AI Summary & Key Takeaways
AI InsightOverall, participants had a high level of disaster perception (4.17±0.48).
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study aimed to determine pre-hospital emergency healthcare workers' perceptions of disaster preparedness and to examine differences in these perceptions by descriptive characteristics. A cross-sectional, descriptive study design was employed. Of the population of 242 healthcare workers employed in Bitlis Province, 86% (n=207) were reached. Data were collected using a personal information form and the Disaster Preparedness Perception Scale for Personnel Working in Pre-Hospital Emergency Health Services, consisting of five subdimensions: Willingness, Importance, Self-Efficacy, Intervention Skills, and Benefit. The findings showed that 64.7% of participants had previously experienced a disaster, while 61.8% had been involved in disaster response. Overall, participants had a high level of disaster perception (4.17±0.48). Among the subdimensions, Intervention Skills had the highest mean score (4.33±0.58), whereas Self-Efficacy had the lowest (3.85±0.76). Statistically significant differences in disaster perception were found according to age, education, profession, years of employment, disaster experience, participation in disaster response, and perceived preparedness for disasters. No statistically significant difference was found according to gender. In conclusion, workers with prior disaster experience and those who felt prepared had higher levels of disaster perception. Therefore, occupation-specific training, drills, and simulation programs should be developed to improve the effectiveness of disaster management.
Özet
Bu araştırmada, hastane öncesi acil sağlık hizmetleri çalışanlarının afetlere yönelik algılarını belirlemek ve bu algıların tanımlayıcı değişkenlere göre farklılıklarını incelemek amaçlanmıştır. Araştırma kesitsel ve tanımlayıcı türde tasarlanmıştır. Bitlis ilinde görev yapan 242 kişilik evrenin %86’sına (n=207) ulaşılmıştır. Veriler, kişisel bilgi formu ve beş alt boyuttan (İstek, Önem, Öz yeterlilik, Müdahale becerisi, Yarar) oluşan Hastane Öncesi Acil Sağlık Hizmetlerinde Çalışan Personelin Afetlere Hazırlık Algısı ölçeği ile toplanmıştır. Bulgular incelendiğinde, katılımcıların %64,7’sinin daha önce afet yaşadığı ve %61,8’i afette görev aldığı saptanmıştır. Katılımcıların afet algı düzeylerinin genel olarak yüksek olduğu (4,17±0,48); alt boyutlar arasında en yüksek ortalamanın müdahale becerisi (4,33±0,58), en düşük ortalamanın ise öz yeterlilik (3,85±0,76) boyutunda olduğu belirlenmiştir. Araştırmada yaş, eğitim, meslek, çalışma yılı, afet deneyimi, afette görev alma ve afete hazırlıklı olma durumunun afet algısı üzerinde istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar oluşturduğu saptanmıştır. Öte yandan cinsiyet değişkeni ile afet algısı üzerinde istatistiksel olarak anlamlı farklılık tespit edilememiştir. Sonuç olarak, afet deneyimi olan ve kendisini hazırlıklı hisseden çalışanların afet algılarının daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Bu doğrultuda, afet yönetiminin etkinliğini artırmak amacıyla meslek gruplarına özgü eğitim, tatbikat ve simülasyon programlarının geliştirilmesi önerilmektedir.