AI Summary & Key Takeaways
AI InsightWithin the framework of Feminist International Relations Theory, it aims to demonstrate how gender developed not only as an analytical variable but also as an alternative plane of political imagination at the core of anti system struggles.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study examines the transformative role of the 1968 movements in the politicization of gender and its emergence as an analytical category within the discipline of international relations. While the 1968 movements are often considered in the context of student protests, anti-war mobilizations, and anti system political struggles, they also laid the groundwork for questioning dominant patriarchal norms and accelerating women’s processes of political subjectivation. This article argues that the 1968 movements constituted a critical turning point not only in political and social spheres but also in the conceptualization of international politics. Adopting a comparative perspective, the study examines cases from France, Germany, the United States (USA), and Turkey, discussing how women’s experiences within these movements created new arenas for political debate and contributed to the development of feminist international relations scholarship. In this context, the adoption of international agreements such as the Convention on the Elimination of All Forms of Discrimination Against Women (CEDAW) and the establishment of mechanisms like the UN Women and the 1975 World Conference on Women are considered concrete indicators of the enduring visibility of gender within global politics. Thus, the study assesses the 1968 movements not merely as a wave of protests but as a historical turning point that contributed to the politicization of gender in global politics. Within the framework of Feminist International Relations Theory, it aims to demonstrate how gender developed not only as an analytical variable but also as an alternative plane of political imagination at the core of anti system struggles.
Özet
Bu çalışma, 1968 hareketlerinin uluslararası ilişkiler disiplininde toplumsal cinsiyetin politikleşmesi ve analitik bir kategori olarak ortaya çıkışındaki dönüştürücü rolünü incelemektedir. Genellikle öğrenci hareketleri, savaş karşıtı mobilizasyonlar ve sistem karşıtı siyasal mücadeleler bağlamında ele alınan 1968 hareketleri, aynı zamanda egemen ataerkil normların sorgulanmasına ve kadınların politik özneleşme süreçlerinin hız kazanmasına zemin hazırlamıştır. Bu makale, 1968 hareketlerinin yalnızca siyasal ve toplumsal alanlarda değil, aynı zamanda uluslararası siyasetin kavramsallaştırılmasında da önemli bir kırılma noktası oluşturduğunu ileri sürmektedir. Karşılaştırmalı bir perspektifle Fransa, Almanya, Amerika Birleşik Devletleri (ABD) ve Türkiye örneklerini inceleyen çalışma, söz konusu hareketler içerisinde kadınların deneyimlerinin nasıl yeni politik tartışma alanları yarattığını ve bu süreçlerin feminist uluslararası ilişkiler literatürünün gelişimine nasıl katkı sağladığını tartışmaktadır. Bu kapsamda, Kadına Karşı Her Türlü Ayrımcılığın Ortadan Kaldırılması Sözleşmesi (CEDAW) gibi uluslararası sözleşmelerin kabul edilmesi ve Birleşmiş Milletler Kadın Birimi (UN Women), 1975 Dünya Kadın Konferansı gibi mekanizmaların kurulması, toplumsal cinsiyetin küresel siyaset içerisinde kalıcı bir görünürlük kazanmasının somut göstergeleri olarak ele alınmıştır. Böylece çalışma, 1968 hareketlerini yalnızca bir protesto dalgası olarak değil, toplumsal cinsiyetin küresel siyasetteki politikleşme sürecine katkı sunan tarihsel bir dönüm noktası olarak değerlendirmektedir. Çalışma, Feminist Uluslararası İlişkiler Kuramı çerçevesinde, toplumsal cinsiyetin sadece bir analiz değişkeni değil, aynı zamanda sistem karşıtı mücadelelerin merkezinde yer alan alternatif bir siyasal tahayyül düzlemi olarak nasıl geliştiğini ortaya koymayı hedeflemektedir.