AI Summary & Key Takeaways
AI InsightHowever, although these individuals have the right to be insured within the scope of Additional Article 5, several factors—such as the voluntary nature of the insurance, the fact that they must pay the premiums themselves, and their exclusion from certain insurance branches—still make it difficult for these workers to access a contemporary and inclusive right to social security.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Social security is a basic necessity for everyone and is also a universal human right. The right to social security, enshrined in numerous international and national regulations, aims to provide protection against certain social, economic, occupational, and health risks that all people living in a society may face. In Türkiye, the right to social security is enshrined in Article 60 of the Constitution as a fundamental right enjoyed by everyone. However, temporary workers employed under service contracts in the agriculture or forestry sectors have, for various reasons, been unable to fully benefit from this right for a long time and have been deprived of social security coverage. İn order to resolve the existing problem, those working in agricultural or forestry services on a casual basis were finally granted the right to be insured under Additional Article 5, which was added to Law No. 5510 in 2011. However, although these individuals have the right to be insured within the scope of Additional Article 5, several factors—such as the voluntary nature of the insurance, the fact that they must pay the premiums themselves, and their exclusion from certain insurance branches—still make it difficult for these workers to access a contemporary and inclusive right to social security.
Özet
Sosyal güvenlik herkes için temel bir ihtiyaçtır ve aynı zamanda evrensel bir insan hakkıdır. Birçok uluslararası ve ulusal düzenlemelerde yer alan sosyal güvenlik hakkı ile yaşına, cinsiyetine, maddi durumuna bakılmaksızın bir toplumda yaşayan tüm insanların karşılaşabilecekleri birtakım sosyal, ekonomik, mesleki ve fizyolojik risklere karşı bir güvence sağlanması amaçlanmaktadır. Sosyal güvenlik hakkı Türkiye’de Anayasa’nın 60. maddesi kapsamında herkesin sahip olduğu temel bir hak olarak düzenlenmiştir. Tarım veya orman işlerinde hizmet akdiyle süreksiz çalışanlar ise bu haktan birtakım nedenlerden dolayı uzun süre tam olarak yararlanamamış ve sosyal güvenceden yoksun kalmışlardır. Yıllar içinde mevzuatta yapılan düzenlemeler ile bu çalışanların yaşadıkları sosyal güvenlik sorunu giderilmeye çalışılmıştır. Yaşanılan sorunun giderilmesi için son olarak tarım veya orman işlerinde süreksiz çalışanlara 2011 yılında 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’na eklenen Ek 5. madde kapsamında sigortalı olabilme hakkı tanınmıştır. Ancak her ne kadar bu kişiler Ek 5. madde kapsamında sigortalı olma hakkına sahip olsalar da sigortalılığın isteğe bağlı olması, sigorta primlerinin kendileri tarafından ödenmesi ve bazı sigorta kollarına tabi olmamaları gibi birtakım nedenler, tarım veya orman işlerinde süreksiz olarak çalışanların sosyal güvenlik hakkından tam ve etkin bir şekilde yararlanmalarını engellemektedir. Çalışmada, 5510 sayılı Kanun’un Ek 5. maddesi kapsamında çalışanların sosyal güvenliği öğreti, uygulama ve mevzuat hükümleri doğrultusunda incelenmiş ve yeni bir sosyal güvenlik modeli önerilmiştir.