AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe study concludes that durable climate action requires long-term investment in governance reforms: strengthened coordination, closer integration of policy and budgeting frameworks, accountable governance of digital infrastructures, and institutionalized participation.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study conceptualizes climate change as a stress test for public governance systems. Moving beyond technological and informational explanations, it examines how institutional design, coordination mechanisms, digital governance tools, and participatory processes shape climate policy implementation. The article uses a structured narrative literature review with systematic search, screening, and thematic synthesis steps, drawing on peer-reviewed studies, academic books/book chapters, working papers, and leading institutional reports. Findings show that persistent implementation gaps stem primarily from weak governance capacity, even where formal strategies and commitments exist. Core barriers include limited vertical and horizontal coordination, institutional fragmentation, low policy coherence, weak governance of digital tools, and under-institutionalized participation. The “stress test” metaphor is used analytically to show how climate change reveals structural vulnerabilities in governance systems. The study concludes that durable climate action requires long-term investment in governance reforms: strengthened coordination, closer integration of policy and budgeting frameworks, accountable governance of digital infrastructures, and institutionalized participation.
Özet
Bu çalışma, iklim değişikliğini kamu yönetişim sistemleri için bir “stres testi” olarak kavramsallaştırır. Teknolojik ya da bilgi eksikliği açıklamalarının ötesine geçerek kurumsal düzenlemelerin, koordinasyon mekanizmalarının, dijital yönetişim araçlarının ve katılımcı süreçlerin iklim politikalarının uygulanmasını nasıl şekillendirdiğini inceler. Çalışmada, sistematik arama, eleme ve tematik sentez adımlarını içeren yapılandırılmış anlatı temelli bir literatür taraması kullanılmış; hakemli çalışmalar, akademik kitap/kitap bölümleri, çalışma raporları ve yüksek politika etkisine sahip kurumsal raporlar incelenmiştir. Bulgular, resmî strateji ve taahhütler bulunsa bile uygulama boşluklarının esasen yönetişim kapasitesindeki zayıflıklardan kaynaklandığını göstermektedir. Temel engeller; dikey ve yatay koordinasyon eksikliği, kurumsal parçalanmışlık, sınırlı politika uyumu, dijital araçların hesap verebilir biçimde yönetilememesi ve katılım mekanizmalarının yeterince kurumsallaşmamasıdır. “Stres testi” metaforu, iklim değişikliğinin yönetişim sistemlerindeki yapısal kırılganlıkları görünür kıldığını göstermek üzere analitik olarak kullanılır. Sonuç olarak etkili iklim eylemi; koordinasyonu güçlendiren, politika-bütçe entegrasyonunu sağlayan, dijital altyapıları hesap verebilir biçimde yöneten ve katılımı kurumsallaştıran uzun vadeli yönetişim reformları gerektirir.