AI Summary & Key Takeaways
AI InsightMalmquist decomposition renders the innovation shock–learning curve cycle visible at the productivity level, providing evidence that ESG investments generate financial returns through a staged, non-linear process shaped by absorptive capacity and adaptation timing.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Purpose: This study examines how efficiently non-financial firms continuously listed in the BIST Sustainability Index (2020–2024) transformed ESG performance into financial outputs, and how that transformation efficiency evolved over time. Methodology: Using data from 14 firms, a DEA-based Malmquist Total Factor Productivity Index is applied. ESG score serves as the input; return on assets and return on equity as outputs. An output-oriented model is adopted since firms face greater constraints in adjusting ESG inputs than in improving financial returns from existing sustainability investments. Productivity change is decomposed into technical efficiency change and technological change. Findings: Firms achieved an average 18.6% total factor productivity increase, with both components contributing at broadly similar levels. Period-specific results reveal a markedly non-linear pattern: in 2022–2023, technological change peaked while technical efficiency simultaneously reached its lowest point — an innovation shock. The pattern reversed in 2023–2024, when technical efficiency reached the highest level, indicating organizational learning and managerial catch-up. Originality: The study repositions the ESG–financial performance relationship as a dynamic transformation process rather than a static association. Malmquist decomposition renders the innovation shock–learning curve cycle visible at the productivity level, providing evidence that ESG investments generate financial returns through a staged, non-linear process shaped by absorptive capacity and adaptation timing.
Özet
Amaç: Bu çalışma, BİST Sürdürülebilirlik Endeksi'nde 2020–2024 döneminde kesintisiz yer alan finans sektörü dışı firmaların ESG performansını finansal çıktılara ne ölçüde etkin biçimde dönüştürdüğünü ve bu dönüşüm etkinliğinin zaman içinde nasıl değiştiğini incelemektedir. Yöntem: Araştırmada, 14 firmanın verileri kullanılarak VZA tabanlı Malmquist Toplam Faktör Verimlilik Endeksi uygulanmıştır. ESG puanı girdi; aktif kârlılık (ROA) ve özkaynak kârlılığı (ROE) çıktı değişkenleri olarak tanımlanmıştır. Firmaların kısa vadede ESG girdilerini ayarlama kapasitelerinin, mevcut sürdürülebilirlik yatırımlarından finansal getiri üretme esnekliklerine kıyasla daha sınırlı olduğu varsayımından hareketle çıktı odaklı model tercih edilmiştir. Verimlilik değişimi teknik etkinlik değişimi ve teknolojik değişim bileşenlerine ayrıştırılmıştır. Bulgular: Firmalar dönem genelinde toplam faktör verimliliğinde ortalama %18,6 artış sağlamış; bu artış her iki bileşenin benzer katkılarıyla gerçekleşmiştir. Dönemsel bulgular doğrusal olmayan bir örüntü ortaya koymaktadır: 2022–2023 döneminde teknolojik değişim zirveye ulaşırken teknik etkinlik en düşük düzeyine gerilemiş; bu örüntü yenilik şokunu temsil etmektedir. 2023–2024 döneminde tablo tersine dönmüş; teknik etkinlik rekor düzeye yükselerek örgütsel öğrenme ve yönetsel uyum sürecine işaret etmiştir. Özgünlük: Çalışma, ESG-finansal performans ilişkisini statik bir korelasyon olarak değil, dinamik bir dönüşüm süreci olarak ele almaktadır. Malmquist ayrıştırması bu döngüyü verimlilik düzeyinde görünür kılarak ESG yatırımlarının finansal getiri üretiminin aşamalı, doğrusal olmayan ve firmaların özümseme kapasitesi ile uyum zamanlamasından etkilenen bir süreç olduğunu ortaya koymaktadır.