Journals / Mülkiye Dergisi / 2016 / Cilt: 40 - Sayı: 1

CHP Seçmenlerinin Din Algıları ve Pratikleri

Pages
57–86
Publication Date
2016-04-15
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

İşte bu makale, Türkiye’yi temsil eden kapsamlı bir din sosyolojisi araştırmasının nicel verilerini kullanarak sıradan CHP seçmeninin din algısı ve pratiğini analiz etmeyi amaçlamaktadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:CHP siyasal hayatımızda çok yer kaplayan bir siyasal oluşum.
📊
Key Findings & Data:CHP’nin, Türkiye tarihindeki bu özel yeri, onun geçmişten beri birçok güncel ve siyasal tartışmaya konu olmasına yol açmıştır.
💡
Conclusion & Impact:İşte bu makale, Türkiye’yi temsil eden kapsamlı bir din sosyolojisi araştırmasının nicel verilerini kullanarak sıradan CHP seçmeninin din algısı ve pratiğini analiz etmeyi amaçlamaktadır.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:CHP · dindarlık · Türkiye siyaseti

Özet

CHP siyasal hayatımızda çok yer kaplayan bir siyasal oluşum. Türkiye Cumhuriyeti Devleti’ni kuran parti olması bir yana CHP, Osmanlı-Türkiye Tarihi’nde halk kitlelerini örgütleyerek popüler siyaset zemininde boy gösteren ilk ve en eski siyasal harekettir. Bu anlamda bir siyasal gelenek olarak İttihat ve Terakki’den beri Türkiye’nin hem resmi, hem gayrı resmi hem de hem popüler siyaset geçmişinin demirbaş bir unsurudur. CHP’nin, Türkiye tarihindeki bu özel yeri, onun geçmişten beri birçok güncel ve siyasal tartışmaya konu olmasına yol açmıştır. Daha açık bir şekilde ifade etmek gerekirse, Siyaseten CHP’ye rakip olan her siyasi parti, kendi varlığını meşrulaştırmak için CHP ile hesaplaşmak ve kendisini siyaseten ona karşı konumlandırmak durumunda kalmıştır. Bunu İkinci Meşrutiyet’ten beri ortaya çıkan legal ve illegal neredeyse tüm siyasi oluşumlar için söylemek mümkündür. Bu durum, bugün dahi Türkiye’de popüler siyasetin temel dinamiklerinden biridir. Bu yüzden de CHP, Tek Parti Dönemi icraatlarından, askeri darbeler konusundaki tavrına, kendisine biçtiği ortanın solu ya da sosyal demokrasi misyonundan, Kürt Sorunu konusunda aldığı farklı tutumlara özellikle de 1990lar sonrasında siyasal İslam’ın yükselişi karşısında büründüğü laiklik odaklı siyasete kadar birçok kritik konuda çok uzun yıllardır tek başına iktidar olmasa da her zaman eleştirilerin odağında yer almıştır.Dolayısıyla, ilgili akademik ve güncel literatürde CHP ile ilgili farklı konulara odaklanan birçok tartışma mevcuttur. Ancak son yıllarda özellikle de Siyasal İslam’ın yükselişi, 28 Şubat Süreci ve sonrasında AKP’nin iktidara gelişinden beri siyasal iktidar bloğu ve sivil destekçileri tarafından CHP ile ilgili eleştirilerde öne çıkarılan baskın tema, CHP’nin din konusundaki siyasetidir. Buna göre CHP veya “CHP zihniyeti”, genellikle sağ kanat siyasetçiler, siyasal İslamcı parti, grup, cemaat ve oluşumlar tarafından sürekli din karşıtı siyaset yapmakla; kısmen dinsizlikle ve dindarlara zulüm uygulamakla itham edilmektedir. Öte yandan, dine ilişkin olanları da dâhil olmak üzere CHP’nin resmi parti politikalarına ilişkin birçok araştırma ve inceleme yapılmış olmasına rağmen partinin, resmi politikaları dışında seçmenlerinin din hakkında ne düşündüğüne ve dini nasıl yaşadığına ilişkin henüz kayda değer bir çalışma yapılmamıştır. İşte bu makale, Türkiye’yi temsil eden kapsamlı bir din sosyolojisi araştırmasının nicel verilerini kullanarak sıradan CHP seçmeninin din algısı ve pratiğini analiz etmeyi amaçlamaktadır.

🔖

Cite This Article

CENGİZ, K. (2016). CHP Seçmenlerinin Din Algıları ve Pratikleri. Mülkiye Dergisi, Cilt: 40 - Sayı: 1, 57–86. https://ajindex.com/articles/211807

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (25)

  1. Ahmad F (2005). Modern Türkiye’nin Oluşumu. İstanbul:
  2. Kaynak Yayınları.
  3. Akşit B vd. (2012). Türkiye’de Dindarlık: Sosyal Gerilimler Ekseninde İnanç ve Yaşam Biçimleri. İstanbul:
  4. İletişim Yayınları.
  5. Altunoglu M (2014). The Republican People’s Party and the 2014 Local Elections in Turkey. Insight Turkey, 16(2), 129. Asad T (1983). Anthropological Conceptions of Religion: Reflections on Geertz. New Series, 18 (2), 237-259.
  6. Ayata A G (1998). Türkiye’de Kimlik Politikalarının Doğuşu. İçinde: 75. Yılda Tebaadan Yurttaşa Doğru, İstanbul:
  7. Tarih Vakfı Yayınları.
  8. Ayata A G (1992). CHP: Örgüt ve İdeoloji. Ankara: Gündoğan Yayınları.
  9. Ayata S ve Ayata A G (2007). The Center‐Left Parties in Turkey. Turkish Studies, 8(2), 211-232.
  10. Ayata A G (1990). Class and Clientelism in the Republican People’s Party’, İçinde: Sirman, Nükhet; Finkel, Andrew (der.), Turkish State, Turkish Society, London: Routledge, 159-184.
  11. Ayata A G (2002). The Republican People’s Party. Turkish Studies, 3(1), 102-121.
  12. Bardakoglu A (2004). Moderate Perception of Islam and the Turkish Model of the Diyanet: the President’s Statement. Journal of Muslim Minority Affairs, 24 (2), 367-374.
  13. Baykal D ve Cem İ (1992). Yeni Sol. İstanbul:
  14. Cem Yayınevi.
  15. Bayramoğlu A (2006). Algılar ve Zihniyet Yapıları: “Çağdaşlık Hurafe Kaldırmaz” Demokratikleşme Sürecinde Dindar ve Laikler. İstanbul:
  16. Tesev Yayınları.
  17. Bourdieu P (1991). Genesis and the Structure of the Religous Field. Comperative Social Research, 13, 1-43.
  18. Celep Ö (2011). The Republican People’s Party and Turkey’s EU Membership. South European Society and Politics, 16(3), 423-434.
  19. Cengiz K (2013). Yav İşte Fabrikalaşak Anadolu Sermayesinin Oluşumu: Kayseri Hacılar Örneği, İstanbul:
  20. İletişim Yayınları.
  21. Cengiz K (2013) “Gavur” İzmir’de Dini Hayat. İçinde: Muammer Tuna (der.) VII. Ulusal Sosyoloji Kongresi Bildiri Kitabı, Cilt III, Muğla: Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi, Elektronik Kitap, 405-417
  22. Ciddi S (2008). The Republican People’s Party and the 2007 General Elections: Politics of Perpetual Decline?. Turkish Studies, 9(3), 437-455.
  23. Ciddi S (2009). Kemalism in Turkish Politics: the Republican People’s Party, Secularism and Nationalism. London: Routledge. Cindoglu D ve Zencirci G (2008). The Headscarf in Turkey in the Public and State Spheres. Middle Eastern Studies, 44(5), 791-806.
  24. Crone P (2004). The Medieval Islamic Political Thought, Edinburgh: Edinburgh University Press.
  25. Çavdar T (1994). Cumhuriyet Halk Partisi 1950-1980. İçinde: Cumhuriyet Dönemi Türkiye A