilir.