SavedAdd your journal

Journals / Çalışma ve Toplum / 2012 / Sayı: 33

A New Domain For Controlling and Supervising Labour in Turkey: Development Agencies

Türkiye’de Yeni Emek Denetim ve Kontrol Alanı: Kalkınma Ajansları

Berna Güler MÜFTÜOĞLU
Pages
94–116
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

This study aims to make an analysis based on social classes on both the new alliances and cooperations and also possible consequences of the potential tensions and conflicts of this new period.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Since 1980s both the motivation of local capitalists in Turkey for a faster integraton into international markets and the will of Turkish economy to have a superior position in the list of advanced capitalist economies have given a start to the regulations to provide a higher level of competitiveness to local and regional actors.
📊
Key Findings & Data:While flexible employment policies, debates on the necessity for a regional minimum wage scheme, organized industry regions OIRs which provide sector-specific clustering for services and industrial branches of activities, technology regions, techno-parks and etc. have been activated on one hand some serious efforts to amend legislation on local administrations and to launch Development Agencies on the other have proved above mentioned differentiation.
💡
Conclusion & Impact:This study aims to make an analysis based on social classes on both the new alliances and cooperations and also possible consequences of the potential tensions and conflicts of this new period.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Sınıf temelli analiz · Kalkınma Ajansları · yerel/bölgesel ekonomiler

Abstract

Since 1980s both the motivation of local capitalists in Turkey for a faster integraton into international markets and the will of Turkish economy to have a superior position in the list of advanced capitalist economies have given a start to the regulations to provide a higher level of competitiveness to local and regional actors. While flexible employment policies, debates on the necessity for a regional minimum wage scheme, organized industry regions OIRs which provide sector-specific clustering for services and industrial branches of activities, technology regions, techno-parks and etc. have been activated on one hand some serious efforts to amend legislation on local administrations and to launch Development Agencies on the other have proved above mentioned differentiation. This study aims to make an analysis based on social classes on both the new alliances and cooperations and also possible consequences of the potential tensions and conflicts of this new period.

Özet

1980’li yıllarla birlikte Türkiye’de yerel sermaye gruplarının uluslar arası piyasalara hızlı entegrasyon sağlama güdüsü, Türkiye’nin gelişen ekonomiler arasında yükselme arzusu, ulus altı yerel/bölgesel alanların rekabet edebilirliğini sağlayacak düzenlemeleri hayata geçirmeye başlamıştır. Esnek istihdam politikaları, bölgesel asgari ücret tartışmaları, hizmet ve sanayi sektörel yığışmasının sağlandığı organize sanayi bölgeleri, teknoloji bölgeleri, teknoparklar vs. aktifleştirilirken ademi merkezi yönetimin içerdiği yerel yönetimler yasalarının değiştirilme çabası ve Kalkınma Ajansların kuruluşu farklılaşmayı belgelemektedir. Bu çalışmada sınıf eksenli bakış açısıyla yeni dönemin, yeni ittifaklarını ve işbirliklerini, aynı zamanda yeni gerilim ve çatışma alanlarının olası sonuçları incelenmeye çalışılacaktır

🔖

Cite This Article

MÜFTÜOĞLU, B. G. (2012). A New Domain For Controlling and Supervising Labour in Turkey: Development Agencies. Çalışma ve Toplum, Sayı: 33, 94–116. https://ajindex.com/articles/193022

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. Akçay, Ü. (2007) Kapitalizmi Planlamak Türkiye’de Planlama ve DPT’nin Dönüşümü, SAV yayınları İstanbul.
  2. Amin, A.(1998) “An Institutionalist Perspective on Reginal Economic Develeopment “, Paper Presented at The Economic Geography, Research Group Seminar “Institutions Governance”, Department of Geography UCL, London. Annoni P. ve K. Kozovska (2010)
  3. EU Regional Competitiveness Index, Luxembourg: Publications Office of the European Union Ankara Sanayi Odası (2005) İşsizlik ve Bölgesel Gelir Dağılımı Eşitsizliği ile Mücadele İçin “Yerel Asgari Ücret” Uygulamaları, Ankara.
  4. Bayraktar, U. (2009) “Genel Değerlendirmeler”, 3. Bölgesel Kalkınma ve Yönetişim Sempozyumu, “Planlamadan Uygulamaya”, TEPAV Yayınları, No. 45, Ankara. Brenner N. ve Theodore N. ” Cities and Geographies of “Actually existing Neoliberalism””, Space of Neoliberalism: Urban Restructuring in Western Europe and Norh America, Antipode, N.Theodore and N.Brenner (ed), Vol: 34, N: 3, (349-379).
  5. Bryan K. A. ve L. Martinez (2008) “On the Evolution of Income Inequality in the United, Economic Quarterly, Vol. 94, Nu. 2, 2008, (97-12).
  6. Coe, N.M., M. Hess, H.w. Yeung, P.Dickens ve J.Henderson (2004) “”Globalizing” Regional Development: A Global Production Networks Perspective”, Royal Geographical Society, (29), (468-482).
  7. Coe, N.M., P.Dicken ve M. Hess (2007), “Global Production Networks: Realizing the The Potential” Potential”, Journal of Economic Geography, (8), (271–295).
  8. Cooke P. ve Morgan K. “Growth Regions under Duress: Renewal Strategies in Baden Württemberg and Emillia-Ramogna”, Globalization Institutions and Regional Development in Europe, A.Amin ve N.Thrift (ed.) Oxfort University Press.
  9. Çetin, M. (2007) “Bölgesel Kalkınma ve Girişimci Üniversiteler” Ege Akademik Bakış, 7(1) (217–238).
  10. Dedeoğlu, E. (2010) “Genel Değerlendirme Oturumu”, 4. Bölgesel Kalkınma ve Yönetişim Sempozyumu, “Sosyal Politikanın Yönetişimi”, TEPAV Yayınları, No. 50, Ankara.
  11. Dikmen, A.A. (2000). “Küresel Üretim, Moda Ekonomileri ve Yeni Dünya Hiyerarşisi”, Emek Piyasaları ve Üretim Süreci, Toplum ve Bilim, Güz 86, (281-302).
  12. DPT (2003) Ön Ulusal Kalkınma Planı (2004-2006)
  13. Eraydın, A. ve A.Türkün-Erendil. (2002), “Konfeksiyon Sanayiinde Yeniden Yapılanma Süreci, Değişen Koşullar ve Kadın Emeği: Ne Kazandılar, Ne Kaybettiler?”, Ev Eksenli Çalışma, İktisat Dergisi, Sayı.430 Ekim, (18-28).
  14. Ercan, F. (2004) “Sermaye Birikiminin Çelişkili Sürekliliği-Türkiye’nin Küresel Kapitalizmle Bütünleşme Sürecine Eleştirel Bir Yaklaşım” Neoli