AI Summary & Key Takeaways
AI InsightSağlık kuruluşlarında engelliler ile ilgili hizmet içi eğitim programları belirli aralıklarla düzenlenerek engelliliğe dair “bozukluk” ya da “anormallik” algısının “farklılık” olarak algılanması desteklenmelidir
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Amaç: Araştırma İstanbul İl Sağlık Müdürlüğü koordinatörlüğünde yürütülen engelliler ve onlara bakım veren aileleri ile profesyonellerin iyilik halinin artırılması konulu “Be Happy in Life” projesi kapsamında, İstanbul’daki sağlık çalışanlarının engelli bireylere yönelik tutumlarının amacıyla planlandı. Yöntem: Tanımlayıcı tipteki araştırmanın evrenini İstanbul İl Sağlık Müdürlüğü’ne bağlı kurumların çalışanları oluşturdu. Veri toplama aracı olarak literatür doğrultusunda geliştirilen anket formu ve “Yetersizlikten Etkilenmiş Kişilere Yönelik Tutum Ölçeği” (YEKYTÖ) kullanıldı. Veri analizi, SPSSv21 istatistik programında tanımlayıcı analizler, bağımsız gruplarda t testi, tek yönlü varyans analizi ve ileri analizler ile yapıldı. Bu online anket çalışması, İstanbul’da kamu sağlık kuruluşlarında çalışan, gönüllü olarak katılan 704 sağlık çalışanı ile yürütülmüştür. Bulgular: Araştırmaya katılan sağlık çalışanlarının %77,1’inin kadın; %61,8’inin evli; yaş ortalamasının 35,97±8,76 yıl; %77,6’sının eğitim düzeyinin lisans ve üzerinde olduğu; %48,6’sının hemşire/ebe olduğu saptanmıştır. Meslekte çalışma süresi ortalaması 12,93±9,19 yıldır. Katılımcıların sosyodemografik özelliklerine göre YEKYTÖ Ölçek puan ortalamaları incelendiğinde, kadınların erkeklere göre (p=0,036); bekarlarda evlilere göre (p=0,033) puan ortalamaları anlamlı yüksek bulundu. Gelir durumuna göre geliri giderinden fazla olanların YEKTYÖ puan ortalamaları anlamlı yüksek bulundu (p=0,003). Meslek gruplarına göre YEKYYÖ ölçek puan ortalamalar arasında önemli fark saptandı (p<0,001). En yüksek puan ortalaması olan meslek grubu “sosyal çalışmacı/psikolog/fizyoterapist” grubu iken, en düşük ölçek puanını “VGG/VHKİ: Veri Giriş Görevlisi/Veri Hazırlama Kontrol İşletmeni” meslek grubu aldığı bulundu. Yapılan korelasyon analizlerinde, sağlık çalışanlarının yaşı veya meslekte çalışma süreleri ile YEKYTÖ puanları arasında anlamlı ilişki saptanmadı (r=-0,014; p=0,703 ve r=-0,038; p=0,319). Sonuç: Sağlık çalışanlarının eğitimlerinin her aşamasında müfredatta engellilere yönelik tutum ve farkındalığı artırıcı derslere yer verilmelidir. Sağlık kuruluşlarında engelliler ile ilgili hizmet içi eğitim programları belirli aralıklarla düzenlenerek engelliliğe dair “bozukluk” ya da “anormallik” algısının “farklılık” olarak algılanması desteklenmelidir
Özet
Objective: The research was planned to investigate the attitudes of healthcare professionals in Istanbul towards people with disabilities within the scope of the “Be Happy in Life” project, which is conducted under the coordination of Istanbul Provincial Health Directorate with the aim of increasing the wellbeing of the disabled and their families and professionals who provided healthcare for them. Method: This study is a descriptive study on healthcare professionals working in health institutions in Istanbul affiliated with the Ministry of Health. The questionnaire developed according to the literature data, and the “Attitude Toward Disabled Persons” (ATDP) scale were used to collect data. This online survey was conducted with 704 voluntarily participating healthcare professionals working in health institutions in Istanbul. Results: Healthcare professionals participating in the study were mostly women (77.1%), married (61.8%) and the mean age of the study population was 35.97±8.76 years. Most (77.6%) of them have an undergraduate education or above; and 48.6% of them were nurses, and midwives, Average duration of employment in the profession was 12.93±9.19 years. ATDP scale scores were higher in females than males (p=0.036), and higher in singles than in married (p=0.033). Average ATDP scale scores were significantly higher in participants whose income exceeded their expenses (p=0.033). A significant difference was detected between professional groups regarding average ATDP scale scores (p<0.001). The highest average score was for the “social worker/psychologist/physiotherapist” group, while the lowest scale score was for the “Data Entry Operator/Data Preparation and Control Operator” group. In correlation analyses performed, no significant relationship was found between the age of healthcare profesionals or the duration of their employment in the profession and ATDP scale scores (r=-0.014; p=0.703 and r=-0.038; and p=0.319). Conclusion: Courses that increase attitudes and awareness towards disabled people should be included in the education curriculum of health professionals at all levels. The perception of disability as “disorder”, “abnormality” or “impaired” should be supported by organizing in-service training programs related to the disabled at regular intervals in health institutions.