Journals / Mülkiye Dergisi / 2016 / Cilt: 40 - Sayı: 4

Türkiye’deki Kadın Aktivistlerin Sivil Toplum Söylemleri: Alternatif Yaklaşımlar

Pages
149–192
Publication Date
2016-12-15
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

İkinci olarak, kadın aktivistlerin söylemlerinin birçoğu hegemonik sivil toplum algısı ile iç içe geçmiş “gönüllülük”, “bağımsızlık” ve “aracılık” gibi liberal demokrat sivil toplum ideallerini içerirken, bu hegemonik sivil toplum söylemlerinin muhalif olmayan, hiyerarşik ve demokratikleşme karşıtı pratiklerini eleştirerek veya sivil toplum aktivizmini redderek alternatif direniş yolları üretmektedirler.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Sivil toplum alanında hâkim bakış cinsiyetçi ve neoliberal bir karaktere sahiptir.
📊
Key Findings & Data:Türkiye’yi de içerecek şekilde Orta Doğu’da sivil toplum ve STKlar, özellikle kadın örgütleri üzerine olan akademik literatürün işaret ettiği gibi, bu hâkim bakış açısı özellikle Batı dışı bağlamlarda tartışmaya açılmıştır.
💡
Conclusion & Impact:İkinci olarak, kadın aktivistlerin söylemlerinin birçoğu hegemonik sivil toplum algısı ile iç içe geçmiş “gönüllülük”, “bağımsızlık” ve “aracılık” gibi liberal demokrat sivil toplum ideallerini içerirken, bu hegemonik sivil toplum söylemlerinin muhalif olmayan, hiyerarşik ve demokratikleşme karşıtı pratiklerini eleştirerek veya sivil toplum aktivizmini redderek alternatif direniş yolları üretmektedirler.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Sivil toplum · toplumsal cinsiyet · kadın örgütleri

Özet

Sivil toplum alanında hâkim bakış cinsiyetçi ve neoliberal bir karaktere sahiptir. Türkiye’yi de içerecek şekilde Orta Doğu’da sivil toplum ve STKlar, özellikle kadın örgütleri üzerine olan akademik literatürün işaret ettiği gibi, bu hâkim bakış açısı özellikle Batı dışı bağlamlarda tartışmaya açılmıştır. Bu kapsamda, kadınların sivil toplum içindeki yerini ve rolünü analiz eden ve sivil toplum ve devletin cinisyetçi yönlerine işaret eden birçok çalışma bulunmaktadır. Bu bağlamda sivil toplum teori ve pratiklerine ilişkin bir mücadele alanı yaratılmış olsa da, genel olarak sivil toplum aktivistleri özelde kadın aktivistlerin sivil toplum anlayışları ve söylemleri üzerine kısıtlı sayıda çalışma bulunmaktadır. Bu çalışma, Türkiye’deki farklı kadın örgütlerinden kadınların sivil toplum söylemlerini, Türkiye’deki hâkim sivil toplum nosyonlarını, ne ölçüde ürettikleri ya da bunlarla nasıl mücadele ettiklerini analiz ederek litetatürde bu alandaki açığı kapatmayı amaçlamaktadır. Bu araştırma kapsamında Kemalist, İslamcı, Kürt, feminist ve anti-kapitalist feminist grupları içeren 10 farklı kadın örgütünden 41 aktivist ile yapılan yarı açık uçlu görüşmeler, feminist eleştirel söylem analizi methodu ile analiz edilmektedir. Bu noktada, bu ampirik çalışma ile iki temel argüman öne sürülmektedir. İlk olarak, çeşitli gruplarda yer alan kadın aktivistlerin birbirleriyle örtüşen ve/veya birbirinden farklılaşan ve bazı durumlarda da politik duruşlarıyla çelişen yedi farklı sivil toplum söylemi üretildiği gözlemlenmiştir. İkinci olarak, kadın aktivistlerin söylemlerinin birçoğu hegemonik sivil toplum algısı ile iç içe geçmiş “gönüllülük”, “bağımsızlık” ve “aracılık” gibi liberal demokrat sivil toplum ideallerini içerirken, bu hegemonik sivil toplum söylemlerinin muhalif olmayan, hiyerarşik ve demokratikleşme karşıtı pratiklerini eleştirerek veya sivil toplum aktivizmini redderek alternatif direniş yolları üretmektedirler.

🔖

Cite This Article

KEYSAN, A. Ö. (2016). Türkiye’deki Kadın Aktivistlerin Sivil Toplum Söylemleri: Alternatif Yaklaşımlar. Mülkiye Dergisi, Cilt: 40 - Sayı: 4, 149–192. https://ajindex.com/articles/211363

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. Abdelrahman M M (2004). Civil Society Exposed: The Politcs of NGOs in Egypt. London: Tauris Academic. Ackerly B ve True J (2010). Doing Feminist Research in Political and Social Science. Basingstoke: Palgrave Macmillan. AKDER (t.y.) Headscarf Ban in Turkey: A Unique Case of Discrimination against Women. Broşür, Istanbul: AKDER Ofisi. Akkoç N (2002). Güneydoğu’da Kadın. İçinde: Y. Alyanak vd. (der). Güneydoğu’da Kadın Sorunları, Ankara: Uçan Süpürge Yayınları, 6-14. Alınteri (22/09/2009). Tutuklu Kadınlarla Dayanışma Paneli. (Son erişim tarihi, 21.10.2013).
  2. Al-Ali N S (1997). Feminism and Contemporary Debates in Eygpt. İçinde: D. Chatty ve A. Rabo (der), Organizing Women: Formal and Informal Women’s Groups in the Middle East, Oxford: Berg, 173-194.
  3. Al-Ali N (2003). Gender and Civil Society in the Middle East. International Feminist Journal of Politics, 5(2), 216-232.
  4. Al-Ali N. (2004).
  5. Secularism, Gender and the State in the Middle East: The Egyptian Women’s Movement. Cambridge: Cambridge University Press.
  6. Al-Sayyid M K (1993). Civil Society in Egypt?. Middle East Journal, 47(2), 228-242.
  7. Altınay A ve Arat Y (2009). Violence against Women in Turkey: A Nationwide Survey. İstanbul:
  8. Punto. Alvarez S E (1999). Advocating Feminism: The Latin American Feminist NGO ‘Boom’. International Feminist Journal of Politics, 1(2), 181-209.
  9. Alvarez S E (2009). Beyond NGO-ization? Reflections from Latin America. Development, 52(2), 175-184. AMARGİ (t.y.) Information.http://AMARGİgroupistanbul.wordpress.com/about AMARGİ/information/. Son erişim tarihi, 15/03/2015.
  10. Arat Z F (1994). Turkish Women and the Republican Reconstruction of Tradition. İçinde: F M Göçek ve S Balaghi (der), Reconstructing Gender in the Middle East, New York: Columbia University Press, 57-78.
  11. Arat Z F (1998). Introduction: The Politics of Representation and Identity. İçinde: Z. F. Arat (der), Deconstructing Images of “the Turkish Woman, Londra: Macmillan Press, 1-37.
  12. Arat Y (2009).
  13. Religion, Politics and Gender Equality in Turkey: Implications of a Democratic Paradox. United Nations Research Institute for Social Development, Heinrich-Böll-Stiftung Research Report. Badran M (2009). Feminism in Islam: Secular and Religious Convergences. Oxford: Oneworld. Benhabib S ve Cornell D (1987). Feminism as Critique: Essays on the Politics of Gender in Late-Capitalist Society. Cambridge: Polity Press. BKP (t.y.). Başkent Kadın Platformu. Broşür. Ankara:
  14. BKP Ofisi. BKP (2014). Siyasi ve Sosyal Krizlerin Çözümü Demokras