Journals / Mülkiye Dergisi / 2016 / Cilt: 40 - Sayı: 2

Türkiye’de Stratejik Planlamanın Kuruluş Süreci Üzerinden Planlamada Dönüşümün Çözümlenmesi

Pages
5–42
Publication Date
2016-06-16
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ne var ki, söz konusu biçimsel özellikler planlamanın bir yönetsel biçim olarak niteliksel dönüşümünün birer çıktısıdır: planlamanın dönüşümü, planlamadan politika planlamasına dönüşüm olarak soyutlanabilir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Çalışmanın amacı kalkınma planlamasından stratejik planlamaya dönüşüm sürecinin neden ve nasıl gerçekleştiğini araştırmaktır.
📊
Key Findings & Data:Bu nedenle çalışmada stratejik planlamanın doğuş ve gelişimini tarihsel ve toplumsal koşulları içinde analiz etmeye olanak sağlayacak bir yöntemsel tercihe gidilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Ne var ki, söz konusu biçimsel özellikler planlamanın bir yönetsel biçim olarak niteliksel dönüşümünün birer çıktısıdır: planlamanın dönüşümü, planlamadan politika planlamasına dönüşüm olarak soyutlanabilir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:stratejik planlama · kalkınma planlaması · planlamanın ekonomipolitiği

Özet

Çalışmanın amacı kalkınma planlamasından stratejik planlamaya dönüşüm sürecinin neden ve nasıl gerçekleştiğini araştırmaktır. Literatürde varolan, planlamanın teknik özelliklerine vurgu yapan çalışmalar ise neden ve nasıl sorularına yanıt verememektedir. Bu nedenle çalışmada stratejik planlamanın doğuş ve gelişimini tarihsel ve toplumsal koşulları içinde analiz etmeye olanak sağlayacak bir yöntemsel tercihe gidilmiştir. Bu soru ve yöntemsel tercih ile yola çıkan çalışmada, Türkiye’de 1980 sonrası süreçte, planlamanın dönüşümünün tarihi; Milliyet Gazetesi arşivi, dönem raporları ve TBMM tutanakları gibi birinci el kaynaklardan aktarılacaktır. Bu süreç bir yandan kalkınma planlamasının tasfiyesine, bir yandan da stratejik planlamanın kuruluşuna ev sahipliği yapmaktadır. Maddi ve ideolojik zemini kaybolan kalkınma planlaması tasfiye edilirken; stratejik planlama, küreselleşme–finansallaşmaya dayanan birikim sürecinde yönetim biçiminin bir işlevi olarak doğmuş; toplumsal çatışma süreçleri içerisinde gelişmiştir. Stratejik planlamanın içeriği ve yönetsel özellikleri de bu siyasal süreç içerisinde şekillenmiştir. Çalışma kapsamında, stratejik planlamanın kalkınma planlamasından bir kopuş yarattığı iddia edilmiştir. Bu kopuş planlamanın aldığı biçimsel özellikler, ölçek, aktör, süreç vb. üzerinden ortaya çıkarılmıştır. Ne var ki, söz konusu biçimsel özellikler planlamanın bir yönetsel biçim olarak niteliksel dönüşümünün birer çıktısıdır: planlamanın dönüşümü, planlamadan politika planlamasına dönüşüm olarak soyutlanabilir.

🔖

Cite This Article

UÇAR, A. Y. (2016). Türkiye’de Stratejik Planlamanın Kuruluş Süreci Üzerinden Planlamada Dönüşümün Çözümlenmesi. Mülkiye Dergisi, Cilt: 40 - Sayı: 2, 5–42. https://ajindex.com/articles/211849

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. ABGS (Avrupa Birliği Bakanlığı) (2012). www.abgs.gov.tr. Son Erişim Tarihi, 25.01.2016.
  2. Akçay Ü (2007). Kapitalizmi Planlamak Türkiye’de Planlamanın ve DPT’nin Dönüşümü. İstanbul:
  3. Sosyal Araştırmalar Vakfı. Akşam (2011). Kurumsal yeniliklere ihtiyacımız var. Haziran. http://www.aksam.com.tr/siyaset/kurumsal-yeniliklere-ihtiyacimiz-var--48739h/haber-48739 Son ErişimTarihi: 02.06.2016.
  4. Aktan C C (2008). Stratejik Yönetim ve Stratejik Planlama. Çimento-İşveren. Temmuz–Ağustos 2008: 4-21.
  5. Avaner T (2009). 1945: Dönüm Noktasında Türkiye. İçinde: B. A. Güler (ed.). Açıklamalı Yönetim Zamandizini 1929-1939, Ankara: KAYAUM, 585-701. Bayramoğlu S (2005a). Yönetişim Zihniyeti Türkiye’de Üst Kurullar ve Siyasal İktidarın Dönüşümü. İstanbul: İletişim. Bayramoğlu S (2005b). Türkiye’de Bölgesel Politikaların Gelişimi. İçinde: Menaf Turan (Drl.). Bölgesel Kalkınma Ajansları Nedir Ne Değildir? Ankara: Paragraf, 35-120.
  6. Boratav K (2006). Türkiye’de Devletçilik. Ankara:
  7. İmge. Boratav K (2005). 1980’li Yıllarda Türkiye’de Sosyal Sınıflar ve Bölüşüm. 2. Baskı. Ankara:
  8. İmge. Bryson J M. (2004). Strategic Planning for Public and Nonprofit Organizations. 3rd Ed. San Francisco: Jossey-Bass. Celasun M (1984). Piyasa Ekonomilerinde Planlama. ODTÜ Gelişme Dergisi. 11(3 & 4), 325-347.
  9. Çölaşan E (1982).
  10. Dünya Bankası, DPT’ye bir de danışman atıyor. Milliyet, 9 Haziran. Son Erişim Tarihi: 02.06.2016.
  11. Dik E ve Yılmaz A (2012). Türkiye’de Planlama Yönetiminde Değişim: Devlet Planlama Teşkilatı’ndan Kalkınma Bakanlığı’na. İçinde: Hikmet Kavruk (Derl.). Kuram ve Yöntem Açısından Türkiye’de Kamu Yönetimi (IX. KAYFOR) Bildiriler Kitabı, Ankara: TODAİE, 785-802.
  12. Donat Y (1993). Bakan Utandıran Tablo ve ‘Yeni DPT’. Milliyet. 7 Temmuz. Son Erişim Tarihi: 15.05.2016. DPT (Devlet Planlama Teşkilatı) (1996). Yedinci Beş Yıllık Kalkınma Planı (1996-2000). Ankara: DPT. DPT (Devlet Planlama Teşkilatı) (2000a). Uzun Vadeli Strateji ve Sekizinci Beş Yıllık Kalkınma Planı (2001-2005). Ankara: DPT. DPT (Devlet Planlama Teşkilatı) (2000b). Uzun Vadeli Gelişmenin (2001-2023) ve VIII. Beş Yıllık Kalkınma Planının (2001-2005) Temel Amaçları ve Stratejisi. Ankara: DPT. DPT (Devlet Planlama Teşkilatı) (2006). Dokuzuncu Kalkınma Planı (2007-2013). Ankara: DPT. DPT (Devlet Planlama Teşkilatı) (2011). 2010 Yılı İdare Faaliyet Raporu. Ankara:
  13. DPT. Dünya Bankası (2012). www.worldbank.org. Son Erişim Tarihi: 20.12.2015.
  14. Dror Y (1971). Planning in the United States? - Some Reactions by a Foreign Observer. Public Admi