AI Summary & Key Takeaways
AI InsightFurthermore, it addresses how cultural memory can be represented within urban memory through the reconstruction of architectural traditions, moving beyond the conventional conservation approach applied in archaeological sites in Türkiye.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study proposes a model that not only focuses on the preservation of archaeological heritage but also on its reproduction through experimental archaeology and its integration into contemporary urban identity. Experimental archaeology contributes to cultural sustainability by making archaeological data functional and experiential in today’s context. The experimental reconstruction based on the Early Bronze Age Demircihöyük Settlement, planned to be implemented within the framework of the Research Center for Experimental Archaeology established at Bilecik Şeyh Edebali University, is a concrete example of this approach. The study emphasizes the testable nature of experimental archaeology through scientific methods and includes a comparative analysis of the proposed model with similar national and international projects. Furthermore, it addresses how cultural memory can be represented within urban memory through the reconstruction of architectural traditions, moving beyond the conventional conservation approach applied in archaeological sites in Türkiye.
Özet
Bu çalışma, arkeolojik mirasın yalnızca korunmasını değil, aynı zamanda deneysel arkeoloji aracılığıyla yeniden üretilmesini ve çağdaş kent kimliğiyle bütünleştirilmesini amaçlayan bir model önermektedir. Deneysel arkeoloji, arkeolojik verilerin günümüz bağlamında işlevsel ve deneyimlenebilir hale getirilmesini sağlayarak kültürel sürdürülebilirliğe önemli katkılar sunmaktadır. Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi bünyesinde kurulan Deneysel Arkeoloji Uygulama ve Araştırma Merkezi kapsamında hayata geçirilmesi planlanan, İlk Tunç Çağı Demircihöyük Yerleşimi temelli deneysel rekonstrüksiyon projesi, bu yaklaşımın somut bir örneğini oluşturmaktadır. Çalışma, deneysel arkeolojinin bilimsel yöntemlerle test edilebilir yapısını vurgulamakta ve önerilen modeli ulusal ve uluslararası benzer projelerle karşılaştırmalı olarak analiz etmektedir. Ayrıca, Türkiye’de arkeolojik alanlarda sürdürülen geleneksel koruma anlayışının ötesine geçilerek, mimari geleneklerin yeniden inşası yoluyla kültürel hafızanın kent belleğinde nasıl temsil edilebileceği ele alınmaktadır.